# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068537:0027
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068537:0027?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Technica LH 38
# Folio 14r, page id 00068537:0027
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 15v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068537&page=27
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068537/jpgs/default/00000027.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 85 lines, status machine
# Lines: 85 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

pervenit
12X6,. 1686.
Cum E per in ex A in B, ibi in B, invenit C super quo per venire potest in D. ubi rurtu
invenit (A) idem cum A, super quo pervenire potest in (B) idem cum B, translato
scilicet AB in (3B) interim dum E per currit D. Et ita porro alternis
transeunte E ex AB in Cd, et ex cd in AB = E dum E percurrit CD
interim AB, percurrit A(A) aequalem AB + CD. unde si AB, et CD aequales
celeritas ipsius A vel B dupla erit celeritatis ipsius E. Dum autem AB
movetur CD quie t, et contra alternis. Et E semper incedit super
quiescente, qautem AB vel C igitur quando AB (vel CE) mo vetur
non gravatur
c. Itaque tantisper dum etiamsi pondus esset E esset
tanta magnituomis, quantam ferre firmitas ipsius AB, tamen AB
non transferetur difficilius, quam si nullum esset pondus E. Excepto hoc uno
quod eo tempore quo quievit AB, et E super eo incessit, sustentacula ipsius AB
nempe AF et BG, tam alte, quam vi ponderis E fieri potuit solo sunt impressa
unde postea AF cum AF AB promoveri debet rursus sunt extrahenda. Et si
ponamus A Sustentacula AF, BG esse rotas eae cum alte in solum FG()
descenderint in F et G in progressu solum metientes non ita facile rursus
emergunt, licet pondere non amplius prpremente, sed paulatim demum.
Hinc quo longiores AB, Cd, eo major utilitas respectu impressionis a pondere
rarius factae, vicissim tamen AB et Cd fiunt graviores et minus firmae ob
longitudinem, imo et ob necessariam majorem firmitatem.
fficietiam fortasse posset ut sustentacula quae ponderis impressione
in c solum alte infiguntur non essent robae, nec supe ipsis e postea promotis
incederet AB: sed sustentacula illa essent instar pedum, quae postea procedente
AB sublevarentur; quo posito ita eonum impressio sustentaculorum in solum,
noceret tantum ad momento elevationis pedum, non ultra Admissis autem
pedibus incedet AB vel super alitis rotis quae non sustentabant durante qui eteissius AB
vel ponderis E  so gmotu in AB; vel super aliquo firmo in ipso CD.
suto tamen aliquas rotas in solo incedentes esse necessarias, ad hoc
Saltem, ut dirigant et in semita teneant pedes seu sustentacula, et paulatim
quia alioqui ob impre tactus moli interruptiinem sustentacula aliquando
importune in terram illidentur et incident; et extra semitam nonnua quam
evagabuntur. quod aliquando periculosum et noxium esse potest.
raeterea necessaria est flexilitas sursum vet deorsum et in latus
et ideo totum AB Cd non debet componere rectam rigidam
si Rota A illa R, aeque veldaiter procedit ac E, et quia eo tempore quo
etiam notandum est in transitu ex orbita in orbilam videri debere jam flexam, videre B pervenit in 3B pervenire debet eodem, ut ibi dirigat sustentaculum ipsius B.
Sicultiter poterit rota esse T, quae perveni ejusdem sit et ipsa velocitatis cum
E vel R et sustinent A cum venit dirius at sustentaculum ipsius A cumvem
cum venit in 3A. Idem fiet rursus dum, E procedit super AB, et D pro aed et
per AB + cd. et 1DCd ta 1C, d transferetur in 3C3d.
Forte tota
T non erit necessaria, si sustenta culum sub BA dirigitur a sustentaculo sub, D.
Videamus jam an Rota, ut R servire possit, ut dum procedit a 3A ad 3B
possit propelle ABab 1A1B ad SA3B. sed hoc non est facile quia iR remota est ab 1B,
et assumi videretur debere adhuc rota 1T cadens sub 1B, qua tamen libenter
carerem. Quid ergo si ponamus EE procedens ex 1E in 3E propellere A1B
in 3A3B. Hoc est possibile Nam rocula E incedens super 1C1d, et medio sui E
eminens super 1C id G parietem suae crenae seu orbitae, habebit extus annexam
rotulam F, duplam ipsiu u in extremo dentata in dentes aget rectilineos
ipsi AB annexos;  utile autem erit vel rotam, et lineam dentatam
lanternari, ne in flexionibus dentes ex dentibus exeant. Durante autem hoc
progressu ipsius AB, rota F, inferiore sun parte agens in AB non alibi suslinebitur
quam a cd. Sed tunc ob longitudinem ipsius .A1B prominentis extra C
vel ipsius 3A3B p.ominentis extra D, illic A, hic D descendere conabitur (raeile
dippen,) quod unde duabus rotulis in A, et dubus in B opus erit, una superiore
alt ra inferiore, werit suhe obus sleminet; vel AB tam ex tremo suo B
annexam habebit rotulam, quam in C inveniet gotulam, ut horum
ope facilius procedat versus D. quia tamen spatium inter cD et HK est
satis angustum, et praeterea pars dentala inferior 2otae F deprimit CD
simper C procudit versus medium ipsius AB, donec deinde res iterum
transtat in contrarium statum fortasse ista inclinatio exigua
tanti haberi non potest. Forte etiam ex H et K descendet quasi opus
edisa
sustentari. Nam iste Longes pertica
X) (5)
+ Et qualecunque sit
solum, poterit tamen
grave E incedere
in plano laevigato
per fectior
est et abso-
luta multisque
modis correcta
sequens deseri
ptio Germanica
16 XB. 1686.
 C
4 243
1F 2737
taget
AB parte
su su periore