# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068577:0018
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068577:0018?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 3
# Folio 2v, page id 00068577:0018
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068577&page=18
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000018.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 96 lines, status machine
# Lines: 96 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

propositiones opponere. propositiones reddere
aequipollentes ope particulae non, vel diter
Ex en thymemafacere syMlagisum
cormititales, sunt veritate,, ut petrum esse
islinctio inter
animal, esse hominem
creditur mudd prima princisia colligantur
beneficio inductionis ptolem diss. 36 quae est de inducto
Axiomata probgrrum inductione sus sica
apuo R. p. Plemaeum difs. Logo pysiea de inducture
formalitalas dicilui realis minima vocatur distin (1 Nulla res de novos
stro formalis ex natura rei, vel distinctio medra.
Etsi formalitas a formaliente non distigueretur quida
tamen prtant distrngvi virenaliter, quia perude sit
ac si realiter, distingverentur Quoad distinctam
e cognisci
X intellectum
eam cognitione. Quidam putant
una cognita et aliam cognosci sed confuse
hruppnum hunc usim sua percipere ignorantiae ut aliquid
hae cogniliove
vocant praecisiones
alte cornoscat, licet alia cesciat
obpectivat, quia objectum illiarum seu quod ab
quab unum sine alio cognoscium
alis et per illas est cognitum est aliqua veritas mentaliter
seu repraesentuine seu objective abscissa ab alis
veritatibus cunquibus realiter est unum etidem Alis
autant qui proprretatem apprehenidit, tota ypehendere
et connotata
inturtivo vel abstractivae. illa est
subjectum diversa lantu
cogtee itur cognitio per species alienas
uol si explicandatux Caeco nato, per similibudinem
paspeces debent esse vicariae rei. seroiunt connolatu
Cales
ohiberi
perfocta Hc
obliqua, efectus circulitantiae in seosibus.
pgulare in uor formalitate
in fautasmate, seu specie aliena, no
no universali
identificari in alia
Aob. arimal est cognitum rationale non est
mre (+ oppono numeros +)
cognitum. Ergo animal et ravale non sunt. de
(Resp. animal est cognitum, et rationale est cognitum
sed n ratio palitas est cognita, cum cognoscitur
cognoscitur A esse rationale quando
cognoscitur A esse nimal ia p. plolemaeus realiter
expliait: essem scidem, cognoscitive diversum. Nihil)
aialitas, seu non
Mrisericors non punit. justus non misere
ur.
+Ergo dico esse falsas, justus miseritur inisericors
j
punt. Etsi non qui talis, se qua insericor
seu non
(+ quod et  seu quod
est rationale, id est animal, nempe irse ciocbs
est rationale hominis s crocuons
a
Hbus misericord
hominis
se Terminus ille: animal, rationale non es
ide
sed id quod est aminal, id quod est ravate, est ide
un quidur
perfectio simplex est vel simplex tantum, vel simpliciter
Lupis est
cerfectus perfectiune
aeque bona ac alia
similis sed non ipsa, nn involvit imperfestionem. sed perfectio
simplex; perfectio simplix e
simpliciter simplex est quoe est melior  non ipsa
ncalilligere
esti, nem
Homo est equus non estostantia subi prapo
enim ostat seu perserverat objectum
praepositiones nec verae aec falsae: ut ego sunfalsai
quaestio seu necilium contradectoriorum esset verum
sero ego semper mentior
haec prondsitio petius existit et
quod sequeretur.
non existit possit habere contradictoria
quantur a
Concrelum mirabile res praeteritu. Tempus praesens
Veratp etius currit vel non carit, dc quovis assignabili
creditur quod puma princigiia colligantur
monculo
beneficio cuductums R. N ptolemaequ, diff. de induct,
pulctiim ad verum, ut perfectum ad bonum diss. de appohensunbus
fect. T. art. 3 perfectao est gatem bonitus objectis as
aldintudo est compleraxentus objectivus perfectio
e objetts pum calirem en eer fe
om