# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068580:0001 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068580:0001?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 6 # Folio 1r, page id 00068580:0001 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068580&page=1 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068580/jpgs/default/00000001.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 70 lines, status machine # Lines: 70 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. petri poiret logilationes rationales deDEo amma et malo ulb. 4. editio abtera ubi spinosa ocheisimus refutatur Amst. 1655 praemitti Notas addidit priori editioni nonnulla ejus et correxit, pama ei nolio Dei quod sit ens a se seu sibi sufficiers. Tate Ens ob Esentia sua omnes creacarum reumideas respectus veritates exludit, et falsum est rerum naraas vel ideas intientem, mineri substantiam dei, ut quavissime quidam decentiares somneant (pag. 5) intelligit credo Malebrandhium Deus se soluri Cusit et invenit et sibi acquie cit DEus liper est ad suas perfectiones complicantas hoc modo perfectissimo vel ded modo perfectissimo infinito enim sunt, unus includit alterum verum ita ut eiver simode disponuntur et complicentur in divina n contemplatione divinoque cust, dum unus aliis directiu sive tunquam magis directum divinae contemplationis divinius sersu diu potest vel sibi soli in e unice conremplando occurari vel cogitare de C cogitando repraesentative per picturas vel labulas en icones quasdem habetur sui quas ad placitum diversi mode fingat. Discurs praetim. artic. 13. 14 Deus mus se vivide repraesentare suaquam principium actuosum. Adeoque DEus producit ut principia agentia, non fassumque est nullum aliam esse vim quam DEi voluntatem. Non difficilius est dio vim agendi aliis dare, quam esse. E vi agendi et cupiditate qua se deus V praesentat resilla crenta in aetennum non privabitur ida vi primi actus voluntatis dibinae nulla reiteratione indigentis, et sine ovo phiocursu Natura mentis est in cogitasione cupida infenitae lucis et acquiescentiae. Sed si in se id quaerat perit Addit in cib. quarto quodam accupsura, quasi mens nihil sit a se nihul possit sperari positive, sed cum istis excusis hoc distinctius perceperit, nunc a se exilicar intelligendum quod hihit possit in genere causae efficientis lucentis et traaquillantis de actu fidei illaminativo, e splendore verbi aeterni in mente nati, provocat ad Tauterum, Rusbrorhium a Cince aliosque mysticos et divinos contemplatores Actus fidei illuminatious paut divinam charitalem Nullum nos habere Animae Fide, Hostorica est tantum via ad divinam: periculose Hallio linantur qui volunt ravis objectum immediatum esse ipsam essentiam DEi ideam rationem debere, desideria sua vel precesnaturales ad lamen a se aliud quod tamen ideae ravis sunt onvertere, in tranquillitate affectuum suorum lum dengum lumen ideale roccurret, v.y. de Deu de creaturis de extensiones figuris motibus fore ipsa Dei substantiam seu ipsum Dei vertum aeternum, circa quod ratiocinationes sese exepientes sint colloquia divina et responsa verbi aeterni immediata quae sunt iquil suavia somnia omnium ideas quibus larere potuit at 4) fine lumine fidei DEus pro arbitrio scatuit rerum objectum mentis humanae est idea dei seu deus depictus istaratio dari non potest, et impossibile est impeos ratione recte uti. Obj ectum sidei est tamen dei, essentiale, obus ectum rationis tumen Dhi arbitrarium, seu idea emo quas Deus purarbitro statuit Mens est sibi suum lumen secundarium qui non aliquando, rudiolo fidei non sat factus inde se ratio magis magisque perficere b Theveogo phicosophaa dtiam vera necessaria non es Et artic. 77. statuit ex Cartesio et Cartesiauris , ubi soli vel precipue rationi. circa Deum insistitur homines ad impietatem e ignorantiam cira Deum imo Mheismum duci. Carelus Gassendum dicens si utu non intelligsat quid veidEus situs seu Dei nulla ideum habeat, nec fide nec ullu alia via, posse eum aliquid de eascire. Hic subsicit autor noster. Cartesium tunc cirea veram, fidem slane corcutiisse se eundemcum eo elim errorem erpasse. sublitissomam esse Alhersimi speciem sub protextu dhum profilendi et demonstrandi ejus communi adem revera tollin et negari Fundam eatum tractatus Elhici aclebrancrii esse quod rai hommus sit verbum dii mo ipse CE, solum rationis amorem esse virtulem, idem servire rationi e e eam ducere, rationem esse mentium ounium segem summo. Autor infitesi tractaluli de ratione tumans ex Aaplico Gallus et selga redditur viam satularem ad DEum, veram Ecclesiam omne sacium in raive fundari cut que d sti foletur tamen poiretus, verum esse uit sine ratione fieri debece, deum sine ratione facere, omnia suam raoem habere, sed ita per rationem intelligi aequitatem, eausam et Idh. de Cjice operuters panice scriptum, caline coloneae edita t alibi saepuis Gallice solidita ratiocinationum ad eo consistit, ut dium coggnoscamus quemadmodum se voluit in illis repraesentare alusque luquis vulsaribu vocut divina