# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068577:0014 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068577:0014?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 3 # Folio 7v, page id 00068577:0014 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068577&page=14 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000014.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 70 lines, status machine # Lines: 70 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. equetur necessario dari rectas ins terminatiis infiuitae magartudinis nam ommis recta, qua datur major est terminata. Hinc videtur sequi dari linea, infinite parvas certumest denim asse infinita actu diversa quolibet corpire adeoque infiniram multitudinem Lrerm. Cm respondens numerus patimorum cader in linem terminatam, sed infini lam, id est quae est major quavis data, sed semper mili horrel sempulu, quod non datur mihi modus e nota essentialis cerscemendi finitam at in finita; nisi quoad nos nam si semel admittatur numerus infinitus tempusum finiturr nisi scilicet, qui a urbis gulla definitior explicari pt 1) certe esse es difficultas nova, si multitido aliquando id est terminato temmre tansituu est pervenitur ad lineam infinilam a furta, necesse est ut aliquando desiepit finitum et caeperit infinitum, quod concipi non pB, ergo ista sunt imaginaria hoc nii videtur demonstrativum C propoE quant tas est ipse unita, qua sunt gitur hinc jam sequitur numerum infinitum non esse quiddam totum neque tot palmos sibe posse addi quol sunt partes in aliquo corpore nerrenum infintum additine conflatur sed am ad est. +) Hinc parles contium non sunt actu, firent enim infinite. nescro an istercon sequentia voleat. sunt enum partes infinilae actu sed non coeotdatur numerus ipsus respondens seu numerus patmoirum sibi cddibilium An potin huc inferemus corpon non esse hatus realiaqu, sed quid tunc de possibilitate; par enm difficultas. Et sal lem sequi videtur infinitus esse substatas. Aut negandum est, utam dam substaam paeter unicam quod absudim seu non narm revererem ef, aoa pron. 23. Quantitas est ipsa anitas qua partes contiaui quae non sunt actro sunt inter sese ca toto unitas. neque cunicum non suit caltu, per actuntu onrecti possunt, nihil aliud est igium que ipsa confinuitas seu quantitas totius A non salisfacit +) prop. 24 veq Llocatus sunt unum quanbitative pravie ad esse locum e coratam ad invicem. sempea requiritur praevium motus intrinseet et perse qui non consistit cum eorum indistantia, et cum sit quanti erit quau ambili ad ambietis erit quanti in quanti se non videounsequam) et ppoinde quanttatis hoc est plura frunt unum quantum ithque locyt Ercalum sunt unum vautum praevie ad si multalem locatem par 25 arpora non possunt esse in eade coco sumil fireat tam immedrate terto corpori sculoro seundum easdem perr ergosd vido seu privuta et posteriolitas, seu dua partes ejusdem porent immedias conpunctae tertia ita ut una aliam non sequatur quod est qu prop. 12. fur non 26 eode modo idem corpus non esse intuobglocis ita enim eodem modo ut paulo ante duo quanta, hoc est duo loco) fore ut immediate copuncta 3tio hoc est aessaret moritas et posterioutas s+ consalis demonstrat has duas propositos) propt 27. non datur in umverso hiatuis aliquis inter compus et corpus qui possit per motam ad per prop. 26 debet pavie uniri quantiatiloci ergo jam erit unibum quantitative prop. 28 mondatur un localem transiri nam quod umovetur localiter unverso hiatus cater corpusz corpu capax alicuius corporis viteriecti. Cum inin per praecedsente non possit intelligi motum hictu ergo nec pt intellagi copus propinquius vel longinquius adkatera salis hiatus non video ensequam + Et per consequenneque duplam corpus obtinere plyriatus et dimitium minus hor est esse proportionem rater tratum e corpus hoc est hiatum esse capacitalem copioris hoc est Ecatum esse Eiatum A) prop. 9 colam unversam est quantitatitoe unum, quia enmi non datur triatus in universo singula sunt indistantia invirem seu habent e se ravem loci et crcati jam loci ocalum sunt anum quantitatiree per superiora (+ed eta Agcieta possunt latra t esse 1) prop. 30 si princium nac forent immulabiera, via foent unum immutabilesaxum– foret enm singula indivisibila respectu sylibes potentiae, nec inter ea vicuum pr prop.2a ergo unumquodus ad allarum fore sicut locus etlocatar et per sequens unum lo totum cuj cujus singule partes immutabiles Ergo et totum E non probed equentim, sed poterat probare ee superioribus quia ois caviatio ex– crnseca supporat vitrius ecam, seu aliquati tentem mutadem se madum me sui ipsius secundum Albium allem alicujus +) prop. 3I. Ergo nec daretur motus qui supponit dem inulaoena intrraselara prop 32. Motu locatis non fil sine divisione tempe sine inuicen, a non video) vel a corpire cum quo ouncta erant. F+ poterul ostendi in dio motuomne corpus ee quantibet ejus pulleur A drvisione locatu a aleribus loci et talem laci a xor subdividi ex pros. praecedenti, et ipso quia positum est motum non procedere si psent atomi ibilia in univens, oclioquisia eent virtudm labo der u potia acus. li ux. q.ap disim mags dinsbila fundiviesfer