# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068547:0009
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068547:0009?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Ad vitam Leibnitii LH 41, 7 C (shelfmark LHH 41, 7c)
# Folio 5r, page id 00068547:0009
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068547&page=9
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068547/jpgs/default/00000009.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
# Lines: 52 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

vincia Leao tong Mongis procima cur
duo aut tres Aro Reges, quorum nnus in o trapit copias, ee hanc quanvis parvam ma
culis pefingiam ducebatur, nullo ex familia num nec opinanti tum cubito imminit, ut
nullum illi cantium daret ce colligendi vi
damnatus ultimum supplicium subit, religuis rejue sua aut socderatarum Bijicipiu congue
umultuara
quorum minor erat culpa, non niri honore ce gandi, Luo factum, ut cum ad dimicamhum
conctus t a Tartaris orientalibus, qui in
viccera regui incredibili ccleritate se penetra
pervarerant, funi fugaturque cum fratre de
d cum in regnum veneramus, onin conctulat liberisque vrvii in hortium potcitatem veniret.
raverat, ut eo rurcus expelleremur, Aciu ma Derrius toto illo bellorum civilium conflictu
Amperator paucis illis, quebis sidere poterat
convis ita omnibus occurrit dpraspepit, eaque
pradentia negotii est moderatu, ut tandcm
perduelles omnes feliciter oppresierit
ullima
quamuri epheura erimira tentantes experiri
non dubitasient. Antorei scilitiono, deram
qui in bello quieverant, capti, ae cum liberis
omnibus cuincumque cotatio ultimo suppliceo affecti
secundum severam siventium concuetudinem
quae morti poenam iragat ceram posteriu
perduchium in nonam ujque generationem
ut tota illarum stirps radicitus deleatur
Imperator vero, qui ab omni specic unde
sitatio natura abhoriet, prohibuit, ne manus
aferrentur nec vito nec bonis fratum
Regis Cantonia e Fokieni, quos expertes suisac
noverat illorum consiliorum, quae scilitionem
epertaverant. Cam vero cogeretur capitis
dannare quordam nepotes ousangoueji tenera
atate, publice edipit id se intita fieri, ce
ubi parendum esie legi imperii d concilio
pincipum ecgri sanuuinis ommumus supre
marum euriarum, quibus placuerat non ehe
hinc legi derogandum, ut metu maximi inter
sinei.
sincures supplicli, quod eit printi posteritate pececlere
horvar perduclliduis sanciatur.
sic ergo imperator non solum recuperavit
aprus provincias, qua defecerant, sed il cum
regno conjumpiteus, quae regni titulo erunt
fraditio hilum Sircuirium Aeccibus, eo quod
ad signa Tartarorum francicrant, avius
in querdomandis Amis phurimum adjuverant.
Qoin d ca usus est felicitate, ut reliquius ve
terum sinensium extirparet, qui sequti ma
lucrant partes famori firratu couesingi, quam
ut Tartarici dominutus jugum subirent. Is
srata parum absuus quia totuo muperi poti
utur