# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068577:0032
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068577:0032?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 3
# Folio 1v, page id 00068577:0032
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068577&page=32
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000032.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 83 lines, status machine
# Lines: 83 recognised, mean confidence 0.84
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

terailides resolvebulres in PFprosa i deavnata Tira E X15L Mimma quodam
fragmenta. Ascepiades EEaroproper carix pulor ovkcor:
a
i
saenomenu per ast Ex
u
LLaiX
et diodorus aluabar
Et Metrodorus hontams accuus, Epicureus set) hjus
ide refertur Alomos docuise. Quinfaletur Ailes, democitus i o EB, T Sobsol o-
i
Ycor retolount des sensiones in tactus, et qualitates in figuras. Et mox  nCb) Exer
1 = .
quososlose
Eleganter sitato quosdam si nomines casu substantiam incopponem stal
semnere nec amplius verbum audire velle. Iem seuper bellum inter eos quistibstantios iacorporeas
e
CiCeropherecudes sinus prigius unimos horum dixit sempiternos fuit ex insula syrto non sytra
lidumtunt et re quos fusse. dxil
to Et ibales in Epistoru ad ipsum ei congratutatur quod primus de divinis unud grocos cabere aggrediatur
Hirimlas plotino teste opinis anti Ha 1asa sopae seil. quormma pythagor stani. Et Xenosso cu
s
lecte soct platonem sugillat, quasi socratais pythugoricas monstrisitates miseratem. Plotinus
parmenises
in corporalista, odei a puindo distencti assentor. imo plotinus ei tribuit himlatem
jusiie vites placo in tribuit
sdet XTE Vircoda TE foad Cuo irta
x Alomis Anima facere rotu coponere ex Elementis ut simile simili voscata
splilarcha impedodes vult aeque existecle X mortuos e nondum natos, et animas quasi
peegriaas Xa Deo Angitivos, Et plotino testeidem quasi divinam legem posuntn
idem Empedocles aut sancte
anima quae peciarant in corporibus pererpinarentum
bviventes (apud Clem. Alex) felices replafore. Et plulariius empedocleos damones vial
cepud scriplorem de s. cacilis daplex sol Empedvcli Archelyiu seu intilligibilis et coora
Etiam hels antus pushajogaeque apustobaeum mundum comporiebat ex Hlomi
sed volebat regi providentia. idem Arcepitaus forle Archetaque ajud sidon. Apoll.
et  apparens
his verbis. post hos Arcesitas divina mente paratam conjicit hanc motem, consectam partibus
Aunxagoris non satis apiens quod oritentur qualitates ex Alomis interhomogeners
illis quas Alomos vocal ipse leves
in eis hete rogeneitatem fruxit, quasi tot essent atomorum genera quola corporum similarium, i deinde colli
gerentur sed alii oia in mechanisimum et imaginadem resolvebant. Umvasum ipsis velat Anagramma
qui aelemitatem asserebant, Mundi illi teste liceione etm aeternitatem minorum
pluloni 2a Nossos viventia ex mortuis esse, ut mortua exuiventibus
anaeue locius corporea non a nobis perripi tantum a1HbVotco Aoionco. spurio quodam
ex
Hysis tvica Hypo thesis essenfialem orporibus vilam quandam statut Gpossita Hlonistis
hylozons dant tapas vte vitam, vim percipiendii t autorinesin, quua sorvart se ipsum qua
gener ravis
Optime in quo vis pplastica; unt inde facilius creditu eam dende in sensicivum ex altari. (t hoc sit per aequilibuae
prinu
t.
seu endi ademtum A
Autor Holozoica dogmeltis strato Larmpsa cenus vulgo sysien
Contruditori a de eo relleius fpii uo
Enc. de nul.deor. b. 1. vim diviram in nera
de eo CC. Acod. grost.
ese quae causas gegnendi augendo rimendius habeat, sed careat e
lb4 Prabo lamps. nera se operindlorunti ad fabricandum mundun quacunque sit docet ora esse effecta
interecto uam, somnia hoec esse denderiti non pocentis sed optantis. Aippociales sim hoci
naturae nec dille qu assea
VH Epidem sect. 5 naturam n se ipsu discere quid facto opus, e mox: viris per se inoenrr
recta haec modo ab intelligente punciproaltiore pendere intelligantur
se ic
plato in suersta dicit esse quorundam opimionem via sponfaneis scrciprissuce intllecm
sine ratiocinage
enerari plato agnoscit vim plasticam et methodicaqu in nnverso sed deo subvidinata;
Arist. de un. lib. 1. c.2 A.axagoras ait mentem essecausam boni et recti
seneca mat. Quoes. lb. 3. sect. 29. sive animal est mundus sive corpus natura gubernanta ut arbores
idem ibit. ab. initio ejasse usque ad exitum quicquid facere quicquid pati debent
C inclusum est. Ut in semine omnis futuri rao hors inclusa est. Et legem barbest
a
et canolum nundum nalus infans habet. Totius enim corporis et sequento aetasis
ut sata.
in parvo occultoq lineamenta sunt. sit origo mundi non magis solemet lunam et vices
adecum et aralium virtu, quam quibus mutarentm sx tetriena continui. I
his fuit nunditio
stristoteles de insprrabe quadam divina esse 10)87, ixh+ jor quudam rave ppraestantius de
quo non secus quam aem, quam aestas lege mundilverit
eo locus meus apudse Mendorfiumm usu platiuum )a 10)
remo anqua qui substantias icoporeas admisit, dertatem negavis 
ragmentum lapidis arit aliusd ejusmodi nullo cohoresoni naa sed ut arboret ut amimalius in quibus
mntea tementas sed ordo appart Hhartis qu ae dossuunl undi