# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068547:0003
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068547:0003?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Ad vitam Leibnitii LH 41, 7 C (shelfmark LHH 41, 7c)
# Folio 2r, page id 00068547:0003
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068547&page=3
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068547/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
# Lines: 50 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

que sibi dicuntur, audit i deinile per atium
expendit. Tex inverias principem, qui diligen
fius de in eagitet, quae vidit audivitu: qui melins
cum opus est, animi seusa disrimulet, ce qui ar
caro verborumus suorum linquious sum magis mo
derari posrit.
Memoria pollet tam felici, ut negotiorum sui
gula vel semel lita cum aliqua animi at
tensione audita, quin ce nomina corum, quos
servet
in trancitu vidit, animo epus infipa haereunt, ut
Hec multitudo negatiorum, quae per se cogno
suo
scit, nec temporis laprus ea memoria illiis
subtrahunt. Luod ipse hape experti sumus, aeque
ac Aater Verbiest, cui in hoc genere res accidit
valde singularis. In quodam itinere comet hu
peratoris ab eo rogabatur, quomodo pahia hiu
qua appellaret auem quendam, quem videbat
Belgicum
il cujus nourn Verbiectius olim illi indicaverat.
Hic, qui patiae linguae fenme oblitus erat, haeri
fabat, nec nominis haud adeo abori recordabatur
At imperator idem max pronunciabat, ragans
an id iprum chit, majorem relinquers in animo
i
Verbiectri admirationem, quod pinceps ejusme-
nimisrit, quam quod c ejus eset oblitus cepisset
oblivio.
ea poro Princeps est perspicacia, ut
confingas aliquid a vero alienum, quim
Aatim sentiat statim, illi: suboleat, siquid ficti
ad eum afferas. Natura eum datavit seua
communi ae judicio tam solido, ut in rebuns dubiis
nunquam non incliorem aequiorcms partem
eligat. Quare concilia principis paudentisi
mni Consiliariaram ultio fatentur, rerum
succesrum potuis deberi itirus mandati quam
sua solertia. Memorabili exemplo facic ce
contraversia cum oscovitic, a pus cumniis
dem conclusa. Cum natio illa sit paulo indior
itaque cum aliis agere soleat, ut honorificaur
de ce opinionem benevolentiam atque epicti
mationem raio sibi pariat comparet: regio
porno illa tum sit a rekingio remota, ut
vires gentis vel minime timeantur, vel eliam
perspectae contemnantur: prima legatio, quae
adi hanc Autam Ckun+ TCH hpus Imperatoris
satre imperante es ea gente venia, ne
qudem auditu et.