# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068535:0030
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068535:0030?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Chemie und Alchemie LH 37, 6
# Folio 14v, page id 00068535:0030
# Scan: The same scan is also registered as fol. 15r, fol. 16r; its text is given once, here.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068535&page=30
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068535/jpgs/default/00000030.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 27 lines, status machine
# Lines: 27 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Natim cogitenus
paudo aliteamu  aganto, ex vel minina sepecio muli, Abstiocamus, cum postimus. Sehae Hiaertot animum  simex volustoti vel olorist  alia
Valde notabilia sunt ista, ad ostendendum, quod solus es DEu sit aeternus, nam si spatium non est
aeternum multo minus materia erit. Nimirum et materia perpetuo alia atque alia fit. Quoniam
erum
ipsa non nisi in relatione existit, ut ipsm alibi vel ex individuationis principio omnium posstam
ostendi Quicquid divisibile est, quicquid dividitur, id alteratur, umo extinguitur. n Materia
est divisibilis, ergo est destruibilis, nam quicquid dett dividitur destruitur. Quicquid in minima
rviditur annihilatur: Sed hoc impossivite. Alius annituendi modus possibilis. Materia quod ammodo esse
set a forma. Est in materia, ut et in spatio quiddam aeternum; et in divisibite quod illi
intellenisse videntur, qui Deum ipsum esse credidere materium rerum. Quod tamen non dicitur proprie quia
DE non facit partem rerum; sed principium. Perfectio est attributum  affirmativum absolutum; continetque
semper ommia sui generis, cum nihil sit, quod ipsum limitet. nam cui aliquid dandum est, et ratio cuc certum quiddam des, ei omnia
dedisti.
q insecabile, sive aropor cujuscunque sit magrnrudinis, quandocunque aliquam  unam habet mentem. Porro  quot sunt corpora
seticta firma in natura, tot necessario excitantur vortices solo corporum firmorum motu. Et quot sunt vortices in Mundo tet
sunt Mentes, sive Munduli, sive perceptiones. Hinc facile intelligitur cur nulla mens naturaliter dissolvi possit. Si distitaeretur
si posset enim, dissoluta fuisset dudum. Cum perpetuo ad quamlibet solvendum tota rerum natura connitatur. Hinc porro sequitur
etsi non dissolvatur, sentire tamen mentem conatus omnes, et corpore suo excipere. Porre conatus nullus perditur in natura rerum, se
componunturque in mente non destruuntur. Ea te Mens ad cognitionem veritatis perbenit, et ad faciendas propositiones
Cum ad constantes quasdam et similiter recurrentes spropotitiones pervenit. Neque enim nisi ab experientia incissimus ratiocinari,
omnem Mcutem esse Organicam, et discere aliquid, sed vix longissimo tempore, scilicet pro periodis rerum quas sentiunt. Si nostre
sensiones dui essent; coharentes et perturbatae, velut aegri somnia, nec leges quaedam recorrerent, certa lege, din futuri esserus infantes
oraside um  sati o  in set asiti im a dm mmitoitiuti e quearem oue
ugtegaus tit anrequriae us sesit it iuies Hesuri imi solest, altatera simi ao emi matie quobntua sparidorem obtnde
relationem, quod quomodo fiat explicandum est
lat