# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068536:0051
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068536:0051?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Nachträge LH 37, 7
# Folio 26r, page id 00068536:0051
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 25v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068536&page=51
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068536/jpgs/default/00000051.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
# Lines: 56 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

amnum ad monstra marina inelinant. Sane agnas olim magnam Germania
est cur
imo ne de liberla quaras) terra partem texisse ante Noachi diluveum, ee la
Sacra
non minis cum scriptura a quam rectae rationi credamus. Quod ingeniose
e
notat conchulas Tonnensi arene
endo
faisse, spernendum non eht: vide tamen one illa forte in superioribus 3tra
tis haeserint, aut animale seriris cum suo colle superjecta dici possint.
epissola  opposita nesuo quid monet de terrae venit à te praeteritis.
suc dem
ab ipso
id quale sit forte discemus nequid neglectum videatur. Caterum etsi ber
conclusa et ab aere defonsa diu durare posse non repugnem, huc tamen iclino
ut credam flavedinem illam subrabi eundam in eranio aliisue cavitatibus ani
malis Tonnensis deprehensam, et illam materia concretae, in lingua solubilite
tempotius aquodam boli genere, quam vasorum sanguineorum medulla
medullaque vestigiis ac velut religriis esse. Nam marga et boli, et terrae quas lemnias
vel sigillatas vocant, etsi magis candore commendetur, uti quod lactis lunae nomi
rae ista
ne venit; cum tamen ex subtilioribus terrestrium corporum ramentis agud
abrasis, atque admistib etiam intendum mineralium calcibus succisque, generentur
ideo varii sunt eoloris, et pariores facile liguescunt. Sanguinis autem et medulla
naturam tamdia peretitisse cegre crediderim, cum firmiora ilfis fuerint
consumta, et eolor sanguinit facillime immutetur, et inuniversum colo,
reh ex vegetabili velanimali naturae regno parum durabiles habeantur,
quod de mineralibus pigmentis contra eht. quanquam ne quid dissemulem
sint aligua etiam in illis singularis constantiae exempla; sed quae ad erius
oris rabedinem porrigi non puto. Terrarum vero color fertsatatem, ac
sape et in agua et igne perstat. Quantum vero animalia et regetabilia
tempore et petrificatione immutentur, analysis chemica maxime ni fal
lor ostendit. Eegurdem ut quod reh est dicam, puto insignes Meticos non te
Tonnam
mere in hanc deminerali effossorum apud as natura sententiam venisse
sed epeciosis argumentis fuisse inductos. Nameum experientia offendat
ne vulgus quidem nisi suit quibus dam rationibus prohabitu animorumm
validis permoveri: quis viros multiplici doctrina et experientia praedis
tos in speciali physiologia, id eht in regno suo hospitet eredat? istaque prae
per autoritatem scriptorum chemica maxime Analysi persvaso udut
ossa Tonnensia animali regno abjudicarent; quod scilicet in distillatione sal
volatilis arinosub, oleumus focfidum non pmodierit. Sed considerandum puten
an non dicere liceat, satem volatilem et quod foctorem illum tam insignem
facere poterat, tempore consumtum vel conversum, et totam texturam
petrefactione suisse immutatam. Constat in distillationibus quoedam
spiritus sine additis non provenire, alios ab additis intercipi; et tamen
haec tumultuaria tantum in vate additio est. Quid vero intima illatot
annorum penetratione factum patemus: Interim apparet (nisi fallo2)
Tornensia illa fragmina aliter sese distillantibus extribuisse quam nura
corpora saxea terrestrisve naturae. de quo tamen pluribus experimentis
sumtis amplius inquiri desi deraverim. Reperitur ligni genus, quod
Lanctae crucis vocant, id igni detrimentum non patitur: experimentum
Coram Principe condaeo, patre ejne qui nunc est, sumtum conam Princis
scio. ligni naturam perfecte refert Structura partium, sed magnafun
dam petit. Credibile eet penetratione necculianie materia mineralis
non tantum ponderosum esse, sedsigniri immuine. Unde consentaneum eht