# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068537:0224
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068537:0224?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Technica LH 38
# Folio 112v, page id 00068537:0224
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 113r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068537&page=224
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068537/jpgs/default/00000224.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 78 lines, status machine
# Lines: 78 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

cap. 9. De duobus jondus aliquod gestantibus. Gestant vel patanua ut
cum baguli solimu funibus suspensim transferunt de l’humers subjectis. 
pl palanga. Patansa divodenda secundum rationem virium inaequalium
gestatores recipioce, collocandi
AFEBB. Onus est quasi pote alia quatemus Mremit
Hgiuli sunt quasi. potentia qual sustentant. sunt quasduo A et B sunt sibi mutuo futerum
B
utra
suposse
go
aestinare onus C et humerum A, a sustentate seu elevante quasi a se invicem divelli ut
inclatquis carceris vel caveo +). At si onus ut, potentia erit duplexvectis tertti gene
reste secundi generis momentum potentia A sursum tonantis; ad momenatum ponderis C devita
V est a posito fatero B est ut AB ad CB. Similiter B est ad pondus etevandum ut BA ad CA2. hc
veres reciproce ut distantiae. (+ reocm enim musculi hominis considerandi ut pira inflata, uius etas
utique tantam vim habere debet +) sin vectator certri gerens consideres, quatems gestatores ab
fnere premuntur. posito fitero in A, potentias in C
et premit gestatorem, B. tanto
minus, quanto non perinde ac si esset in C suppositus, sed tanto minus, quanto minor
(A, quam BA iergo nisi reciprocae distantiae pressionibus autat autor nee in musculis
hominis esse resistentum non lamtumformalem seu passivam sed et activam, no
infaltio in animo. Sed ego puto et in inanimo esse resistentiam activam nempe
clasina partim e (+ si consideremus Hypomochlium mobile, ut cum clathn
divellimus erit A potentia B et C onera dicellenda, quo casu dixit autor
in Cur. C perinde rem fore ac si futerum immobite esset in E medio loco inter B et C
et ita vit qua  potentia A  ratione rectis in C et E divellenda per vectem anit
contra si Bt potenitia esse invelligatur A et C
vero onera divellenda rursus puterum poni intelligetur medio doco inter A et C, ut in Y
erit ut  AE ad EC vel EB)
eritu pol et petentia vis, qua potentia B in A et C divellenda pervectem agit, eiut ut
B ad AD vel Cd. potentiarum igitur aA et B rationes erunt inter se ut
AE. BE ad BD: Ad, seu ut AE Bd ad BE: Ad seu in ratione composita AE ad EB
et Bd ad DA, quae qualis sit ut investigemus: AB sit a. Rt AC sit C. erit BC, a- c
et AD erit 2 C et EB erit 2a - LC et AE erit a - L4+ LC seu +a + LC
et BD erit a - Lc. firt ergo ratio talis: Za + ZC in a- =C ad Z a - =c in Z C.
quic ratio logee plia utrus est quam C ad BC ad AC, seu quam C ad a -c. Hinc
e
colligo sententiam nostri autoris cap. 5. de futero mobili fuisse erroream
aut eam quam hic proponit. Reu de integio consideremet in fulcio mobili. sit poten
tiB in P. onera vero sint M, N. concipit autor centrum seu falerum
ovectis ut in Gntedio loco inter MM et N verum aert verumcectum est, si M resistat
et ita vis quae agit ad p est ad vim qua agerela N ut PA ad . similiter
vis qua agit in  ad P est ad vim qua ageret ad M, ut PG ad Mg.
ponamus futerum resi M resistere e
et reddi immobile, utique vis ad p est ad vima N, ut PM ad NM, et si ponamus
Ma autem et Na sunt aequales verum
N. resistere et reddi immobile, erit vis _ circa P ad vim circa M, ut pN ad A
macumque unumquodque pondus quatenus resistit censeri debeat;bl iq quasi
immo bile pet eatems est fulevum; hinc sequitur pondus M resistentia sua esse
ctunum esse ut potentia B pervemente in (P) pnus N vehiat in (). At, N resistem
lin sum effecturum esse, ut potentia veniente in (P) onq M veniat in (M) ita quod
Cum sit multo majus priore, hinc partes ipsius M magis comprimentur quam partes ipsius N
et si partes amaliu comprimi negent loco movebitur aut si omniut non comprim.
ponatur faciliuntique loco mgoebitur. Non tamen effectus omnis. convertetur in
solum iN etsi  ejus ratione magis a lucietur potentia quia sed move
bitur utrumque, neque enim potentia habet electionem, et tantundem est et
quantum unun movetur, tantum alteriudeedit motu decedit concipiantur p et  ut
Glastim pivi sua conatur vel elevare N utratioe
pusta vi per vectem in raoe AM ad ANB vel deprimere M aucta vi per vectem
utante anctionem aequalis ponitur
clastra, u ut pondus
et resistentia aequalis nempe si potenta apulicata esse t in M vel  Ergo
IN, est ad im qua lonatur compri mere
in ratione pN ad NM. vis autem angenda e
elastrum M, ut PM ad PN. Rulsus si M ponatur ut potentio p ut resistens similiter
vis qua conatur potentia elevare nondus p elevare
remonatur, vim qua potentia se ponatur elevare, onus N esse ad vim qua conatur
comprimele elastrum P, ut pBi ad MN Ergo Elastrum M comprimitur ut PN, at
elastium P, ut MN debent ergo Elastriorum vires esse reciproce proportionales distaneris
sb omere, quod consentit priat Hypothesi primae. Et proinde locum non habent
euc putor tradidit cap. 5. de duplica Hypomochlio. Mererentur tamen hoec accura
tilime disenti.  debet simul elevare N et Y. Seu divellere N et M. potest
auta vis esse ipsius r, ut solum moveatur N. vel contra, potest et fieri ut moveri possit
ua
nenlium. veguitioc omnia accuratius explicui schedias peculiari duarum
scledarm bifoliarum in q.
nunc ad autorem nostrm reddamque.
u