# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068584:0005 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068584:0005?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10 # Folio 3r, page id 00068584:0005 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068584&page=5 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068584/jpgs/default/00000005.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 93 lines, status machine # Lines: 93 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. exitum hujus quaestionis occurrat. Soc. subdubito nonnihil, an nuper recte consenserimus: quae quis un novit neminem posse quae qui novit falso opinari ea quae non novit. Imo vero enim, videtur aliquando posse. Quod ut intelligas, responde quaeso, possitne aliquis difere quae ante ignoravit. Theae. Quidni? Soc. jam exempli ac declarationis patia finge tibi, esse in animis nostris quandam quasi cerae massam, in uno quam in aliomajonem, puriorem durioremve. Et ponamus eorum quae sentiuntur signana signacula in ea velut annulis impressa servari. Et meminisse nos quoad permanet figura, cum aboletur oblivisci. Porro cujus imaginem servamus, id animque eaq meminimu inquantum memi hneminiba novimus, not non vero sentimus. His positis prinium manifestum est, si neque Theo dorum, neque Theaederum noverim unquam, non posse me alterum pro altero sumendo errare, deinte unum hoverim, alterum non si utrumque no sentiam mem noverim, neutrum vero sentiam, ne tunc quidem, credo unum pro altero me sentire credam, adeoque nec sic frrabo. Si vero utrumque sentiam, errabo multo minus sist nentrato neque sentiam, ieque noscamve. Deide arbitror si utrumque sentiam non posse fieri, ut unum pro altero me sentire credam, adeoque ne sic quidem errabo. Si vero unum sentiam, alterum noverim tantum ejusque effigiem in animo retineam non vero sententiam sentiam, tunc poterit contingere error Effigiem cuim Theodori tempore nonnihil detritam, tibi quem video, accommodabo: prorsus quemadmodum si quis erret calcets sues cumalienis commutatis quod non satis retuee omnes earum notas ex pressas habent, imui potest fieri ut eus nec tenuerit. Et potest errore in eo etsi ambos sentrat et cum tua etiam dudum arecepta commutabo) unde fiet ut tibi nunc tribuam, quae olim sensi de illo 7 Theae. Omnino talis est opinio, qualem mirifice figurasti. Soc. Hoc ad huc vehementius asseres, cum sequentia audies, ium nimirum quibus haeccerea animi effigies profunda multa, lenisque ac probe subacta est, homines fieri dociles et acutos simuque etiam memores, praesertim si pura sint simulacra, et in ampla regione distributa, unde fit ut ejusmodi homines prosste pariter et recte oxinentur. At quibus durr non satis defacata est massa, vel nimis mollis durave, contraria accidunt: mollis nimis cera, celeres ad periendumercipiendum efficit, sed obliviosos; dux memores, sed tardos . Quorum impura est materia, obscura sunt simulacra, illarum etiam quorum duranimis est, quia non satis profundae sunt imagines. Obscura et eorum qui molliorem habent, nam facile imagines confunduntur; denique ob parvitatem quoque materiae, nimis propinquae adeoque et confusae atque obscurae effigies reddentur. Theae. Rectissime 6 socrates loqueris. Jam satis ergo constat nobis quid falsa sit Soc. Importunus severa opinio, adeoque et quid sit vera, proinde et quid sit scientia. molestusque admodum, o Theaetete vir garrulus esse videtur. T heae. Quorsum haec. Soc. Ruditatem ipse meam et garrulitatem agre fero, qui nunquam mihi satisfacio, nunquam ine expedire possum. Theae. Quid habes adhuc quod moleste feras? Soc Dicam tibi in ingenue, credebam invenise nos praeclarum quiddam, scilicet opinionem falsam non in sensibus non in cogitationibus, sed utrorumque congressu existere. Sed subnata sunt, quae mihi objci posse deame etiamnum vexant, et male habent. Nimirum videtur non tantum sola incollatione sensus et cogitationis fieri error, nam si ita esset nungium in ipsisg cogitationibus falleremur. videtur. Quod tumen efieri posse constat. Ut si ab aliquo quaeram quantum faciant quinque et septem, potist errare, et respondere, farere simul undecimcum tamen duodecim conficiant. Ubi vides nentrum sentiri, utrumque tantum cogitari atque nosci, et tamen nos circa ea falli: necesse est ergo quae quis novit, ut ea simu et imoret, quoniam in illis fallitur. Et in priorem difficultatem relapsi sumus. he Quid ad h Theae, Nimisum vera narras. Soc. Audendum est aliquid, et deponenius nonnihil gudor. videamus an aliqua nos distinctione expedire liceat. videtur interesse aliquid inter haec duo; scientiam habere, eaque ut ita dicam uti, et scientiam possidere, qui as ingenti vaario inclusas tenet, aut pisces in piscina, is possidet sed non hisi cum cepit habet. Simile quiddam de rerum imaginibus dic posse videtur. Arithmeticum putemus enum numeros scire, et corum magines in urato habere; et tamen ficri potest, ut in rebus quibusdam numerandis fallantur. At vero numerare nihil aliud est quam quantus sit quisque numerus considerare: quomodo ergo fallitur in numerando si quantus sit quisque numerus novit. Hic ergo accipe distinctionem nostram. qui pisces in piscina feras in vivario conclusas tenet, initio venatus est, ut includeret, postea in ipso vivario venari potest, ut manu tenent, ethic fieri potest, ut unam pro alia capiat. Idem fiet otrithmetico huic numeranti, ut numerum sumat pronumero. Equidem non utrumque sat et tamen scientiam unius, pro scientia sive notitia alterius accipit. Sed relabimur in sed antequam in eo quaesitam comprehenderit revera non habet, adeoque unum pro alio sumere potestTheae. Nonne haec recte. Soc. dist aters quondo Quoniam possidit quidem scientiam, sed in memoriae suae thesauro potest. Haecita sed uonum d satis sare uttelligimus rationis erit, ut potius quid sit o scientor, quam quid sit error, ut hactenus examinemus. Redeamus ergo ad scientiae definitionem. Theae. Quare ego quoque illudrepetam, quod dixi, scientiam esse opinionem pive sententiam veram soc. Hoc brevi admodum investigatione refelletur. Scis Oratores judicibus multa persuadere non docendo, sed affectus commovendo; et tamon fieri potest, ut quod persoasere, verum sit; jndices tamen id de quo persuasi sunt scire minime dicemus. Itaque vides esse opimionem veram quaescientia non sit. Theae. Falis ut mi in memoriam redeat, quod ab aliquo audivi, scientiam esse opimonem veram cum ratione. Sec. Et quae ratione careant, sciri non posse. Soc. Accipe vicissim pro Somnio sommium: audivi ab aliquo prima elementa ex quibus homines et alia componuntur, rationem non admittere; ergo nec scientur ho nec quicquam llis de illis dici posse cum sint sola. ne esse quidem de illis dicere licent, hoc enim foret aliquid ipsis essetum esse supertbolae, qua ven ex tis ampantu, casputar posiunt, eccae aplatis pud, t om predialins pars 2da Theaetet Platonis contracti ne tunc quidem si obseura hiaec nec satis ex a plicata in platone in speciem utique, sed intus tp sublus latet difficultas prior Dabo enim dum venamur in vivario nos ignorare sed ubi coepimus id quod quaerim, vel aliud pro ipiso, utique id quod coepimis omnino habemus, quomodo ergo tunc ex ergo non tantum possidemus sed et habemus ejus scientium, non ergo patet quomodo possimus in eo falta orte ergo. () haaec dicitur Bodici Prodici Chii fuise opinio de Elementis, quae magni est momenti si recte intelli explicetur