# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068583:0016
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068583:0016?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 9
# Folio 8v, page id 00068583:0016
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068583&page=16
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068583/jpgs/default/00000016.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine
# Lines: 72 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

nec tamen esse indivisibile. quo existente sequitur sequuntur nin de infinito. Nempe si  fingatur
creaturae alterius Mundi,  infinite parvi nos ipsorum comparatione fore infinitas. Unde palt Vicissim nos finci
posse infinite parvos comparatione alterius Mundi, qui infinite magnitudinis ottamen faci nn ter minut
sit. Unde patet infinitumalindesse, ut certe vulgo sumimus quam interminatum. Rectius hoc infinatim appella-
retur Immensum. Mirum illud quoque quod qui ab infuitis vixerit annis, posse a incepisse, et qui nundro
Annorum majore quam quilibet numerus finitus vivat, aliquando mori posse. Uende sequetur esse umerum infinitum
A Alunde constat necessario numerum esse infinitum quando liquidum reapse dividitur in partes nundero cu
infinitas, quod si impossibile est, sequetur et liquidum esse impossibile. Cum videauus. Hypothesin infintia
infinitorum et infinite parvorum  praeclare consentire cea succedere im seometria hoc etiam angit probabi–
litatem esse revera. Non possint omnia possibilia aquoquam distrncte intelliri iplicant enim. perfectissema
Eas est quod pemima continet. Quates estEns capax idearum et cogitationum hoc enim multiplicat recum
risus. Ens omniscium et omnipotens perfectissimum est.  Ens cogitans vel ideo necessarium, ut
quaedam quae non existunt saltem cogitentur, ea seiluet quae praeterismerentur cogitari. Itaque
cum possitile omne sit cogitibere, eligentur tanon aliqua quae cogitabuntur veapse. Inventiones pulchrco
et m coe hypotte dungines ingeniose sunt de parmonira rerum.
dHarmonicum marinie
quod gratissumum perfectissim mentium. Ce si DEus Mers et persona, sequitur ratione
possunt
Dli et caelerarum. mentium locum habere debere quae cumu demonstrari de optima Rpublica.
cujus Rex et sepientissumus et potentissimus. _ itaque in Mundo nemo debet miser esseniti qui velit.
ex
uno rationi vedetur consentineum, ut mnests ne maneat quidem niser nisi qui veli
Unde sequetur nullum unquam cuiquam fore relictam quaendi colorem. Quic Omna
bona sunt credent:, Deum amanti, Deo confidenti. Omnia non tantum ut universum b bona sunt, sed
et particulatim univis hoc intelligenti Nocessison video an non damnatio
Caeterna sit conformis eum harmonia rerum.
Posse fieri ut damnatio sit ; infit
infinitae durationis non tamen interminatae, idquse pirbabile esse, consentaneum esse harmoniae rerum
in dedetur croedibile, et quaevis mens subent omnes varrationes, et aliquando nnsera et mata et;
neque entm ex aequanda videntur omnum fata; quia hoo ipsum quia quicquod Sapienti displiceret intellecrum
ad videtur et Deo displicere debere, nam videtur esse de ratione, ut sapiens sit contentus. Non videtur
autem sapiens esse contentus, si scia se aliquando miserum fore, aut si dubitet muantro fueritne jam
aliquando, an adhuc tulum sit. Visi dicamus, hoc intelliendum non nisi depraeteritis. Et quemlibet
impraesentierum sapientem et felicen eertum esse debere, quod nunquam futurus sit, nec insciens nec
infelix. Omnem polapsum esse notam e  nunquam fuise vere sapientem, qui relapsus est
imipasam
Adeoque illud consequitur omnem pelicitatem esse oeram.
Nullam miseriam esse interminatam,
posse tamen esse aeternitatem. Itaque diutius felices fore beatos, quam damnati futuri infelices.
qui Drigatiam consistere in largitione voluntabis. Nam habenti bonam
voluntatem, felicitatem esse in potestate.
qui hoc agnoscunt quaeri non possunt, coguritur
enimm agnoscere se felices esse si velint. Quod sufficit. Omem iiquisitionem ultra ridiculam. e inane
esse,  in infinitum ituram. Videtur damnabos hoc ipso sophismate irretitum iri, deoque indignature
quod ipsis non lagiatur voluntatem. Mentem omnem esse  durationis interminatae. Mentem
omnem etiam Materio cuidam f indirso tubiliter implantatam; Materiam illam esse
certo magnifuodinis. Omnem mentem habere vortiem circa se. r Omnes qbabos Mundanos forte
Mente praditos esse. nec absurdas videti intllogentias tames Obstat quidem quod liberum non satis
hebeant motums sed cum eum intelligant officium suum
et cum Deo communicent, sequ influentras
allas maluas corporum quas sentium;  non affectabunt motus varietotem. Innumeras
noiu esse mentes, Mentes in ouo humam esse etiam ante conceptionem nec perne, etsi nunquam sequatur
on ext conceptr Nescire nos mir miros rerum usus quibus a providentia desfi destinantur. Un hamne
qui Quicunque recte ista intelligit non potest non esse felix.,  et contentus; 
et quaecunque in mata incidat DEo fidens, deum amans. a Ego neminem nec feliciorem novi, vel ideo quod nihi
hoc intelligere Deus dedit, quare nulli Regum invideo. certusque sum Deum secaliarem gerere curam mei, id est ingenti
paudiis mentem meum destinane, un hanc tam certam er facilem aperuit viam felicitatis
Nec  miraculis op
sad Dei gratiam explicandam, tametsi mueta concuriant ita vara, ut satis appareat Ei consilio fieri. Omnia enim ab initio sic ordinve
DE9. Ego mentes singularibus gaudiis, et insigni felicitati destinatas considero, ut in magno infinitorum numerorum numero 
e
eos, qui plur insignia praebent theormata. Et disquisitionis foret egregiae, an ex Tota numerorum ficnforum unipersita
aliquis definiri possit, omnium pulcherrimus orisi is forte unites, quae simme omnes potentias refer.
numeros
s
quiosasis serie tiesen
Numlictum finitorim numerus non potest esse infinitus. Unde sequitur non posse esse infinitos quadratos finitos. De incess ab unitote
cenitate sidine, sumtos Unde videtur sequi Numerum infinitum esse impossibilem. Tautum videtur, inbandum quod Numeron
frclorum numerus non potest esse infinitus. si numeri ponantur se eecedere nx omnenu
erorum talium fiitorum non pt esse infinitus quo
   o  mm edroum de suer   e omest insturm o oe
 semper itis tob mmro dannim mumerorum. uende sequitur naati nmror no esse interitume no