# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068569:0005 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068569:0005?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 9 # Folio 3r, page id 00068569:0005 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068569&page=5 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068569/jpgs/default/00000005.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 102 lines, status machine # Lines: 102 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 20q jam opus esseb 19) se si oleus ex ho componere h statum corporum A et D statm ex motu reciproco et motu aliquo communi qui hanc potentiam facit elastri fadit, et motu communi aliquo, excederemus potentiam in summa. Nam itaque is motus communis, ut BD quiesceret deberet esse v; t sed idem ergo motus communis v additus motui proprio ipsius A, neme qui est vD: A, daret v, (A+d): A, ergo is deberet aequali absoluto motui ipsius A, qui erat EP itaze seu CP, (A+ B): A. Et foret V = CB, A+B,:, A+d qui valor non consentit priori ut v determi valori apticuli praecedentis ubi v determinabatur per Bp. Atque adeo qua duae regulae contiliari non possunt. (28) Cum ergo ad statur eventum status corporum A et D et B determinandum cessent subsidia quilus alias usi sumus a consideratione directionis, aut a conservatione progressus aut velocitatis respectivae; seu a consevatione eorum quae fuere ante concursum, quia scilicet ulls per concursum corporum A et D status hic productus intelligi Elastro ingruentis) cin Elastrum non potest; ideo superest, ut ex ipea operatione tam ipsius A(adhue verdus Elastrum moti) etastrum, quam ipsius Elastri in D, ac denique Elastri in utrumque (ubi scilicet A i qi ingruere in Elastrum desiit) definiamus quis tandem restituto Elastro in utroque et ad quietem redacto in utroque corpore A et D, motus supersit, id enim dabit eventum. Ubi notandum si A post olast A repellatur, oportere ut ad quictem redigatur antequam elastium liberetur. Sin vero A pergat semper in motu, oporbt ut ingruente adhuc A, elastium liberetur. Et sane feri non etimmsi copora aequa– lem nacta sint celeritatem tamen A pergens ingruere rendet elastuum, quod licet tantundem se liberet ab altera parte, tamen et celeritatem ipsius A diminuet et ipsins D alastrium, ubi motus hoc loco, quam obi ub donec tensisat suai aloqui augenda, augebit. Verum nos ejus ingruentiae quae fit omnis vis quae Elastro inest quaelibenato ipsorum elastro ampe ingruere, sendonec corpus persequens ingruens alteri reducatur ad quietem, hoe ad aequalem cum fugienteo non prius elastrum tendi cessat, quam corpora ressent sibi us reductam sit ad quietem llo amplius superessente vel superexistente quod issrnat ut jam ostensum est num. 2 sed vicissim im Etastrum omnem suam vim corporibus tribuit, quae sese liberando dissociat, posito ipsius elastri molem in considerationem non venire (add. sup. 5. 18) venire. Quamdia enim Elastrum ad huc vim habet augetur celeritas qua ejus partes situm inter se mutant; et quidem cum elastrum se liberando corpora, et, quidem hoc loco ea qua extrema a se elastri (quibus impulsa corpora dissociantur) a se invicem recedunt. Dum igitur tam m cum ergo haec extrema celeritate augeantur, seu celeritatem acquirent priore majorem, prior autem ea sit qua corpora a se invicem red recedunt, necesse est ergo corpora ad huc ab extremis elastri impelli; donec sciliett Elastrum intensionem habere seu ad libertatem conaridsinat. Liberato autem Elastro, nulla amplius in eoevis superest, adde sup. si nempe moles ipsa elastri animum abstrahamus non veniat in considerationem, sed si moles ipsa elastri non sit contemnenda, tunc mpetsu vis ipsa impetus ejus quem partes in ejus motu liberantionis sunt nactae detrahendus est a vi et qua s ultra tendent in contrariam partem, ossillationemque efficient, detrahenda est, a vi elastri tota, et resituum demum in corpora dissocianda transferetur Alloqui s necessaro tandem redigeletur ad quiete. Nempo non dintius rationem habemus ostea, quia is siatu tanden continuitun Elasti dum dum coepus inus man manente ingr entia, qum elastim semper minus minuse urgetur ab A ingra eala ipsum autem se contiane magis dflins addipus su ergo habendum si corpora contrario Corpora vel ambo redigunt simul ad quietem in con– cupsu vel nium equi Casu quid fiat manifesto est, vel id regi redig. tur ad quietem quod re flectitur altero adhuc qramtum d vud per alteri ingrult (quale nihil conti ast si tendam in diversas partes pos seu quamdiu eres et pers quen et fugiens non habent mostum aequalem tenditur elastrum. Ubi vero in tem seu centri graata gavitatis nacta sunt tunc au elastume se liberat tesr crp contingit