# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068558:0008
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068558:0008?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 2c
# Folio 4v, page id 00068558:0008
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068558&page=8
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068558/jpgs/default/00000008.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 99 lines, status machine
# Lines: 99 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

(Cpthme es l
idque à deo permisum 
Natura hominis Lapsu Adami corrupta est quod
quoniam, Adam labens veluntariae volum libere pecoans in serie rerum optima
optima a Deo eligenda continebatur, quemadmodum jam satis
porum, sed in nondum rationales, in Adamo labem contraxerunt, quae in _ anima rationali deinde peccatum riginale
Hoc lapsu omnes posteri sunt involuti, quonium animae
expositum est.
ea autem labes accedente Ammabus ratione in  trunsiit in percatum appellatur,
eriginale, quo vires humanae praesertim in spiritli rebus ad
deum pertinentibus mire sunt labefactatae
Dici autem potest omnes animas peccato originali infectas
peccatum tamen originale nullo accedente ere actuali (nempe ante rati safficientem rationis usum defunctis,
aliis ad aliud vitii genus
magis inclinantibus. Itaque neminem habere cur prae alio glorietur
aeque malas esse; sed non simili modo
ad damnationem sufficere, quod quibusdam visum est, asseverare
interrum
supersit, seu quae sint reliquiae imaginis divinae: 
Nunc videndum quid in natura corrupta supersit virium se
bon
non ausim.
duobus consistimertate et reliquiis
libentate vyluatatis, et lumine intellectus.
virium supersit: 
ctus et liberate voluntatis.
Lumen intellectus consistit in est nna componitur ex
imaginis divin
ideis innatis incomplexis, et verita notitiis innatis complexis
Lumine intell
per quas nobis, si modo attenti simus, recte ratiocinari posse datum est
mbhis latem
n
quam i
Licet enim veritates int
ideae veritatesque in nobis lat
Huc pertinent verita
sed
neditando tamen ex ipsis
inde pendentes
insant erui possum
hominem deo reconcliandum,
promto
u abae nolis men
sensuum testimonio
necessariae a
non sufficiunt
nisi divina gratia
Etsi autem hoc Lumen naturale non sufficiat ad Legem
Dei eternam cordibus inscriptam contineat, non tamen ad ad
acredati E
Libertas voluntatis consistit tum ut sponte, tum ut deliberato
In
eo;
nos deo reconciliandos sufficit
agamus, nec necessitemur ad dec
uavisigne divina sint determinata
Etsi autem futura contingentia tum ex la natura veritati
ut ecessitas, cum nonnisi hypothetica sit,
tum ex natura sua tum et
veritatis;  haec tamen
Nec Avina praeordinatio libertati obstat, deum enim videns
libe contingentiam et libertatem non tollit
inter hominia possibilia hominem libere agentem, eique existentiam
decernens, naturam rei adeoque libertatem actionis non immutat.
Et licet omnis effectus determinetur ex suis causis,
earumque praedispositionibus, ita ut semper ratio aliqua
subsit, cur e potuis existat, quam non existat, neque non
idem te tallitur landtere tin atque adeo non detur casus
indifferentiae aquilibrita, ubi omnia, se eodem modo habeant
utrinque; d rationes tamen nunquam sunt
necesitantes, sed tantum inclinantes, atque eatenus indifferentia
itaque   nec peccatum originale, nec aliae nostrae prava dispositiones
sive contingentia in illis salva manet
nostra pruca actiones faciunt, ut necessarius sit aliquis
peccandi actus etsi tanta sit nostra ad peccandum inclinatio,
ut certum sit Los immunes nos a peccando non fere, nisi divina
vicissim nec gratia dei quantacunque libertatem tostram
gritia retineamur
tollit, aut nobis bonae actionis necessitatem imponit, cum dicendum sit
cum conset deum quam, et Angelos et animas beatas libere
agere, etiam cum maxime ad bonum inclinantur
peccatum actuale hominis, quomodo a deo non permittatur
tantum, sed et gabematur, et quomodo ad realitatem ejus concurral deus, sunt
Hactems de natura nunc Gratia qua opus est tam
supra explicatum est
ad bonos actus quam juvandos, quam ad malos retinendis coercendos
Auxilia Gratiae duplicia sunt, externa et interna
ita aliis ad viitutem. Consistuntus in sorte nascendi, educatione, conversatione
casibus vitae.= in his dispensandis agnoscunt Theologi nostri To BaDos pauli
Et liet codhile
=quibus determinatur
causalibera
+ quibus fit, ut ali
aliis fercilius agant
feliciares reddantur
non tansum in rebus ex
numanis ternis sed etiam in split
tualibus aqque divinis