# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068575:0005
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068575:0005?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 1d
# Folio 3r, page id 00068575:0005
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068575&page=5
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068575/jpgs/default/00000005.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 83 lines, status machine
# Lines: 83 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

at
Retei CMristiam Thomasii dissi ad Petri
libros de eruditione solida
Porret
de secta (poireti) noli esse solicitus quippe nec pietas nec sapientia sectam
curat, sed cujuscunque sectae (modo talis secta sit quae sprritialia et gratiam dei a nitaralibus
distincta non negat) quis sit et deogratas est et sapientia divina beatur, si deumtimet
Hypotheses Thomasiana: Homo constat ex corpore animae spiritu. corpus est
et in vis ejus ambulat
materia a spnita arati apte disposita, ut spiritus animalis in ea functiones exercere
possit. Anima et spiritus quem hamo cum alis creaturis sublunantius artissium communem
habet corpus hominis variis motibus ad creaturas afficiens. Spiritus n cosia) est spuntus
2 enima et spriitus
divinus est hominius animam a creaturis avertens ad Deum
habent, lume amorem et tamen 3 Animo humana ab eo quae est in aliis creatulis
tantum gadu differt orto a perfectione structurse humanae. 4, pugna est inter spartiuum
5. Amor illuminat
non vero inter animam et corpus quae duo simul caro.
tamen vero non amat. taque voluntas est nonma intellectus non contra simtamur quae amamus
F. chus. forma is hominem ex gleba terrae formavit corpus
. in statum integritatis hominis corpus eiut
et animam,
nom amamus quaee semtamur
lucens instar solis, ob motiones laminosas spditium. DEus amabatur non comprehendebatur
animatum, hurc indidit spiitum divnm:
sriptuae creaturae intelligebantque non amabantur. 8. primum peccalum, cum inverso
orgine deus volebat comprehendere deu et amare creaturas debebat uti iis non frivi
9 ita amisit amore dei, d intellortm creaturarm de spiritu dei non superfint nisiscintilla
10. Essentra hominis lupsi in odro dei e amore creaturam, et inesta coctivitate seu tusacum
TI. Triplen status haminum hodier acrum bestialitatis, eami immer
somm, qui nondum sentiunt in felicitatem Numanitalis, qui sentrentium defectus et salatem
quaerentium extra se Chistianismi, eorum qui desicterio suoferuntur ad scintullama
ideis creaturarm
illam intra se quae Mristas is, imago patiis verbum patris) et contentum creaturam
12. Ora feint in hoce per gratiam divinam.
homo atl bestia ridel et odit spritualia ut homo (art, ut regeneritas prunt inque iis quaescit
sc. sireculatio est pars ignobilior animae nobilior voluntas Ec Amor in Eo corrumpit
vel maxime sui ipsius
intellectum, in homine format rectam radem, in regenito parificat 16. Fides salvifica aom
17. spirituatim solum nem similitudine
concipiuntur. in conceptibus intellectui. imperviis pro veris habentur equia ad plura utilioraque
est intellectus sed voluntatis seu amor, quia fiducia est
15. Spientio non parit amorem. 19. Fndes vera
arctum e potest stare cum enire cirea mystena vera
gnitio quae ducit ad anorem dei abregationem sui, imitationem Chrisi opera spirtus. Viaeles
non consistit in speculatione
era est quae ab his abducit 20 Fidelium unio non cyfessionis, sed spiritus unitas, omnes
porretus inter lib. 1. c. 5. e inter erires imaginavis refert axioma: quod nuspiam
qui grabiam a natura sec cogtam
est neque est. Sed contra concra anllibitatem spirituum egregre, disselunt. Hemicus Morus
 cap6. inter eriores imnginationis refert, quod htcreaturis sit prasens rate essor
essentiae. in quo ab eo dissentit Thomasius. Pulat animae competere extensionem activam
corpori passivam. Negit mentis essentium consistere in cogitando. Deus anor est, essentia
pulo inateria esse Ens mere passivum Materia oppositum spritum esse Ens adtivum
corpus consistere ex materia et spntu pradicata actionum pertinere adspritus, passionm
rominis amorseu voluntas est
ad copu ad materiam. At poiret lib. l. C. 6. 5. in nol. p. 45. seq. mac activitatem
quanda Aribunt; obscuvio contra porretum putat Thom. obscuriorem ese vocem ogilationis
falsius quam infinitum
quo de
sipu animae et spiitus. Nihil mitri psum absurdius et evidenter
physicum sartessianotum et infinitum malhematicum ut alibi vivide ostenso
digine animae dissent in notis ad libi 1. C. 6. p.51. seu. pro Traduce subria sunt, sed ex recte
percepta sentus et animaemra facilius cllustrantur. et quod lib. 2. C. 4 10. p. 97. rece
motra Cartesianos defendit affractum; quea negant, quia maa tantam paritur ergo no
alius motus nisi pulsio sed sprritus est ens activn unens maam ab cntin, quod fit per abtract
fiecte autori facullas est vis dei in peaturis Hoc nihil est qui pirrtus
ecte ostendit, acquiescientiam spindsiana
esse, Mcheisticum vitium, est enim le harguaiae. cogituo i porreto amotem compretend
em.
in corporibus agens et tamen per se subsistens
Recte autori mor intellectualis mentis tindere se deo, delectari in eo quod Clus sit
id quod est et volo ut reprosentetur in mei ut eiplacitum. Fallitur cum sartesiam
Spiiitus ois est inturtu Dei passivu
utr ulnilu maae. civus. DEus ens mere action: nateria mere passibu
opponsar nihulo +). Spiritus
poine
quod nulat auxam esse matertale aliusd
s male non datur, alioqui deuopponeretur maae quod falt
partici pat de passionibus corporis ob unionem Sedurus non
 anta malorum spinitudui
cul ectibituius sensibiliu seu dolorum ec malorum fysicori, nec matorium poena. Dubito
malis poenae