# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068538:0029 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068538:0029?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Literaturgeschichte LH 39 # Folio 39r, page id 00068538:0029 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 40v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068538&page=29 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068538/jpgs/default/00000029.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine # Lines: 54 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Ex Libro tertio Uranidos à me correcta desere Crige Se, o anima, et petituras linquito terras, Cumqus die quarta coeli spaciare perotas; Ardua, sub pedibus procul ut tellure relicta, Sydera pura seces, et cunctos cominus orbes Aspicias, purchrirque Deum tueanis in astris. Nonne vides, ut nocte faces arx lucida coeli Proferat, et tenebras flammarum lumine puro Discutiat, pandate viam, sesegotuenti Oferat, et quantum mortali lumine fas est Templa Dei spectare, et coelum, axesque polorum Obvia sese oculis dent sydera cernere nostris; jam tum olim antigui multum indagare Magistri Coeperunt convexa poli, semperqus fluentis Materiae causas, quae vis antmavernit astra, Impleritqs choros, quo vival machina motu, Sydeta cur septem vetro nitantur in ortus. Obluctata polo, vatiisque meatibus idem varia Aebiter, an geminae convertant ethera mentest Quae sit causa, tuens tumidos quod Luna recurus Xutriat Oceani, quo fracta tonitrua vento? Auis trahat imbri feras nubes? quo saxa creentur Grandinis? unde rigoi nivibus, quae flabra per autas Excutiant ratilos tractus, aut fulmina velex vis alta sorqueat aut tristem figat coonita Cometem? Cur nostam segnes erimus, nec mente capaci Sectemur, verbo adjuti, vestigia pulchri Solis, et aurati fol millia sydeta coeli? juvenum quisquam Si forsan aliquib juvenum convallibus imis, Vel specubus natus nigris, fotusque fuisset, Ulla nec in rutilo vidisset lumina coelo, Nec variae lumen Phaebes sub nocte profunda, fulgentes que faces, stellantiaque astra micantum Pleiadum, pulchram Venerem, Martisque tabentis Sysera et armati fulgentem Orionis ensem, Aeve Arcadnaee radiantia septra corona. odedtandem hunc quidum leduceret Portea si furvis aliquis hunc duceret antris, vago pulchersima Monstraretque ipsi tot pulchro sydera coelo, Facturum quid quaeso puta Cluid etedis facturum Mum. quid diceret et queis Oeconomia Dei, seu Opera Dier quartae. Calum et sydeta coeli. Cali enarrant gloriam Dei.