# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068568:0009
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068568:0009?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 8
# Folio 5r, page id 00068568:0009
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068568&page=9
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068568/jpgs/default/00000009.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
# Lines: 47 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Aliquot voir egrequ cumagnovissent Dynamicas meas rationes
aliquam sive vimsive speciem habere: retenti tamen sunt quo minus a vulgapi
Potissimums
sententia decederent potissimum unius cargumenti speciositate, cui
accurate responderi postulabant. Ego vero nitli videbar nitul
itu
omisisse quod responsione indigeret. Ut vero res in Clara luce
collocaretur recurendum putaviad formam loqucam. Nam nihil
aliud est formaa logicis praescripta quam plena At orclinata
expositio argumen rarionit A sape mecum miratur sum eam
nonadhiberi crebrius vel potiut tunc ubi maxime exitum capseret
minime adsuberi, nempe cum scripto agitur. Nam in colloquiis
et disputationibes, quae vilea voce instituuntur, nisi ac cedat consignatio
in scriptis fieri via potest ut accuratus formae usus diu procedat
quoniam catena illa lonquis producta : non magis quam calculus,)
mente retineri facile vix potest.. Unde Aiam plerums disputantes
Dost unum vel alterum syllogismum in liberae sermones defundiblent.
sedubi scripto agitur, nihil est facilius quam ultro citroque miltere
Aremitbere sibi argumentationes et responsiones formeles, et
tandiu reciprocate serram, donec appareat vel ea afferri quae non
negantur, vel nullam novam propositionem afferri ad probandae
quae negantur: id enim necesario lapparere opertet si forma constant
ter servebur. Ut igitur tentarem an hac ratione inter nos
cantroversia componi posset, remita adformam revocavi.
Syllogiomus principalis.
eique
e materia gravifica impellens corpmus grave, etgdans novum
continue gradum stendentiae deorsum, facht mutationem
virium in ea esse semper aequalem, quibus cunque descensus
momentis, quemad modum mutatio celeritarum in
eodem gravi tunc semper est aequabilis: sequitrer
im eo corpore nim esse celeritati proportiontalem
sed verem est pruus.
Ergo et posterius.
Rerpondeo negando eam partem minoris, quae aeffirmat mutationem
vonem tunc esse aequalem: licet concedam eam partem quae loquiturde
aequaelis mutatione celeritatis. probatur haec part negata hoc modo.
prosyllogismus A.
Si incasibus oliversis omnia eodem modo se habeant quoad patiens
aeque ac quoad agens, mutatio virrum in illis casibus eliversis
est aequalit
jam si lmaterca gravisica impellat corpus grave, ejus det novum continue
gradum tendentiae deorsum quibus tunque momentis descensus,
(: Sive illud corpus nunc primum incipiat descendere, sive jamaliquam
celeritatem descendendi acquiserit ut cung:) sunt diversi casus
inquibus omnila eodem modo se habent quoad patien que ac quaad
agtens