# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068538:0038
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068538:0038?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Literaturgeschichte LH 39
# Folio 60v, page id 00068538:0038
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 61r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068538&page=38
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068538/jpgs/default/00000038.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
# Lines: 37 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

staruum meminisse possed; sed falsum id, fabu losum que esse
nemo dubitat, et, si vera dixioset, tantum ex oriente accepta
confirmasset, quae Apolonii Myanai, aliorumque miracula gaicabant
Pythagoriei et Platonici posteriores, manifeote vana sunt, et
si vera esent, nihil aperiunt mortalibus dignum sciri.
Itaque Mad tantum fiscutiendum supereot, an aliquid Graeci
attulerint ad amplifccationem illustrationemquu Theologiae
naturalio, quae scilicet vi humani ingenii ex rerum naturis
indagari poteot. Etsi autem dubitem an quicquam plane
in er Thaoligia
novum invenerint raeoi, puto tamen quadam ab orientalibus
prolata obscurius, a Graecio diotiniziuo fuisse expresa. Duo
simum aurem horum est doctrina de substantii incorpora,
libus. Equidem Moses de Deo ita locurus etz, ut satis appareat
Summum Mud, quod de se dixit Sum qui sum, fontem eosentiae,
ab omni corpotis contagio removisse; sed diserte tamen in dognatis
modum, tantam veritatem non expreosit. de Animabus etiam.
orientales ita locuti non sunt, ut immateriales esse constaret. Nem
pe sapientes in orcente popularibuo sese imaginibus accommoda
bant, contentique docere unum summum rerum autorem, animatunque
gustissimum rectorem, de ipsa Dei animaegu natura non satis
philosophabantur.
At Braeci primi quantum constat Philosophiam quandam
Metaphysivam proculere et substantias in corporcas in Deo et
Mentibus caeteris diserte agnovere. Patet hoc ex sythagurorum
traditio; ex his, quae de Anaaagorareferuntur; sed maxime ex Plarone
et sristorele, quorum extant scripta, et qui rationem etiam im
materealitatis
mortalitabis redoidere. Nam Plato agnvvit motus principium
non posse eose corporeum, animam que adeo eose 20 aoroxivulor
principium motuo, se ipsum excitans; Aristoteles etiam prin
cipium tum motus, tum etiam cognitionis in substantiio incor
poreis quaesivit; nec tantum intelligentiao coelorum orbibus
praeferit, qui tuni redebantur, sed etiam intellectum agentem
in homine existentem aguovit esse aliquid extraneum corpori
et separabile.
Ataque, ut concludam, divendum eot, Barbaris quidem