# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068577:0019
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068577:0019?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 3
# Folio 3r, page id 00068577:0019
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068577&page=19
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000019.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 94 lines, status machine
# Lines: 94 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Axiomata quaeserviunt ad rubuctionem
Pissicam apud R s. ptolemaeum diff. 36.
lorso Gysica, quo est de inductione
Nullaces de novo poducitur quae a seipso vel a
mihilo producatur, sed pro inciturpe causanieatem a
runidum ad manifestandam sapiem gloriam suam ut
infinilan ejus sapientiam derebat, adeoque mundum
aptissimum grensint ad hunc, fie. 5 secul praesens
e oppor tumsiuuqus ad colligenda puncipra hysicu
periductines. 6. est impossibile alte
contra sapientiam _ providentuom Et) ut des omnnino
homines consentientes aliqua re, afirmando enent
impossibilo ut imunem homires conscatientes in
aliquo affirmando velut testes oculiti me atiantur
et ded est ingrostibile ut non existit sostam
tolo vilae spatio dum loquitur non diunt ducam.
partabiliter plura veraciter quam inendaciter
to du plurima affirmale cognoscit non inci
copnoscat incomparabiliter pluravere quam
. Est impossione ut allus homo lito
vilae spatio dum loquitur non dical incompardisiliter
Hle ut du in uundi gubernaione plura cmira cula
faciat (seu contra leges naturae aperetur inmundo
quam niturales ope rationes (hoc est operetur
scundum opigentia qua habentres naales) unde
mullo mogis est inossibile quod omnia omnino
 est impossibile ut iquis e. 9. continuo per
q0o annos projicial forturo tulos semper idem
numerus in bi jactu emergis, v. g. tres senarii multo
masis idem est impossibile per pille aut dece
mllia annarum, et incompandibiliter multo plis
in numtr horespertot annos projicerent
12 Est impossibile ut duo res (hoc est dua
pecies rerum) casu et icudentaliter associntae
invice hoc est sine ulla exiugnlia utis associ
eiassimi hortumstani stinier persist ancissocialo
semper osit una e se cunsse obsetvatur
hovo existere et produci, et ita ob servalus est
ab oibus in or locoX tempore  qualibet regione
rei, quodque res illus non habent virtute naturi–
pronguet ex alia reimogntu e alcidentaliti
doleo quod in p. plolemoro nullae cilanes
Lando quod subinde reflex iones belat scholia
p. E parsa lib. de deeo. pallavieii. Hon. Fabriqus
Laudo quod quandum licet agumenta ex Mastenis
ae
probubeile est judicus mon athurfundamento
uar momenti ita plolem. dissi de probob.
et inprob quae est 27. Ego sotius probabile
esse quod quod majoris quam apposito ruomento
qemuntranscendantnte, vecumsiaceritatis
Gradus perfectioni s  agare es tra srntiguis
calefacit; agere intra se sed non vilaliter, ut uni
in se culore producit firgo palo perfectioris
isse extra le agere, quia oporent, ut prius intra se agat
ag ajele inter se actus vilales materiale
ut imu sentirei agere intra se actus vitala
product perfectior est puducente pauciores
nova denaminatio non sine mutatione
as Res ib soluta consideratur quasi unica in
mundo, sed nostra ignorantia, vig. imagina
mur nobis posse corpora subsistere sine ambitu
lumuntur per modum
sollectionis in ecto, ita et similitudo aequalitas
vel cum res conjurmurur oblique, ut dependentia adE
quid on conciunt Relationem transcen
pero secundum ese quam ut reculam concisiant seu
camentales in contingentibus fundentur
relationes non sunt recula, sufficit es ei
optime ex T0 Ego cognoscitur quod sit
ealilites reales ex occidentibus Excharslicis
dentra Eucharistica sed illis un substat
exigentia impeultrabilitatis, est in crcca
punsium, maale est ex impenetrale, e tame
uxistentia est primus Modus physicur
Nou existere non idam est quod posse
non esse suntidem realiter, esse et non est
non sant idem raliter. Engo permalandose
couertendo juxta stum Entlidis: sicul non esse
distingvitur raliter, a posse non esse; ita et
esse distingvitur valiera posse esse
plulososi Hocargumtutatio non admattlur
d R. p. ptolemaeo diff. deEnte exisente
conclus. 2. obj. 4, ipponit regulam summu
listicam ab opposito antecedentis non
vale consequentiam ad oppositum consequtatis
latio exHypothesi imposibili non est utilis
Aristot refert objectionem sophistae: qui una
solumrem habet is duo habet, rem et soli
psendo axioma: sequendum quod est facilius
5
in treologicis progignit heresin in philosophicis
le ineris ier
de