# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068576:0002
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068576:0002?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 2
# Folio 1v, page id 00068576:0002
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068576&page=2
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068576/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
# Lines: 38 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

lmentium libertas tollitur
liberis necessitas imponitur. Aliud enim est certitudo infallibilis
aliud necessaria absoluta necessitas, quemadmodum S. Angustinus
et D. Thomas, aliique viri docti dunum agnovere. Dels
cegnoscit res quales sunt, neque min Certe futurorum contingentium
etiam liberorum alterutrum fiet aut non determinata esset veritas
vel falsitas,  etsi _ignota fingeretur. Ni itaque Dei
non
praescientia; adeoque nec praeordinatio rerum libertatem tollit
caeterum sciendum est Mentem non ab alio determinari
sed a seipsa 4 neque ullam esse Hypothesin quae magis quam
nostra faveat humanae libertati. Quoniam insia (ut ex
Atreata
sequentibus patet) una substantia, in aliam non influit
adeoque Mens omnes suas operationes ex proprio suo fundo
educit, licet ita ordinata sit ejus natura ab initio, ut operationes
ejus cum caeterarum rerum omnium operationibus conspirent
propositio 2.
Rerum mutationumque infinitae series ita sibi respondent
et tanta proportione connectuntur ut quodribet eorum
caeteris omnibus perfectissime consentiat et e converso
Hinc quaelibet res cum toto universoita connectitur
et unus rei unius modus ita ordu ordinem atque respectum
involvit ad singulos aliarum rerum modos, ut in qualibet
imo in unico unius rei modo Deus clare et distincte
videat universum veluti implicatum et inscriptum
Unde cum unam rem aut unum modum rei percipio
semper confuse totum universum percipio. et quo
perfectius unam rem percipio eo plures aliarum rerum
proprietates mihi inde innotescunt
Et ex hac rerum, summa consonanti etiam totius
Universi Harmonia ac pulchritudo maxima oritur, quae
summi opificis vim et sapientiam nobis exhibet
.
contra hanc propositionem nulla  formata
fuit objectio. Sive quod praecedens dubium
et in ipsam redundaret, sive quod priore dubio
sublato rationi admodum consentanea videretur