# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068583:0012 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068583:0012?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 9 # Folio 6v, page id 00068583:0012 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068583&page=12 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068583/jpgs/default/00000012.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 82 lines, status machine # Lines: 82 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. vena seuopositione prorsus quemadmodam duplex ratio farit problemata imposribilia) nonverm resolvantur ad in aequationem contradectonam altra cum resolvim in imuginariam quantitatem, cujus nullus intelligi pd situs. Egregium hoc simulacium eorum quae nec sunt, ne erum fuere necisunt nec erunt. propositio haec necessurici est: Quicquid futudum est id futurum esta No m Factum infectum reddi o non potest. Impossibile est Petrum non fuiss. Ergo setrum fuisse meressarium est. Ergo praterita peti existentia nresparia est. Eode modo demonstrobitur; Extremum judicium veniturum pro positer necessario est sed est in his lusus. A Cum sommicamus Patatia, ea existere recte negamus. Existere ergo non est sentiri; sensionum nostrurum verarum a falsis nullum est altud discrimen, quam quod sensiones verae sunt consentiontes. seu quod praedictiones de iis nostra verae sunt; ut Eclipsibus. Rti sensio ergo non est verum existentia quia fateniur existere quae non sentiantur. Deinde ipsa sensionum cohaerentia deber ab aliqua briri causa. Existentia ergo est ratro illu cohaerentia sensionum est qualitas subjecti qua sit ut chaerentes habeamus, sensiones. Unde intelligi potest etiam existere qaae non sentiantur. cum qualitas illa existere possit, etsi obmostrum defectum, non sentianturres. Ipsas existere sensiones nobis est indubitatum. Ergo et sentiens, er scusionis ccausam. sensiones existere au perse noturi quae Ego notio communis ob quam lam sensiones nostras quam objecta dicamus existere. Cquando protumus Videntarur probare verum existentiam, quatenus ex sensibus nostris sentionibus necessaria vel probabili consequentia sequuntur. Supponimus ergo tum sensiones nostras existere tum id quod ex ipsis sequitur existere. etiam quae e per consequentium sentiuntmr. vel videmus est ergo existere sensione consequi. Possumus dicere sentiri Sed melius dicemus sentiri a nobis patatium quod sommamu Cum cogitamus sogitationem aliud cogitamus quam cum figuram e motum. Nullum extensum Cogitatio non est consequentia extensionis. cogitationis Non aeque certum, quod extensio non sit consequentia Nons id est propositio haec ta non est necessaria omne cextensum est cogitans spatium tiusve pars non possunt cogitare. Id cujus natum in eo consistit ut cum alio simili in eodem spatio esse non possit, non posse cogitare, non aeque demonstrabile. Videlur demonstrabil, quod quicquid habea partes separabiles non possit cogitare. si linea maxima quae a dato puncto sii datur purrum toci possit, est quantitas sequitur esse medium in linea maxima utrinque producta. Imo hinc sequitur esse ad aliquod totius spatii punctum medium. ilacue hoc modo universum habebit centrum, et diametros sed fine carentes si ub aliquo puncto ad centrum ducatur recta cuidam dicnutio perpendicularis, potest duci linea maxima rectu A dato puncto ad datum punctum non Eodem modo quo metium est punctum in universo erit et medium punctuam in aeternitate. Quaeritur an hoc punctum medium jam transierit. et quanto hinc absit intervallo. In medio univesi puncto, medio aetenitatis inftanti mira fier incesse est. potest fieri ut medium si aeternitatis punctam hunc absit tempore infinito, ei mediu spalii linea infinita. Veniente medio aeternitatis puncto dici posset de Deo, eum dimidiam suae AnDEy sit mens et an Deus afficiatur voluptate veitae partem transegisse. DEq intelligit, quia agit in se ipsum. Agit autem in seipsum, quia est causa sui. Caeterae mentes se non producant, etsi se mutent. Deus conservat se ipsum etsi continne non reproduent, videndum an conservatio contipua productio scripsi aldcuburgio sequentia. bgi nuper diatribem Boylis De studio Theologico non cgnlemuendo, quae me mire affecit et inila voluntate confinuavit, quae mihi ut nosti jam dudum fuit scientam de mente tractandi per Geomehriras demonstrationes. Multa in hoc genere mira a mesunt deno stipta abservata, quae aliquundo quopar est rigore ex posita dubo. Cartesianis quibusdam non acquiese. hulta inaedificantur ideis, quae mihi sophismatis si suspecta sunt. sed & in corpore necessario aliud quiddam ab extensione, quare discrimem mentis et na teriae nondum patet ex diseri mrine cogitationis et extensionis. Aliud nobis princirium dedit t dedit natura rerum ex quo patet peregitat anentis directa demonstratione quae eunque a Scholastitis a realeriamo M. a Cartesio, alusque ex entis illius notione ducuntur, cu essentia est exestere, ea stamdiu dacillant, quandium non constat, an tate haspossibilesit, sive intelligi possit. Pronum etiare salia facile est, intelligere non aequie. posito taleers esse possiblle soc aliquam esse ideam respondentem nis vocabiis, aliqe sequitur existere tale Ens Multa videmum nibis cogitare (confuse scilicet) quae tamen implicant, exegci causa Namem omnium numerorum. Unde valde puspecta nobis esse debet, notio infiniti, et minimi et maxiuri et rafectissimi et ipsius omnitatis. Neque fidendum his nctionibus, antequam ad illud criterion exiganturuod mihi agnoscere videor t quod velut une chanica ratione, fixam et visiblem, et ututa dicam inresstibilem redai verlttem quae nobis inexplicabili beneficio tributur est ii ratura Haec Alegeora, quam tauli fermis Mersso genecalis elius artipr non nisi pars est id tamen praestat ut orrare ne possimus quidem, si velimus e ut veritas quasi picta velut madinae oe carta expressa describatur deprehendatur. Ego reo agnosco, quicquid in hoc genere praetet Algebra mon nisi superioris scentiae beneficium ere quam nunc combinatoria num dpracteri pica appellare solceo longe diversam ab itla quae auditis his vocibus statia alicui in mente venire possent. Hucus imrabilem vini ac potestatem praecepttis aliquando et speciminbi me explicatur pero, si sauttas atque totcum fuerit. Non possum hic puncis verbis rei naluram coplecti, illud tamen ad humam ae prentis perfectionem efficacius concipi posse ac recepta hacphito siphandi ratione fore tempum et mox fore, quo de DEo ac mente, non minus cert quam defiguris ac nundis habeamus ausim dicere, nihill faeile quo madinatinventio non difficiliorent, quam constructio problematum eometricorum exhaustisque his studis ex infinilorum theorem alum etegmitissima supererunt harmonia cadces diservandae tunc luages quam cinendae ad form eu antu dogn est, totam tuc homines redibumt naturae indugationem, quae unquam in potetae futura est. Mrm experimenti ingenio et cadusstire utro mines nost usaquatem ipsu quo aliquando adfinem perductui