# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068540:0001
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068540:0001?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Ad vitam Leibnitii LH 41, 1
# Folio 1r, page id 00068540:0001
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068540&page=1
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068540/jpgs/default/00000001.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
# Lines: 58 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

pe
Ledomiqeotam siue auountee ziorum nomen slavonicum; famulia in de solonia
Boti
cum nulla se atiunte fortume epes ostenderet, et ive jame phimseuitiois
et mentis neu et suopte ingenio, et cum nulla se aliunde forturae
spes ostenderet, hortantibus t amicis, qui ei in auta saxonica patronos
paravere; quorum prasidio auxilio ita perrxit, ut professoris demum munus
lipsiae consequeretur, fortunamque in tranquillo  collocaret. Nam cum aptus
esset negot rebus agendis, Academiae negotia ei demandata sunt, quae in comitiis
statuum provincialibus, omnique alia in quibus et Academici inter praelatos
locus est; omnique alia occasione, cum fide et applausu gessit.
Natus sum illi jam quinquagenario, et vix sexenuis amisi patrem,
qu potiim quare pauca de eo mihi ipse repraesento, reliqua ab aliis intellexi
erem
Duo tantum memi cum mature legere i, ipsum patrem, id studiose
agere ut historiae sactae atque profanae amorem mihi narra tum variis narrationibus
egisse
tum extribito Gpmiania libello conciliaret. Quod ei ita successit, ut  egogia
sibi promitteret in futurum, quAlterum sane memorabile est, cujus perinde.
recordor, ac si nudeus tertius contigisset. Erat dies dominicus: mater ad auteme
ridianam concionem audiendam in templum ierat; pater domi in lectulo
jacebat aeger. Ego ipso solum atque amita praesentibus in hypocausto
des lusitabam nondum satius indulus: obambulabam, autem in scamno
aul
eadstabat amita me indutura.
ego in ipsam aa assurgo lasciviens et illa me prensitante retro.
cedens e sumum loco in pavimentum decia pater amitaque exclamant
a
ere illaesi
respiciunt videntus me  tribus prope passilus a tabula remotum, majore
e
intervallo quam quod saltu transmittere posse videretur infars. Quare
pater seculiarem Dei gratiam agnoscens, statim misit echedam ad concionatoque
qua in templum, quo finim concione pro more Deo gratiae agerentur;
uultisque ea res tum in urbe sermonibus materiam praebuit. Dater autem
tum ex hoc casu, tum nescro quibus aliis sine somnis sine auguris tam magnam
de me spem concepit, ut saepe ab amicis irrideretur.
Sed non licuit
aut mini diutius ejus ope uti, aut illi meis profectibus frui, nam paulo
post ex liac
itaque viridiscessit
Ego mirifice historiarum lectione delectabar; libiosque Germanicos, ea de
rnactus non dimittebam, quam pertegissem tatus totos: at latiuo sermoni
in Schola
smeto sobilo puerorum ore operam dabam, et haud dubie solita
tarditate profecissem, nisi casus aliquis peculiarem mihi viam ostendisset.
Forte in aedibus ubi habitabamus offendi litios duos, quos studiosus aliquis
oppiguoraverat, unum esse memini Livium, alter erat thesaurus Chronolo
gicus sethi Calvisii. Hos nactus statim devoravi, et (alvisium quidem
facilius intelligebam, quod haberem librum Historiae  universalis Germa
nicum quo saepe eadem dicebat. At in sivio haesi diutius nam
cum veterum res atque formutas ignorarem, et historicis alioqui diversa
dictio sit a vulgi intelligentia remota vix lineolam sine bona fide
intelligebam. Sed quoniam vetus erat editio incisis liguo figuris distincta
has contomplabar sudiose et subinde legebam subjecta verba legebam
quae ob nihil moratus ibscura, et quae minime intelligebam transsiliens.
quod cum saepius facerem, tolumque librum pervolvissem, mox aliquo postea
intero allo rem de integri aggossus multo plura intelligebam, quo