# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068536:0046
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068536:0046?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Nachträge LH 37, 7
# Folio 23v, page id 00068536:0046
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 24r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068536&page=46
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068536/jpgs/default/00000046.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
# Lines: 57 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Tonnae aut alibi
Dolendum est sane apud Vos aliosque non omnia accurate
conservata observataque fuisse, seriusque supervenisse fossoribus dvcre
oculos et curiosas manus: Alioqui centiue Statueremus, Eleptas
erutum
animal
fuerit quod ennistis, an Eleschanti forme dea exterrestri
genere marinove. Goropji Becani aliorumus testimonios constat
Regari putem
pluribus in locis talia reperta; ut merito nege ex Elephantis
resert
haec superesse humara cura adduotis. Sunt in italia effassa
eruta quae vulgo belluis Atfricanis Hannibatsis Comitione tribuuntam
passim et fossile ebur visum; sed quis credat pretiosam materiam
ab extincti animalis ductoribus neglectam, ut tecum argumen,
ter. Et ipsa copiahorum fossilium (fossilia intelligo non mineralio
sed effossa) non patitur ut semperanimal himana opera ad nose
verissecredamus. Impetu ingentis inundaxtionis advecta bella
animalia alterine eoeli, etsi et ipsum ob distantiam ingentem aliguid valde
duri habeat, tamen non paulo credibilius sateor; sed Noachico dili
vio id factum non est necesse: in quo nula apparet ratio tam
validi motus in tam long in quaz oras tot peregripa corpara de
ferentis, nam in patenti orbe aquae pluviis lantatim crevere
paulatim
non ergo ita suasi sustentata alicubi mox uno impetu repagulis
perraptis ad nos fluxisse dicipossint, nier cum aliquibus centrum
gravium in globo sede sua emotum patemus. Unatamen causa
poba
blior in mentem venerat, praecipitis in certas partehcur
Sus, Ei aquas foraminibue quibus dam i telluris eruosta alicabo
perfractis im cavitatis interionet isse dicumue, it quale quia
veferibus etiam creditum cucianus. lib. de dea syria memorat gnan cum suo colle super jecta dici possint. Epistola sua opposita nescio
quam nihilsimile in sacra Historia indicetur. Caeterum diliobium
etiam Ante Noachicum habent huis quibusdam conjectunis
indulgentiores Hebraei: sed ipsa natura rerum centins tessimonium perte
vere videtur, dum stratorum, vel ut plinias loguitur, pectinum
ingentia discrimina non unum set imentum oetendunt. Et 
optandum erat plurium in divereis locis fassionum Historias extare
Ametelodamensi apud varenium similes, tum et montium latera
examipari, ut melius eructae terrestris formatio noscation.
atanimalia adducta veladvecta mittamus, huspicari etiam liced
Om noetris aliquando oris Elephantini generis indigenah bestiah habi,
passe, nescio quibus deinde causis vel deletas vel pulsaz; sive illa agna abrasis admistis etiam omine ralium, calcibus succisque generen,
nihil admodum ab ehnicanis aut Indicis distiterint, ut ursi no tur, varii sunt eoloris, et puriores facile liquescunt. Panguinis
vae Zemblae eolore magis magnitudine quam forma a nostris discei autem et medulla naturam tamdia perstitisse agre crediderim
dunt; sive cognata magis quam ejusdemtribus fuerint, ut rangi cum firmiora istisfuerint congumta, et color hanguinis facilli–
feri Lapponum à cerois discriminantur. Valde errant qui ex
praesenti raturae vulta res antiquissimas metiuntur. quam muctas mali naturae regno narum durabiles habeantur; quod de minera,
Epecieh America proprias nodimus? Fac Atlanticam aliguae libus pigmentis coa eet. Quanguam ne quid dissimulem sirit aliqua
ingentem olim extitisse, quid ni et haec alias habuerit animalit
um formas inter ceptas cum ipsa? Considerandae sunt etiam in
incerta possibilitates non affirmandi sed cavendi gratia, nehis exclu
dubium
sis contrarium aliquid pro certo male concludamus. Axiomabre, tabilia tempore et petrificatione immutentur, analysis chemica maxi–
vis aeoi praecipitisyus jndicii ett, nec nasei epecied nec interire janqueue me ni fallor ostendit. Et Eyuidem ut quod res est dicam, puto in
nam,
et disputare interdam liceat qua vere specie dissent, et utrum signes Medicos non temere inhanc de minerali effossorum apudvos