# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068583:0023
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068583:0023?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 9
# Folio 12r, page id 00068583:0023
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068583&page=23
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068583/jpgs/default/00000023.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

a
extensio en logitatio sint speciuliores, quaedam pormae. Nam duati existentia duratio, ete sunt communes. competite
et cogitanti et extenso durare, sed mirum quid hoc sit alium formam alia esse specialiorem. Iteq formae in eo differunt
quod aliae relativae magis minusve; exempli carsa, cogitatio habet et subjadum et objectum extensio habet subjectum
tansum. Videtur tamen ipsa per se conscientia sui, esse quiddam quem admodum extensio,e se, scliei status tunc enim subject
et objectum idem si verur est memorium sine vestigiis esse nullam, et vestigia cogitationum de
rebus incorporalibus mi corporerum sunt naturalia sed arbitraria (neqenim ulla inter incorporerum et corporenu
peressuria connexio repraesentandi) seu characteres; sequitur nullam esse scientiam neque ratiocinationem sine characterile
nem
idnem per
Mrra res, aliud esse subjectum quam formas seu attributa. idque necesse est, quonium deformis ob ipsarum simplicitalemhihi
potest dici, ergo nulla propositio foret vera nisi unirentur formae subjedo. Cogitatio non est duratio, sed cogitans
es
mus
lmped
Et hac est differentia substantiae a formit. videndum an recte dicatur cogitationem durare; mutari
esse Motum esse alio majorem. Numerum Rationem, Aliquam ipsius Numeri et rationis esse rationem. Attribulum
si est, forna sinfilex quaelibet. Necessario sunt formae simplices seu perceptiones per s, quia quae per alia percipiuntur; si
haec rursus temper per alia, perciperetur nihil. Se  Ea in quibus varietas, ut color, cur a nobis non percipiantur dstincte ratio
est, quique  tempore taliquo certo colnem percipimus; cum tamen id tempus in infiniles partes subdividi possit, et qualibet etque
est duraris.
parte uliquid ad rem pertinens egerimus sed non nt nibus meminisus, ob orgunorum dispoitionem defectum. Sid ea quae uno
Attributa Dei infinita, sed eorum
nam Essentia Rhi in eo consissit, ut sit subjectum omnium attributorum compatibilium.
extensior, ia  perfecte intelliguntum
quaelibet vero proprietas sive affectio Dei totam ejus essentiam involvt; ut Deum certum aliquid uotis sensu constans produxisse
quabulumcunque sit sotam involvit nuturam D EI quia totam involvit seriem rerum illius generis Infinita antem series non
actu percipiuntum ut esse, perceptio
nisi ex infinitis resultat attributis. Ad quod libet attributum dum alia referuntur omnia, resulteu in eo modificationes, unde
nullum essentiam Dei involvit , totam;
quia effectus concipitur per suam causam. Ergo jam illud patet
sed illud cuius modificationes pendent ex attributis alterius, quod scilicet continet omnia pillius requisita ejus, id utique per allerum concl
fit ut eadem Essentia DEi, inquolibet Mundigemerer
atterum  sine allero intelligo non potest. Requisita sunt quorum unum altei connexat non contra. Ca Ratio est
qu
quicquid per se ilm
si sit per se esse e
di perfecte intelligi non possint a nobis, quoniam ad eorum constilutionem concurrunt
pitur. Id et non nisi altero intellecto perfecte in telligi potest 
uperta i epupaties ne dastetitilem un suntu sudest  praostatua nn tas esta p, lile sutat
summa requisitorum. Sensibilia
non sit unm perceptio sed aggregatum infinritarum.
Bin infinita, intruntis excogita modis. iq