# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068583:0024
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068583:0024?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 9
# Folio 12v, page id 00068583:0024
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068583&page=24
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068583/jpgs/default/00000024.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

N. ur incidim tract. Nic. Oregii de animi immortaeit ale secundum stristotelem, inscriptum It2buno viit
ipsum Papam adhuc sardinalem sibi ejus fuise hortatorem. Ait Aristoteli atiud esse in tellectum passivum, idenin esse
frantosiam, aliud vero esse intelectum  possibilem, qui rcipiat species intellectiles, imnateriales.
Intellectum agentem
non esse Deum Aristoteh. Aristodetem sentisse, quod intellectus separatus non retiniscatur, quonam reminiscentia non
sit sine imaginatione. Eqidem mihi videtur esse aliquam per se remniscentiam nostri, et perceptionis. Sed non variae percesHionis
Ades nec erit voluptas nec dolor,  sine imaginibus. Neque enim hae sine reminiscentia. Ne Deus quidem haberet voluptatem
isi varias crcatinas perciperet, quae ipsi sunt imuginum loco.
Deum est Mens perfecta, scq suarum isa perceptio
num causa est quod non est in mente alia qualibet. Videtur mihi sine reminiscentia pihil ad nos pertinere quie fient
post matem. Iteque reminiscentia cuit ut qua  mrtem qualis in ob dornis cente.
Speratio Mentis maxime mira mihi illa
videtum cum cogito me mogiture, et iiter cogitandum, hoc ipsum jam noto, quod de cogitatione mea aogitero, et pauto most miro
ragi triplicationem; reflexionis: n mox ex me mirari adverto, et nescid quomodo mivor ipsam admirationem, oblutu
deforus in uno velut per vicem magis magisque mime redeo, et sup. cogitationes ipse meas animum elevo, 
Hoc ut fiat necesse est quadam etiam inervorum contentione ut aliorum extranearum  perceptionum, vis et vivacitas
uebititerum et frargatur Unde fit ut lassemur denique hac eit contentione, et dolorem  capitis sen, aut
etiam si forte co pergeremus, possimus mente alienari;  sarpe autem hanc anmi operationem
nec si velimus excitare possumus quando scilicet incipimus sbdibitare an possimus, et de obstaculis cogitamus variasi
peaeptiones retianeas velut expericndae difficultatis causa pasci facimus, proisus quemadmo dum non possumue obdorulis
quoties de dormiendi difficultate cogitamus. exeterum ubia semel hc in istam animin se reductionem recepti sumus
fit etium nonnum quam, ut aliquandiu continuemus, ac vix aegre ac vi quadam denique revocemur at extornet.
nuso nihialiquando contigit, ut non possem curusdam di obliviscier et pene hora ontegra idem cogitarem
 mmortus dum scilicet cogitabam de hac ipsa cogitatinis difficultate, perpetursque in reflationes reflexionibus,
ipse me obtunderem. Ut pene inciperem, dubitare an anquam aliud essem cogitatur, jamque subvererer ne
musu noceret ista autim intentio,. quoqu quo magis agitabam, eo minus ejicere animo poteram
Caelerum durantibus ejus modi reflexionibus. Si quis inteebris se, nm sate formice non potest, torum experientia
desideret, tantum aliquando in lenetris nocu, cum forte dormire nequit, incipiat de se et cogitatione sua, et perce-
sitione perceptionum sogitare, et hunc ipsum sui statum nimirari, et quasi diversis aninis ictibus per vices magis mac
intra se aut supra feire; mirubitur ipse hunc nondum sibi forte expertum mentis statum. Porro nunquam sine aliis sensum
merceptionibus sumus sentimus enim intra nos hanc animi intentonem, qua intranos reducimur. et externa supprimimus. Et
certe fatignea  quae in puras intellectiones comitatur saepe hinc oritur. porro animadverti hanc perceptionem perceptro
nis contingere etiam sire car characteriibus. Atque adeo et memoriam, ppercipere enim perceptionem seu sentire se seu
maminisse, ut ait Hobbes. Nondum satis expluco, ndftquomoto fiant ill ictus animi tiversi in illae semper recipiocata reflexione
eorumque ictuum velut intervalla. Sed illividentur fieri a sensu intentionis avier corporea
dictinguente sed si bene observes ille ictus facit tantum ut memineris, te panto ante jam
psum in unimo habuisse, reflexidum scilica reflexcars, canque velut observes, et
distincta amagine comitaile designes. Jam ante ergo erat, ideoque perceptu
 e dantia at coninuaniuis nesistus