# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068571:0025
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068571:0025?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 11
# Folio 13r, page id 00068571:0025
# Scan: The same scan is also registered as fol. 12v; its text is given once, here.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068571&page=25
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068571/jpgs/default/00000025.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 88 lines, status machine
# Lines: 88 recognised, mean confidence 0.85
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

5.
ilud effestorum agnen quod antehac semper
s
a certa quadam epecie propiaquarum causarum
u
l
dantaxat prodire vidimus, imposterum quoque ab
  a
jusdemmodi causis danlaxat prodibit. Hoc
utra Moralis quod aiunt, evidentiae fines
concluditur.
pleruma in ipsum causae imposierum
as
efficient, atque in praesentia efficiunt quod
6.
tac
plenumque ab iisdem vel a maxime simulibus
tanum 
f 
causis andea efectum iovimus. Aic so
pariter evidentia morali contentum est et
dm
ei omnis practica ratiocinatio innititur
Huic sexto generali praeiudicio communite
ndjiciunt homine natura sundente
deu singulis
eventibus peculiarem quandam anticipatio.
C.
nem ac persuasionem ex quatola probo
bilitas emergit, quae fallax ubique sed
plerumque vera esst, nimirum: in hoc anci–
piti eventu id contingit
quod in similibus
circumstantiis plerumque contingere consoeo
Hlae C
storea Pallavicinus postea Cardina
lis lib. 2. de Bono quemadimodum ipse in
nou Epitoma exhibet
2
_ secunio et quarto, nam et in voluntaie nunquam
olentem
eveniet ut omnibus tam intraquim extruho positis
iisdem, diversum; aut diverae, idem prodeat. semper
erit aliqua ratio neligans voluntatem, etsi necessitatem
non afferat
sunt quoedam in his palla
vicim quae non latis facium
1. Veram est has  gentra
liter prolataem contradictio
nis principium nihil quoi
dare, sad si per ecthesin
quandam applicetur rebus
ut Omne A est A; unum
quodque sibi ipsi aequale vel
simile est, et his similia
efficit aliquid, quemadmodum
ex emplis comperi. Ignoram
talia pulosophiquia
nocuo
multa de demonstentionibus
disserentes, raro ad ipsasmet
conficiendas perveniun.
en principia quae hic affert
pallavicuus uois sut inde
u pnturs n
monstrabilia sed  fluunt
ex de finitione veritatis
vera enim propositio est
ad identicas resolubilis, seu
mins
cujus ratio reddi potest vel
quod vulgo ajunt nihil sine
causa vel ratione fieri
t
posse vel asseri debere.
op
 Setigitur
3. Etiam axiona tertium
et quartam non minus
quam quintum ad mora
tem certitudinem pertinet
imo tertium gaulos est incertius
et vix exaedit praesumtionem
sextum quoque ad morelem
cerfitudinem non asurgit
Ca. Non est cur volendi facul
tartem excipat in axionalibu
e