# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068576:0023 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068576:0023?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 2 # Folio 12r, page id 00068576:0023 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068576&page=23 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068576/jpgs/default/00000023.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 146 lines, status machine # Lines: 146 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Tnam sec id ratn ib estre es in, M X nimae humanae natura ab Hugustino detecta x exponente Mih Angelo Fardella ee ad incorpoream et immortalem ens naturam demonstrandam dedicat Hemico Ms S. Romanae Ecclesiae titulo S. Angustini sardinali de Noris Venetus 1698. fol. Excitatum sese alum viso opere Norisii quo Aujustinum vindicet contra eos qui entem ipsi Corporcam ssediere in praefatione se juvenem n sicilia viros insignes de ratura animae consuluisse. Eos qui tellunis viscera siderum cursus maris aestum, infinita extra uundum patiaagitent anrmo fasso se naturam tnimae cgnorare pentus e quae sensus feriant tantum cognoscere auturam vero animae ignorare solafide cognoscere id se in stuporem dedisse. itaque consulus se oeleres, sed irrito s labore. Aris seb dentum sed involutum reperisse platonem pa menis agn agnovisse immortasitalem est dignitatem, sed non etsse naturam omnes veram mentis naturam ignorasse. Hac igitur pe depulsum posthabita recum spiriualium investigitia s disciplinis vacasse quae mentem corporibus scintandis obstringunt tandem incidisse in auem Angustinilibeltu dequantitate animae, cui noscendo dediti occasionem sapient simus Cardinatis, Noriscus ea vindiciarum parte ibi Angustrans ab ectum injuria opudicaturr, qui corpereu effecisse animum aptitantur igtuo posttot immites procellas quaehiac Hlac infeliciter jactaverant delatum ses in portum pata vigi Lycei ad has lucubrationes se animum adjecisse. Consilio et erudites inde legisse, librum x de Trimitate Mentem Aujustino illustratum n’ipsa salue insectilem spiitum reperire in perum multitudine summam e immitatitem lipitatem. it rebus epistolis plurimus comulisse Antoniam Magliabectrium mnantisscunt cuas ima et prope infinita delegere. Prima part, ad Anjustini liorum re Quantitate Anime secunda ab librum X de Tuntate, 3tia ad opus ejus de animae immortalitate srimum extit qu inlibro Aator in sompendio dugustinum imeditantem de quantitate lradid enimae adjuectis quae alicubi de Anima dispeto meustr similio Elementa, Mers magna non mole sed virtute. Institia melior arbore haec est etgo sotore jare justitia, sed hujus nulla rens contans dubitare nequit quim sit. Mentis patria hus oporis compre heusa, ut aer segnemtra diffusus sed hoc falscan, ut vel expuenuria apparet; qua diffundor allio sputium orporis mej. lo orum remtrorum imagines mem molet (+ seu instatia non est substantia. Mens si corporea esset, poer etir bria continentur Magnae imigines non nise in magnis corporibus sed in me imagines ingentes, corpus non maguum, et pantur rorearum in cocorporeo. A Hac ita expediam, non possum cogitare competudinem une latitudine Hanen intelligentiae acie eas sejungo. Tres linea figupam facere possunt, sed in quadrilatero atis perfectionis, quia plus aequalitatis, nam non in in trrangulo angulus lineased cncaorponitur et angulo augulu quod ero imagines recu ibi langiendo latibudo altitudo seu Cy linder (+ sed cylindio praes alsphaera Eodem modo animus resetatis in animo, quanto magis anime unitatem exhibet, fam, validum ut nullo indigeat isseu lalitudins larens non un silis Uuo upplius ar corpos ab gnimo ex fasso fil verum nam nulla vera supersices ecust rilis esttra insirculo summa perfectio aluum et tamta sine hacporpus non est perminatum itaque sianimus non esset nullum verux corpusset. stuimus ero hobustissimus tamen. verumque punctum veraq linea cuse punctum melius omnibus quia infectile in non corpus est sed corpere melius et perfectius Anore autem coricorum cul aseetacti sunu fit.t putem pre esse imaginem Corjorum velut in subsantitum ineam sidaverti ut ne corpori similem autem Gam nil aliud sum quam totus animus id est inelligens caeterat aerem, non seit sed purtiat. secenatur quod se esse putat, erit quod sescit esse. substantia ergo sum rationis particeps, corpo quo me cogitare non possan muntabilis ratio est, quae animo calaeret, ergo et animus interire nequit. interire non possum si separalia ratione non possum. Atlamen Hoc si a merrursus per non separor prorsus a veritate, nam verum est quod intelligoime arlitrari putare. At objiet Epium per sot nam seuno ubique pungentem aliud meluis aequali quadrato non majuiscuntus sed melior animum cum caepore crescere et decrescere item animam per corpus expandi ta cape officaciora. Cumnons superflua imo noxia discimus magis tumet axtin quam crescit. in sentcta decrescente corporis gobore saepeanim vie major. Quod nam alteramiattines picum objectionem, necesse non est ut anima si Ad priorem objecsionem respondetur, aliud esse ma arimus corpore crescente virtute non mole augetur ubi sentit, utque adeo sit extensa ipsa corporis orguna sentiunt ubi non sunt. fentire est, non latere animum quae orpus statitur immediate. Oculus videt solem non ubi ipse est, sed ubi es on corpus sonoros numeres in me velul Agd pore sum fortes eforuat aliaqui au u son unicum in corpore amati potius quam quideatur cum secto corpori nam ot motusqui cemitur posset esse at meo. sed una superest magna difficultas, quod orulorum animae extensa vidbo divis an eer ubitari potest intrito quaelibet pars vibit. Sed oubitani potest an anima eorum secto corporeseestur ntens eostabse progiguit notio insera ois pars et tamen animal corpore diseisso in amnibus parsibus viveri et cum lucifer secatur lis est etsi sectilis sit sonns. cum si solis vox secatur, rars nulla viordivisa secae laretae partie anime ti eteuis A ovitu virtus inea maxima post divinam. strtmus gradus, animae ausmatio dum corporitibur, vim. etenergiar La impetu inclusaeigneae substantiae pot notione sua quasi vita, luci et fer Et fieri potest ut eadem anima. anctum tubos utimagia vetul effusus lerum imagines exhabet foc, Hunc gradum et bruta habent. ntius Gradus Ai qua corporum tempero va Egit phantaser sus quidus tanquillitas domita consuetudmis resistentia otas ingressio in beatissimam vertatis lucem Etus gradus est virtus dummens ad iu corpova conversa nentem hoc et in planta idus gratus ensus quae per et magis etiam sensibus quescentibus in s sequitur liber ipst Angustint dequantilae unimae cum Expositione ha hic grodus communis et malis itima futor in oprsa Eituli expositione pylat quae intellectut ratione carent nec consuia sunt, non vere vivere quid enim, inquit prodest vita l maususeu otemplatio, ubi truor veritate, cho ego pagal nihi corpora nomine Eumanam Hfine inlibro despunita ear au dulis cas er vivens semper in otu bonae analaque voluntalis las maec 19 est inquit, sulistantia atonis parsiceps corpori gendo ascompadata scientibus. itaqu cajustium hic indeleigere anime spiritis inte lectu sstationalis eu reprebend quod dixerit animamartes secum fulisse et discere esse meminusse hoc non dale ligendum guasi albi in corpore velextra corpus vixenit ed quod eaquo aistum in Rabractat lib 1, C,4 in scirsibio dequant. uta aenimam, quod sora metergentia capit (secus est quae ab Ex perimentis et observationibu habeat ascipsa. Cumetrau dixerit reddend et de quant est hopinem sibi, praesirbisse dx cere reddendu o sed ut sibi reddatur praeparracorium sse ad s sicul filus pruodigu prius sit qpos eris e potet paatir puu. H6. cun habset iatro crsit et adtelsigsael anjuor res gnal m adtis su cgrorentia reversus Alhet ad patiem Cap. 2. p. 3l. anima scipsam incessanter inteligendo progignit Eddi: evidense in speacat i intenta clarenti antas quoe t possi pmagnes accidentarias progigmat sed e it sulistantiatem su aleat nitem et tateu B