# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068576:0001
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068576:0001?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 2
# Folio 1r, page id 00068576:0001
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068576&page=1
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068576/jpgs/default/00000001.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
# Lines: 48 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

venetiis Martii 1690
communicavi R. Pati Mich. Fardellae ordinis Minorum
cogitationes meas Metaphysicas complures, quod eum
cognitioni Matheseos rerum quoque intelligibilium meditatio
nem adjunxisse, et magno et veritatem ardorem
prosequi viderem. Ipse igitur percept sententia mea
nosdi ie fatdnbus
memoria causu, ut quae a me audierat complecteretur,
quae ita habent ut  ipsus mihi ad examinandum communicait
propositio 1.
rerum
Deus ab initio non tantum infinitam, seriem verum etiam
infinitas combinationes possibiles actionum passionum muta
tionumque ipsarum rerum praesiivit et praedeterminavit, quemad
modum issa eventa libera singularum Mentium creatarum
Dubium i Non satis intelligo quomodo hupis modi dei prae
Scientia et praedeterminatiocum humanae Mentis libertate
conciliari valeat. Hoc modo enim quicquid homo ageret
necessario evitabili et velut fatali quadam ratine ageret
si in humana mente non esset virtus quaedam se determinandi
a se ipsa, sed ab alio determinaretur non profecto ad extra
dei libertatem restraesentaret. Non est evidens hujusindi
praedeterminatio, eienti tubitari potest sicuti dubitari cotest
an vere detur in deo haec praescientia respectu futurorum
liberorum. Nec videtur haec praescientia dei necessaria, quid
obstat enim qu ita Deum humanas mentes libere
in manu consilioque suo constituisse, uet neque determinaverit
neque praescinerit eorum eventa libera.
declaratio
Distinguendum est inter rerum series possibiles et actuales.
Deus ex infinitis possibilibus elegit seriem quandam universi
quam unaquaeque universi substantia suo quodam modo
exprinit ac repraesentat
constantem ex infinitis substantiis
quarum unaquaeque infinitam actionum operationum seriem
exhibet. Quod si autem Deus non praescivisset nec praeordinavissererum
actualium seriem, sequetur eum causa non satis cognita
retur
jndicasse, e rem satis sibi perspectam elegisse. Neque
a
non
hicexcipi a caeteris possunt actiones Mentium liberae, quandoquidem
quoniam partem seriei rerum faciunt, magnamque um caeteris
omnibus connexionem habent ita ut unum sine alio perfecte
intelligi non possit  Et cum omnis series ordinata
involvat regulam continuandi seu legem progressionis, ideo
Deus qualibet parte seriei per spectar omnia praecedentia
et sequentra et ipta videt. Ndiar tanen inde mentis