# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068580:0002
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068580:0002?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 6
# Folio 1v, page id 00068580:0002
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068580&page=2
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068580/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
# Lines: 56 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

In Alhers inhoduct. ne1. in notis. in Alhers qui malunt
Drum, nullum quam matum statutre latet reverentio Dei ideplis
lit 1. Cap. 2. in notis pulat nomina in Cousuis (altem pumitiors benc
potare, sed hoc nobis esse ignotum. Irrisores debere judicium suspendere,
ex simili igusrantia multos Astrolosiam indiciaria misisse
Angustru confellilib. 7 cap. 1. et dap. 5 se olim male credodisse derm
muinia peut trase et extentium esse, unde sequeretur majorem habere parte
dei majorem, ut s lux soli perspicuum penetiat. Dequ ubique pative
ca 6 in notis: orporum esse agere sive substaca et modi in hoc fundanti
 referant Deum ut non ita vidoide ut mentes. Puncipia affert sysica
nou. Deum eam ponitate sune potentiam reprosentare voluisse corpora
non autum esse extensa in partes actuales, sed et continue producere
novas partes novamus extensionem, hinc et motus augimentum et regulas
deprehendi posse. Mundum itim fuisse metiorem et vividiorem, at
vitio ex depravave mentrum factum mitum et impotense
fieri forte in motu ausinentum, sed tansordius circu nos. Ned
et probat quae dixit Morus Epist ad Cartes part l. Est. 70. Corpora
quodonundo esse pupide et temulente viva
-
sententia
digboei et Thome Angli habexe aliquid idems innalis
con forme, nempe materiam divisibilem esse in infinitum, sed
partes habere infinitas non nisi potentiadum pot vi et
bonitate divineus capuxest aptu est se in novas sine terminoq
arlesius a Roro pie cyfitetur
Eim esse ubique non tantum potentia pea eum ut essentia not differt, sed
partes mulliplicare
essentia verum non per modum extensionis, vid Epost. resp ad Morum es
la forgaeus h. de spinhominis ad dE cap. s2 adeo deum vibus
prosente ae substra ut des ciertura despondeant certa part, immen
sib. 2. cap. 4 vult in o nm dantum dari pulsionem sed
sitalis divinae
d tractionem qra deus uti se melius exprimat
vel vires quibus deus se voluit repro sentare
in creaturus et quamvis quidam eis abutantum ad legendai igno–
ib. 2. cap 16. defendit facultates
tantiam, quosdam tamen nomina tantum muture
lib. 3 viil demonstrars Minitatem; autat scilicet filum esse enus
imagnem, et sp.S. esse aegescentia
refleximis videtur res redire ad Parrovy Magnani et Simlium explicave
dior. bibi capil
sunt tamen quae ipse dicit valde obscum et coun fusu
In Appendice ait pag. 613 est nohitia immota certiliuo
dinis Deum in omnibus efficere semper quod aptimum est
subjicit tr. Quem inscubit, fundamenta Alhersum eversa
uubi pimosae primas de sigitunes daminat art eum auale defomii
et saxio mali
causam sui, quo sit hus cujqus essentia involvit constentiam, sed viet
defnim Ens quod sibi soli ssufficit, mihi videntur inter se coincidere hac, prod
varias destinctiones facil p. 768. Mens divina et unens humara vel alia
tamen este accuralior
Mens et conres exlense, diffe
crlatum distinsomitur distrnctione orrginati summa
runt distinctione rente majori nempe diversitae a tributorum; Mens duae suentes distinctu
asdali minore Screntia) tristilia distunctione mod ili majori, Tristitia  Eodieima es
resterua distrnctine reali vurduli minori