# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068577:0040
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068577:0040?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 3
# Folio 3v, page id 00068577:0040
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068577&page=40
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000040.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
# Lines: 58 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

spinosa putat inautem valde firmari, si quae fiunt necessario freri intollgat
sed hoc concta patentia animum contentum non reduit, neque ideo minus matum suum
sentit selus est, si intelligit bonum ex malo sequi et qui funt nobis optima essesi sapima
Ex his etiam in Elligitur quae spirisa de amore dei intellectuati habet
non nisi ad portulum Pateras esse; Cum indeo omnia bona malaque indiscriminatim necessa
necessario producente nihit sit amabile; verus deiamor fundatur non in necessitate
Eth. pas, prop. 2
spinosa de Euend. Inbell p. 388 ait erum particularum ad est tatium pam
sed bonitate
exsstentia nullam habet connexionem, cum, earum essentia quaeque fris pagnam
u
cum ils quae alibi dixerat, omnia necessana esse omnia necessario fluere ex divina
non sunt, nullam dari scientiam sed tantum Experientiam.
dem p. 2. Eth. sch. prop. 10 oppugnat eos qui naturam
i ad essentim rerumcreatarum spectare aqual, et tanem alibi statuerat, res
essentra
me der ec esse aec concipi et ex ipso nepessirio orici
causa
put 1. propo part 1. Eth. prop. 21 contendit causat et finita et temporatia
in finita immediata non produci, sed haec spropre prodaci ab aliis sacentanbus
et fcitis sed quomodo ergo tandem e a Deo oriuntur
Nam nec mediate ab oaienta
non ogitur,
hoc atti modo, quia nunquam ad ea pervenietur, quae non smiliter ab alio finito dicendum
dici potest Deum medrantibus causis secundis agere nisi producit causas secundas
ergo potias deum producere substantias non lammactiones, ad quas solum concurrit
is
repensat. 65. quam quod sint
st sant Allegal deinde
quod Carties Arstotales creationem et providentiana neget, unum intelligentum in lola sperre
humanastatuat, Cartesius modos indeo neget causas penales tollat Potit autor Aendermam
ietrolum M. in Academiis Aristotelemdoa doceri sussise
ppatat autor veleres voluisse ut Thactor Gilosolsia in sciholis doceretur
quae possit, a Theologis ce vrigi et impagnar: ne quis per omnimodam Reolograe
lum ilosolia conspirationem (si d placet) seductionediaboli (si diisplaces
autor inis irridens loquitur) nper omnimodam Taeoloqa cumhiloso sraconspratio-
nem in hanc cogitationem incidat Religionem lnstianam esse opostationis. Haec
ut dixi irri noster, quae iorisoria mihi videttur quanto magis ratio conspriatre ligioni
tanto melios omnia habentur superepunt tamen semper quaedam revelata, quae sunt acti
et Historia et rationi aliquid superaddunt. Et hoc praetextu hostem admitti  ne anicum
habenmus , in mis nimis amico Consentire videamur insubidum fuerit
eheologiam nec a philosephia opem petere pec detrimentum paticuto
putat p. 77. male, utitar silosagia et Theologia sunt duae veritates inter se conpratienles
net verum vero pugnare potest, et ideu si Theologia verae eilosuesiae pugnaret falsa forat
Thilosoesiam ait, niti fundamento ceptico, ratione, nempe respectiba qua homines res
ex hypothesi concipiunt quasi vero phicoso phia vera Hypothesibus niteretur. Aiti quo
magis Theolaria et plosocsuu dissentiunt, hoc mipus Mcreotogia gravi suspicione potent contami
aspi. Uno contra, cum verum geri consentiat, suspecta erut Atrectoria quae cum ratione
pugnat. Dudum applosi Averrvistae silosoci iteli seculi 15 et 16. quo duplicem
repitatem statuebant ad pati contra moniti csilesocsi christiam, ut conspiratimem pilosuesias
Thectogiae costenderent Malecartesin cibertatem non posse conciliarirum naturadhi
Notat autor doctinam de Animarum e Ecidivatu in copporeia Chusto in discipulis et
sed sciendum est revera e non
nullum esse transitum Animae de corpore in corpus, nisi quilemus corpus ipsu insensibi-
Chiristianis  in origine esse toleratam.
literi mulatur. e Metampsuchosis foet foret contin regulam quod nihil per sattum.
quasi Auimande corpore transere in corpus perinde est ac corpus saltu ice de loco in locum
net tamen per iitennebra transere. In omnibus vis rationis egestas.