# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068537:0029 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068537:0029?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Technica LH 38 # Folio 15r, page id 00068537:0029 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068537&page=29 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068537/jpgs/default/00000029.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 70 lines, status machine # Lines: 70 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ut pedes bene collocentur, et quam proxime licet intra ait oibitam praecedet rota R, in orbita manens, et serum ducens duas perticas paralletas quasi carceres, phrancham, intra quos cadun pedes demissis et ita etiam in orbitam Caeterum quaecunque hactenus duplim sutdiximus intelligendom sunt duplicia a dextro et sinistro latere, erunt ergo duo rotae geminae potae R, geminae AB inclusae geminis CD, geminae autem inter se connectuntur AB et AB per rectas AA et BB, ut Cd et cd per areus CC dd super AA et BB tanseuntes ne se se impediant. sufficit autem rotam F deulatam addi E uniue lateris et e alterius, lateris. Mno enim latere ducto, simul ducitur alterum, nam, ab uno eodemque latere geminae rotae deulatae ut paulo forte nonnihit sibi obstanent. Ut au Pedes demitti CX et DY demitfi debent ante quam pondus E sit in C, per aliquem ipsius E praecursorem, ut prius fundamentum sit jactum potequam pondus et veniat, et ne vi ponderis pedet sum toto cd subito quasi cadant in solum Nonnihil mutanda sunt quae dixi de dimissione pedum, concepienim quasi pedes sine corpore CX. DY sine ipso CD sin plano, dimibterentur sed ita si contingeret solum nonnitur ascendere, pedes non inttot demiffuentur quantum antea, offenderent enim solum. unde nec summam pedis rursus esset sub Cd ut inctro, sed extaret, adetque cd propius quama aute accederet ad solum, unde multa consequi possunt incommoda. Deinde quod potissim est pedes debent esse firmi et connexicum tobo corpore AC instat fornies ad firmitatem, ut magnum pondus non obstante longitudine in medio sustineat. Quare necesse est pedes esse ipsi cd firmitur esse autem in Cd quasi axem ipsi cd parallelum, cirea que moilis instar alae nobile totum Cd cum suis pecibus: dum pondus C vel ejus praecursor, ea debita modo attingit. et ita cesat connexos, difficullas Ak sit inmotile, seu axis, qui semper intra alterum As crenam incedit, ergo nec attollitur, sed ala Z sHkb unus latere et e ab uno latere, et CDHk ab altero, mobilis est circa ipsum k. et premendo Z+2 dnim Aollitur 7. am suis pedibus. Sed ita cavendum est ne tota massa Cd XY satis ponderosa in solumu impeta ruat, quando est declivius quod paveri potest sis ipsi reddens libertatem ad decidendum, tamen non impetiur sed fautatim solum decidere potiatur. Caeterum quia ita perpetua at ponderis sublatio et dimissio aliquid habet virium absorbet melius esset, si inferiores tantum apices X. Y attellerentur et descrimerentur insi cum solum est acclive. Fort G et ge perpetua ratione res ita semper instituri potest ut motus ipsius E, cogat. C et d, semper ad idem punctum pedum sucrum cuum dimiffuntur redire, et ideo, quando solum est acclive attolli. Et hoc erit optimum. Sed quatio ejus rec apta exeogitanda. Videtur id obtiner posse, si praecursor ipsius E tauseat ainter aliquem locum pedis mobilis, etfornicis, itCD, itasi Verum re accuratius considerata non licebit hanc difficullatem fornix justo inferict attolletur superare, nisi, simul explicando totum modum qflexionis, quo acundum naturam soli atque orbitae opus est crenas ser plana. E ferri debet attolli de primi et flecti Hoc autem non potest contingere in Cd tantisper dum E super ipso fertur, sed in quibus grave sed E fertur debet interim contingere in AB. sed quamdio AB. incedit in ipso CD cum velut intra crenam sit castum, non potest, flecti quidem fortasse nonnilul poterit in latus dextrum aut sinistium, sed nec hoc fortasse multum, attolli autem non poterit. satius autem est igitur totam elevationem depressionem et flexionem differri, donec AB incipit pervenire CD. aut saltem jam in eo est ut liberetur poterit fanate mncis nucis corticem tenente ad huc captam in (A) (B) seu liberatur Ultera inqua est nucteus liberata jam erit, et huc illuc poterit moveri. ed Sed quid ipsam diriget ac debito modo inflectet 2 Dico id esse renente parteradm parte axis immobilis geret infundi– officium primarium 2otes R. Ea ab o nam exteria posset illidere in viis angustis; in hoc quasi in fundibilum sese induens BB butum quasi quoddam imo sufficitus uoaieqatidu uam selatrsto etentus es certe orgut t tuver abietuta quam latim roti, est er vuiuus vel certe ceqpuiostantem aissta