# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068538:0037
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068538:0037?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Literaturgeschichte LH 39
# Folio 60r, page id 00068538:0037
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 61v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068538&page=37
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068538/jpgs/default/00000037.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
# Lines: 36 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Alammon: Saphetum pro Neptano habitum quod cum
alia tum Graecia et insula occidentis et obvenisent; at
ex hemo faitum Plutonem inferorum Deum, quod
Semita et praesertim Hlebrai caeterio gentibus, quatum
a superstirione abhorrebant, in odio essent.
Fiutura nundo reformatio per ignem, quam sairae
literae insinuant, etiam ab Hystaspe Persa tradita est
apud duotinum martyrem Apologelico secundo; et Graecorum
Philosophis, Poetisque innoruit. Heractitus et Sooivi apud
Clementem Plex. V. Stron. mundum dixere expurgatum iti per
c
ignem. Extat peculiaris viri docti disserratio de Stoica nun
di exuctione. et illud Ovidii notum est
Csse quoque in faris reminiscitur atfore tempuo,
Qivo mare, quo tellus correpti regia coeli
Ardeat, et mundi moles operosa laboret.
psum Sanchiosimae Trinitatis myoTerium gam antiquissimis
Hebraeis cognitum, sed magis craditione, quam sciptura ex,
pressa propagatum, tandem vero a Christo propalatum gentibus
tenui quodam luvis radio, nescio quomodo; ad Graecos jam in
Platone peroenit. Is enim an epistola ad Dionysium tria ponit
principid in divina natura, Patrem, Mentem, quam Johannes no-
ster Novor, et simmam, quam ChrisLiani Spiritum sanctum appellant;
ejusqu docTrina jam semina quaedam à Pythagoricis sparsa viden,
tur; qui Deo numerum ternarium tribuebant, de quo Aristoteles
inicio librorum de coelo, et Servius ad Eelogam Vu. Virgilii; et
maxime Plocinus (sed jam ex Christianis edoctus) in libro de tribus
hypostasibuo primariis
Haec in specimen sapientiae sacrae a Barbaris (ut vocant)
praesertim orientalibus ad Graecos propagatae sutsicere poosunt
quamvis multa adhur accedere possent. Nunc videndum est
an aliquid magni momenti adjecerint Graeci. Et primum quidem
illud satis apparet, nullas revelationes divinas apud hracos habeti
imo ne jactari quidem, quibus aliqua magni momenti aut doceantur
recte aut praecipiantur. Equidem Pythagoras sibi revelatam ja
ctavit tranimigrationem anmarum datum q divinitus, ut priorun