# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068550:0001
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068550:0001?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Ad vitam Leibnitii LH 41, 10
# Folio 1r, page id 00068550:0001
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068550&page=1
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068550/jpgs/default/00000001.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 86 lines, status machine
# Lines: 86 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Felicitate singulari vel ut verius dicam
divina quadam gratia mihi contigit, ut a
aetate
prima infantia mihi non vulgares proficiendi
occasiones, nascerentur, et cum in publicum prodine
magnorum
ausus sum, adolescentia conatus summorum vuorum favorem
facls
applansum haberent. Vix legendi compos naturali
impetu in lectio historieorum,  vix non infans
ubi primum legendi compos intus  agitator quidam genius
genius quadam cogno inquirendi aviditatem faceret
ingenerata dulcedine cognroscendi. Quod a explicare
paulo aberius, dum invenite opus nunc reformo, spero
magis aliis usur, quam mihi frandi fore; nam et jactantiae facile absolvent, quibus constabit
nomen at habuisse u magis quam quaesivisse plerumque dissimulatum)
ne
et spero aliqua in his prodesse posse, ad excitandas juvenum mentes metuperiorum
os an
animos, quibus ve sorte nascendi aut probefelici educatione
erecta ingenia et nobiles st stimuli contigere, n
nec animum fortuna serviendi necessitate depressit.
Vix non intans, et aegre legendi compos in historias 
impesu rapiebar, vernaculas primums sed cum forte in alebvium tat rerum Romanalums
utcumque
Livium incidissem, latinum, sed picturis invitantem, tentavi
legere inter ipsa linguae rudimenta, et saepe versatum tandem pleraque per me
intellexi pleraque juvante se contectu sermonis, sine pati
in sine patientia etsi non etsi ad lexitorum usum patiensia
deesset. Ea res pro cognita amicis domesticam viblio-
thecam appe aperuit, invitis praeceptoribus qui nescio quam
studiorum confusionem verebantur. Tam ego, ut solemus
 vetitis avidius frui, sepe inter libros  abdilses et
anim abditus, explebam animum varietate rerum, et effeceramque paulatim
effereramque, ut insigniores veterum, jam propius et velut de
facie nossem, nec essem hospes, in nostris. Haesit
ab eo tempore cura noscendi libros  meliores, tanquam inveutaria rerum
inventuria sedesque humani profectus. Interea versa
non minus quam prosa satisfacie oratione non infeli-
citer satisfaciebam mori consuetudini  scholaslicae;
ut meminerim nascentibus verbis cum rerum copia;
una die iffusos, sine elisione omnes, probatos censoribus, et
sine  elisione  sine elisione omnes, quodidam quod t veniam censorum meritos dum quod
hoc verso in jaco hoc per jocum in me recepetam serio congprhili fatea ses affectatione, serio conor
comperi seio multos spernere haec studia, sed progressu comperi
nihil horum non prodesse nisi nimis occuxet. Hactenus
citbam
non nisi jucunda legetam, cum ecce eo provehor in triviali
pchola, ut logicau compe quandam pro more ploeg audirem; cujus tricus quasente eminus horruecam,
Tum res quae plenisque multis no voce praeceptoris et
ego qui tricas ante enim  illas antea eminus exhorrueram, inc
ubi intelligere necesse fuit coepi mox nquo mihi cogitandi
genere capi, si graesertim cum succederet saepe divinatio
nterroganteaeceptore. Quod pluritis hocere sobet mihi
pofuit Ars ut vulgo traditu barbariem sapiens, quae plurimis
nocere solet, mihi profuit, ut luxuria illa animi methodo stylique
legibus et methodo astringeretur, Sed quod potissimum fuit, venerari coepi
mirabr ego vim veritatis, et consequentiarum inelactabiles nexus
nexus; sed praedicamentis illis ve cum voluptate intuebar
saepe miratus, quod cur homines tanto invento 
et velut instrumento infallibilitatis tam parce uterentur
estrmis sed et praedicamentis va illis vulgaribus valde
delebtabar quae nescro praesertim apud eos autores
qui multis sub divisionibus  ad species varias
progressi, velut quendam censum rerum universi
peragebant. Ips itaque saepe cum disi condiscipulis quat
quae rebam quo referendae essent  oblatae forte notiones
peresa summis generibus per differentias descendens, eaque ratione
Et fabri abam definitiones qualescunque et tentabam ipse deinde
m deinde
picturatae
ellae mortalium cum
hunquam ill abolere pot
illae cura
fecto
soetudinis
contasig qub tmanae mentes a vera
it a ad
rerum
umbras
trans ferunta
Attingere
a
meipso
+aut certe pro impetu
ut ferebat impetus