# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068584:0004 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068584:0004?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10 # Folio 2v, page id 00068584:0004 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068584&page=4 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068584/jpgs/default/00000004.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 85 lines, status machine # Lines: 85 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. in generamutationum videm, autem aliquid aut locum mutare, secundum totum aut partes aut in loeo manens aliter mutari, Ut si exalbo fiat nigrum. Habemus ergo duas mutatione motum scilicet localem, et Ulterationem Hoc posito jam eos hoc modo interrogando aggrediamur. Sutatisne quodlibet, utraisue pariter mutationem suscrpere, an vero aliqua unicam tantum. Theo. arbitror eos dicturas, suscipere utrumque. Soc. Ita est alioqoi non erit dicendum omnia esse in mutatione ac fluxu, nisi secundum unum modutum secundum alterum vero erunt in statu. c Hinc jam sequitur, omnia semper omni mutatione mutari. Quo posito nihil possumus de recum sersuum vetate veritate pronuntiare, dum enim pronuntiamque res jam transus cum enim fluxus albedinis, sit ejus transitus in alium coloremi semper vero fluat, non poterimus unquam dicere rem esse albam. Sensus ergo scientia non est, nesecundum eosquidem quia omnia putant moveri. Atque ita amicum tuum Theodore expedivimus, et scienta non esse sensum ostendimus. Nisi forte aliter Theaetetus persuadeat. CTheae Vellemvos nunc illud excutere, a quid secgndum eorum opiniopem dicendum in irum sit qui omnia pronuntiant stare. Theo. De his tute respondebis Theaetet cgo enim non nisi Protagorae gratia locutus sum. Soc. difficulter adducur ut in hos dicam, nam etsi Melissum quoque et caeteros, ve non contemnam, minus tamen quam unum Parmenidem vereor: Colloutus sum cum illo sene, admodum ad huc adolescens, visusque est mihi profundam generosama omnino sapientiam possidere metua ergo ne ejus dicta minus intelligamq Deinde nimium a praesenti instituto discederemque, cum id agamus, u qucognoscatur quid sit scientia. Theae. Redeamus ergo ad priora quando ita vis. Scientiam dicebas esse sensum. S si quis quaereret quonam alba et nigra homo videat et Quonium gravia et acuta audiat, oculis, ut o arbitror, et auribus responderes. Theae. ita certe. Sedo sac. vide tann rectigne dicatur; oculos esse id quo videmus an id per quod videmus. heae credo posterius Sec. vide tame an non praeterea necesse sit unum quendam esse sensum omnibus communem, qui nobis ostendat iptum non esse et non esse, simile, et dissimile multum et diversum, unum quae omti coru ini omnibus illis sensibus reperiuntur. Theae ipsum essenrum credo, intelligis, et ipsum esse aut non esse, simile et dissimile, idem et et diversum, unum et plura, quaerisque quonam ex corporcis instrumentis perci- piamus ipsum sphac et crgr. exempli causa paret impar Soc. Egregie admodum Theaetete persequeris, et hoc ipsum interrogo: Theae. Hoc pofecto fateor me ignorare, nec quid aliud dici possit video, quam ipsam per se animam haec percipere Soc. Haec mea quoque sententia est, quam tibi cupiebam persuaderi, itaque hoc me onere l assensu tuo opportune liberasti. Porro seusus corporei statim adsunt nobis a nativitate, at de eo quod sit aut non sit, non nisi post aliquod temporis spatium judicare incipimus ergo et veritatem percipere, sive quod idem est scientiam habere plane ergo nunquam sentus et scientia idem sunt, ne in illis quidem quae corporeis intrumentis percipiuntur. ut sciamus pronuntiare debeamus e esse, aut non esse quodnon sensuum qua veritas ergo in sensibus corporeis nulla est, necv scientia erit sentire, id est videre, audire, qutlgcru tangere. Qvaerenda ergo erit scientia non in sensu corporeo scilicet, sed in illa interiore animae facultate, qua qum ipsa secundum se ipsam, circa ea quae sunt versatur ostinionem Et hac quidem sot Theae. Hoc arbitror, homines vocant sententiam animi Soc. recte arbitraris. Theae. Non possum dicere quamlibet op centenfiam esse scientiam, sunt enim et falsae. Erit ergo Scientia, sententia vera. Soc. Hoc ut examinemque opus erit dispicere quid sit ipsa sen Animi sententia, cujus natura nihi semper perobscura visa est: vel ideo quod nondum capio, quomodo possit aliquis falsa st statuere sive opinari. Nam qui sit atidi, opinatur aliqea vel de iit quae novit opinatur vel Eaptute artique ea opinatur dei quae aut ea opinatur quae novit, aut quae non novit. Si novit, tunc putavit esse alia quam quae sunt. et alia illa utique etiam novit. Quomodo vero si utraque novit, unum pro altero sumer ad est ea ignorare potest. At sinquis vero quae non novit inter se falsa opinione g ne conjungere quidem potest quisquam, quoniam de illis ne cogitare quidem potest. Et qui socratem Theaetetumque non novit, is nunquam putabit socratem esse Theaetetur Illud vero multo minus 3 dici possi potest, aliquem quae povit putare esse ea quae non novit. ater qinol aliquid quod falso Non video ergo quomodo quis fa opinari possit. Deinde, evi falsa opinatur, opinetur ea quae non sunt: epinio autem eorum quae non sunt, opini nullius; adeoque nulla eista opinio est, cum omnis opinio sit de aliquod Dicendum est erge aliud esse opinarie fasu, quam ea quae non sunt opinari. Illud ergo restat videndum, an qui falsa opinatur, aliena opinetur. Quod ita tili declaro: cocitatio est quasi tacitus quidam animi termo ad se ipsum, interrogatio et responsio, affirmatio et negatio Hergo alia de aliis affirmemus, ut bovem tuantaupar de pari, utique falsa opinabimur. prim invicem propuntiat serio. Deinde si ambo cogit porro sed tamen nemo mortalium unquam contrana e cormabit esse alia eigo si utraque novit, nec de se invicem poterit affirmare; si vero non _ no B Z Thea, quid tate gotundem ad hac de iis ne quidem cogitabit. Redit ergo difficultas. ropuonto, e sountos e dac siti ps Tlea. Dic osero ol sonates, hubine tibi psi ad exitum hujus inquorum numero Protigoras ipse est. (X) videtuo Plato ipse in Parmeniis opinionem inclinare, unde ejus examd detirat vitat Marsilius ficinus vertit, opinionem, ego sit malim.