# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068584:0007 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068584:0007?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10 # Folio 4r, page id 00068584:0007 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068584&page=7 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068584/jpgs/default/00000007.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 79 lines, status machine # Lines: 79 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Platonis Phaedo vel de Animi immortalitate: salvis sententiis contructus Echecrates a Phaedone qui morienti socrati affuerat totius rei gestae, et altimorum inprimis sermonum tanti viri narrationem petit. Cui Phaedo morem gerens refert ea die qua venenum in carcere hausit socrates praeter se, Athenienses ofuisse illi Apollodorum et critobulum et patrem hujus critonem, et Hermogenem, Epigenem, Aeschinem, Antisthenem, C lesippum Menexerum; peregrinos vero sA simmiam, (Pars hactenus dictorum solita est: ejuisdem, aequat a cebetem, et Phcdondam Thebanos; tum Euclidem et Terpsionem Megarenses. His ad socratem mane ingressissait nuper, ut fieri solebat imminente morte, vinculis soluta phaedo, 2ef) sedentem in lectica, et cruranuper u fieri solebat imminente morte, ut fieri solebat, imminente morte nuper vinculis sus soluta manu perfricantem reperere. Quos ut vidit socrates, bi iiquit, secates voluptate et dolorem res contraria, apicibus connexie videnturita facili esse est nim transitu ab uno in alterum; sibe paulo modo crus poopter vincula delore affectum, nunc suecessisse voluptatem. Nunc enim immi videte inquit, quam amici; quam facilis sit a dol a contrariis in contraria transitus, nam hoc croe erus modo dolore afficiebatur ex vinculis, nunc subito successit voluptas. Quod si advertisset Aesopus, condidisset opinor fabulam, narrassetque nobis, Deum duarum rerum ita pugnantium cum alia non posset saltem apices conjunxisse. Tum Cebes, suscepto sermone, opportune, inquit o Socrates, Aesopi mentionem facis; nam intelligo te in carcere, quod nunquam ante facere solitus eras Poenata nder scribere coepisse, et Aesopi fabulas rarmine complexum; quod inprimis miratus est Evenus, Poeta ut scis et Philosophus, jussitque ut a te causam rogarem. Socrates, cum ite respondisset somnia quaedam aliquoties admonuisset ut Musicam exerceret, id se vero intellexisse de Soesi; subieit hoc, inquit, o cebes responde Eveno, atque illud adde, ut si probe sapit me quam primum sequatur migro enim hinc hodie: non tamen forte sibi vim inferet, non enim fas esse ajunt Tum Cebes? quid istud o socrates, fas quidem non esse phisosoptium optare. seipsum violare, tamen Phs opu morientem sequi Cui socrates: audivistis tal quiddm jam a Philolao, sub est tamen paradoxi quiddam ssit; nam si quibusdam aliquando melius, est mori quam vivere, cur non liceat sibimet prodesse, et quid opus ut alium expectent, qui ipsis prosit Sed haec si placet, discutiamus nonnihil, quando nihil aliud est, quod ad solis occasum usque, quod mihi moriendi tempus decretum est, agamus Atheniens de Athenienses posuere agendum superest, ita enim me apud vos quoque purgavero, qui meam moriendi facilitatem culpastis. Profecto A Altioris sane indaginis est arcana illa sententia, in quodam carce hic cotodia esse homines, neque cuiquam seipsum solvere atque aufugere jure licere. Illud vero clarius, et mihii certum ridetur, homines ipses esse quandam Possessionem Deorum; e nec prius debere quenquam se interficere quam Deus necessitatem imposuerit: quemadmodum si quod ex mancipiis tuis se interimeret irascereris utique, et si posses, etiam punires. Tum cebes esto inquit, neminem mori debere, nisi jussum, sed ut libenter moriatur, etiam jussus, hoc a ratione alienum videtur: non est servo mancipio jus fugiendi, at si a Domino bono ejiciatur utique domo senns, et a a cartiaeidtia fur tinm t uoturum ttin eo et gutes a pag. 158 ad 282 Martii 1676. j’ay rencontre de puis la Paraphrase de Theophile, Nou il y a des vers entre mes lez. qu a fai du bruit en france du temps passé. Il y a des endroits que Theophile n’a pas bien compris, par exemple, quand cebes disoit, pro jupiter, Phaedo adjente: Thebanorum more, voulant dire, que ceux de Theles mistoient dans leurr discours cette e phiase on aspeenm exclamation Aheochile l’a pris comme si cebes mome avoit dit ces mots, 2 hebanorum more. (t arbitror Evenum paucis post socratem diebus obiesse, idque Platonem non explcuisse in dialogo, velut rem eo tempore notam; ut intelligi daret, quandam fuisse in socrate inprimis morituro, vim vatisinatricem +)