# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068584:0010
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068584:0010?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10
# Folio 5v, page id 00068584:0010
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068584&page=10
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068584/jpgs/default/00000010.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 82 lines, status machine
# Lines: 82 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

discere irit reminisci, nam utique cum quaeris ab hominibus plurima
ignorant, cum ordine eos ducis, subito ipsi per cogna cognism
perceniunt ad cognitionem, et iamsi nihiteos doceas Age
simmia, putasne omnes eorum quae dicimus statim rationem
redderes recteque respondere posse; Ego vero ait simmias, adeo id
non puto, ut verear ne nemo eras hic supersit qui possit. Ignot Ergo, ait socrates ignorant
ex aliquando, mox sciunt, nemine dicente, si modo recte ducas,
reminiscuntur ergo. Eratq ergo alius obliti sciverant ergo
aliquando, et obliti reminiscuntur. Quod si ergo nascendo scientiam acceperimus ita definiemus: ponamus ita esse
acceimu sequitur aliquo stsaltem tempore t durare nobis scientiamnascendo si ita vis, acceptam, postea interire
x obliviscim ant  quod inextum est, simul scine  dicerem malimus simul dos
; tale autem tempus cum nullum sit
in hac vita, inde a nativitate, sequitur habuisse nos scientiam
antequam nasceremur.
Itaque tam necesse est Tum simmias,
mirifice haec confecisti o socrates, eademque mihi videtur esse
necespitas, atque pulcherrima huc ratio nos perduxit, ut animam pariter
ac ipsas illas ex essentias ante quam nasceremur extitisse confiteamur,
nihil enim certius quam existere ipsum bonum, et ipsum pulchrum,
Et haec quidem satis mihi per suasisti o Socrates, sed vellem
persuadeas et Cebeti, homini omnium ad credendum tardissimo
imo et mihi ipsi videtur, etsi concedendum sit, animam fuisse antequam
nasceremur, non ideo sequi extare post mortem. Ita est ait Cebes.
videris enim hujus non nisi dimidium probasse,  Imo totum aitsocrates,
si modo huic conclusioni adjungatis quod supra ostensum est mortuos
vivos exmortuis fieri. Nam si animam aliquando oportet ad hanc vitam
reverti, utique superest post mortem. Veruntamen videovos desiderare
ut idem diligentius tractetur, et fortasse puerorum more formidatis ne
corpore egredientem animam ventus dispergat, praesertim si ventis
vele vehementius flantibus exierit. Tum Cebes, fing finge
nos haec formidare, o socrates, aut etiam puta inter nos puetum esse
quimortem velut larvam pertimescat. Huic inquid socrates, carminibus
moderi quotidie oportet, donec sanus efficiatur: At Sed ubinam
inquit cebes, medicum ejusmodi nanciscemur, o socrates, cum tu decesseris.
Ampla est, inquit, 6 Cebes Graecia, in qua sunt viri straestantes, quam
plurimae sunt barbarae nationes, per has omnes ejusmodi medicum debetis,
perquirere, neque p pecuniis parcentes, nequelaboribus. Nihil enim est
proquo quis omnia melius expendat. Fiet, inquit cebes, sed redeamus
jam si tibi placet, unde digressi sumus. Placet, inquit Socrates,
atque ita perrexit. Nonne quod simplex est incorruptibile est,
et vicissum quod non mutatur, et eodem modo se habet simplex videtur?
ita certe. jam eodem modo se habere atque aeterna esse constat, ea quae
quasi ebria vacillat. At quoties ipse animus aliquid per se ipsum
excogitat, confert se ad purum, sempiternum immortale, semper eodem
modo se habens, et tanquam ipsius cognatus semper adhaeret illi:
tunc etiam cum a corpore abductus est, quoties redit in seipsum, et
a corpore abducdus est cessate ei licet ab errore, tunc circa intelligibilia
ista eodem se semper habet modo uspote qui taliajam attigerit. Et
c haec ejus affectio sapientia nominatur. Ad haec Cebes, arbitror
inquit, o cebes quemlibet utcunque indolilem atque pertinarem tibi
concessurum, animam esse aeternis illis ac divinis. similiorem. 
Tum Socrates, porro consideremus inquit, etiam hoc, animae esse,
quorum illud divino similius hoc mortali. Concludamus ergo,
cum corpori conveniat ut brevi solvatur, anmo conveniie
vel omnino non solvatur, vel ut sit propinqua certe ut sit rei
immortali valde propinqua et similis. At porro ipsum cadaver, anima
cassum diffluit quidem, sed tente, et si condiatur onullia
p, quod cum ita sit quis credat corpus vix multo tempore,
antinam divinia ac aeternis tanto similiorem, momento interire.
Cum Contra videatur tanto pr esse debere, quanto a corpore
purior exierit, itaque animae terrenis tantum perceptionibus graves,
cima circa sepulera haerere creduntur, et corpora animalium induere
ut cudjusque naturae convenit, asim, mu milvii, laxi; qui vero popularem aivilemque
virtutem, quam temperantiam et justitiam nominant exercuere absque philosophia
Pars hactenus dictorum solidta est: ejuisdem aequal ac cebetem, et Phadondam Thebanos; tum Euclidem et Terpsionem
quae per se sunt, ipsum bonum, iptum puletrum, verbo, essentias rerum, de quibus et supra locuti sumus
Contra sensibilia fluxa et caduca sunt. Quis jam neget animam his
aeternis, corpus caducis magis assimilari. Nam cum mens ad aliquid
considerandum socium sibi corpus assumsitotunc a corpore trahitur
ad ea quae nunquam eodem mato sunt aberratque et pcerturbatur, et
secundum naturam; prae esse ac ducere, corporis obedire ac sequi
ut
Lesse qua sdam in nobis  perceptiones a sensibus
non acceptas, certum est. Sed propositiones quaes ex
his notitiis sive ideis ducimus, discimusque a nobis
ipsisseas necesse es nos jam olim scivisse. Sequ
retur enim ne novat quidem theoremata anobis
inveniri posse, quae non jam ante sciverimus. cum
tamen novoriem haracterum usus nova exhibeat
theoremata.
H ut in Aegypto per incredibile quoddam tempus ferme
integrem manet,