# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068538:0067
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068538:0067?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Literaturgeschichte LH 39
# Folio 107r, page id 00068538:0067
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068538&page=67
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068538/jpgs/default/00000067.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 94 lines, status machine
# Lines: 94 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

plosp s, 8. 14
micisse
dums dici horas
duc. Mog. 18
Nov. 1669
quin monienta
singula auxie exputo, dum secundo
diblionecae vienuensis homus tuus ad
me tandem venire sardat, cujus quan
tam literae Aama LeriMeromihi redettae
ex pectarem appetitionem conciverint
incredibile dictu est. seepe Gratulor seculo
Caesari seculo, nostraeque patriae, quod 
nobilissimae illi et vere Augustae hi bliotheem
tam sechilus tam fidus, ta alligens instos obticent
qualem audacter dicam nec Regia parisien
asis necue ipsa vaticana unquum habuit Hol.
stenio doestrati, Allatio, nogaltio caeterisque hei
cntraroae doners maxcace ratulinalo
ribus inhulo mmnore, umo non unis nominibus
praeferendum quive in hac solidea eruditionios
penaria ostendre par sit, superesse nobis
qui opponi exterorum fiduerrae prae multis
promereatus
utrque costro quique
Literas Meas, etiamsi solae venissent
na
en
damgenii in literis et voluntatis per omne
omne eruditionis genus Tut, et optimae erga
me voluutatis monumento comitatas attrilit.
invictissimo
patulatus sum Patrie, quae Caesari nostro
cui ad reliquum autae caeteras marestate
superpredientis splendorem, tali custode
non tantum, sed et illustratore, Bibliothe.
ca niteret, qualem, audacter dicam
nec Regia Parisiensis,  nec postamissum
Allatium ipsa ehaticana habet possidet, gua
tulatus sum patriae, quae in hac solictae eru–
ditionis oenuria, ostenderet tamen, su-
peresse qui opponi exters, et labanti famae
sustinencae car esse posset. Nam de
caetero non suce datore quodam dolentis animi
doctrina
sensu in hanc cum aliis gentibus eruditio
nis comharationem descendo. Quam exim
exatata nunc, Anglorum ingenia; quam
varia quam late diffusa Gallorum litera-
ano ee
e
tura. Non quod illis multum aut
subtilitate, antecant, aut fudicio supe
quum
rent, namde diligentiae sponte cedunt
nos
sed quod luxatis quasi artubus agilitate
et corresconsu quodam sublico destitu
qualia versum
imur et nostras apsi copes gnamus la
tel dispersas ignoramus, ad quas alii ut-
nem
venditandusque et summe
cunque modicas ostentandas, et attollendas ab
arte naturaque facti sunt. Ente Intuea-
m
tur mihi aliquis Ephemendes illas,
quibus nunc Angli Gallius, et novissime
quoque tat
tiam Itali sus se efferunt, fate
s cate est, qua quam iis
bitur, utcunque in illis pl praeclara con-
tineantur, posse tamen non magno forte
negotio a eadem pariave ex suorum me-
phindem
ditatis inventisque germaniam extibere si
publice tantum cognita nec frustillatim
non
spersa
per tot sctiones civitatesque dispersa, ac
rar
p ipsis illis locis, ubi
sent.
vicinis ignota es
peri
quae causa est, cur saepe ex opta–
verim existere aliquem, qui Ephemerides
Gallicanas in Germania pautatim imita rentur
Non ju dicandi quidem auclecia, quam illi sibi
saepe sumserunt, sed nomenclaturae tantum officio
fidia
ut quotidiana eu artium scientiarumque augmen
ta velut compendio disceremus haberentur. Atque
spiertitur