# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068547:0005 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068547:0005?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Ad vitam Leibnitii LH 41, 7 C (shelfmark LHH 41, 7c) # Folio 3r, page id 00068547:0005 # Scan: The same scan is also registered as fol. 4v; its text is given once, here. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068547&page=5 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068547/jpgs/default/00000005.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 83 lines, status machine # Lines: 83 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. communi affectis supplicio, ie reliquis amnectia conservatis. defectio rebellir Hanc conjurationem exccpit scclitio Regum Cautoniae ce Fotien, qui à Smencibus oiiten Epactisiime quoque prospesit, ut, quas secum altulerant merces, in magna illa regia commodisrime facillimeu distraherent, im di nivitante occasicone, qua cum res Tartadica munes a vectigalibus de vepationibus publica seditione sinem cebatione ousangejiei in magnam pertu norum, in cum maximes ut cum ex hac ne bationem escet conjencta, deripri jugum exeu gotiatione plurimim lucri facerent, pacem tere, libemnius in na quisue provincia impenium inter utrumu imperiam eo diligentuis crstali affectare coeperunt. Eodem tempore defecit alius Rep, e Aripe Ma go, caput famitur illim principalis, quae ab rent. Et sanc fasii sunt legati Morcoviticile vini de Gerbillomio teruitii, qui paci tractam Imperatoribus Tartariae occidentalis descen da jascu Imperatoris intererant, Herum dit, qui abhine tecentos annos, aute familiam superiatem Tar-nimus hinarum requum obtinu erunt, d iuide pulsi ex eo tempore in Tertatia rerum potiti sunt, danec anno hurjus seculitu aesimo principer hups domus discordia diitrahe gentur. Hodiemi ergo imperatoris avas aoccasionem sumum Garem ad ductum esie ad incum dos lacir tractatus, cim iterue utriusque imperii regundos, illa muxime benevolentia, qua sinarum huperatar Morcovitar exceperat. Apud sincures vero unus imperatur summo jare suo urus in consilio decemi hanc in commodum suum vertens omnes alterum secerat; ut ex Auta sua legati cum libera post alterum induxit, ut in fidem suam se tnde pateitate ad finei Monovia mitterentur pent. Quin de is, qui caput familia smperatoris nomen adhuc suctinebat, a subiectis siti prpu sis adactus est, ut imperium illuy cubiret, Ut vero jagum illud minus graviter ferret, homore illud condire voluit mitigatum est, Regenius eum appellarunt Tartarius Manteheou, portquam sinurum regno potiti erant, Regem eum appa larunt, ut ce alios potentions principes harjus famitiae Mongo. qui cum Moscoviticis eo jam delatis congrede rentur: repudiata superba illa sincuriam consvetudine, qua imninam ad exteros im cipes legatos mittunt, nin qui imperatoris sui insra ad eos deferant. enim capita legationis delegit Auta duos Hutae proceres mupimae dignationis, quibus plurimum confidibat, quius in consilio pici nis uta ce prudentia prominebant. Nec eo Cum ergo quammapime sideret seditio firum Regulorum sincucium, accidit, at Minicti qui deterrebatur, quod prion anno rec param dam illis pincipis, qui caput erut samiliae succescerat, quo minus altera anno vice Regia Mongo, ekingiam venireut: qui, cam observarent vis ullas Tartarorum copius illio commorari, portaius urbis ab infantitus fere cucto diri, re ad Herum ablata in illus animo eodem illos mitteret cum hujurmodi mandatis cupiditatem excitarunt hujus occasionis anipicu at pus tandem fucrit confecta, hincjus utriucu imperii definitur, quibus conditionitus voluciat, Quod si vero inhaerere voluisat moribus sineu siuni, eodemus cum Morcovitis facta egisit, quo prima via in hac auta excepti erant. da, ut non modo a dominatu Tartarvun. Mante brientalium in libertatem se vindicart contracta periculum erat, ne Moscoevita sed de imperium linanum, quod ajoribi quoque contracta cum Tartaris occidentalibas socis fate fines imiperi pauto gravius infertarent. dam posressum, si liceret, recuperaret. dum vero Accedera contrahit cum incinis prim Neque soli Morcovita (ut s admoniti hoc loce tamen cipituus Mongo, quorum aupiliis indigebat, ut adfaciamus, non interrusta tamen rerumiinar linata perficeret: Imperator hac conspiratio randarum omine non interrupto) es perconnis ne cognita, ceteriter e Rekingra proridio, cex pra sibi gratulari posiunt de humanitate dumperatiris sinict. verum eaderm anunc magni tudine