# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068593:0053
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068593:0053?run=617
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 4, 4
# Folio 26r, page id 00068593:0053
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068593&page=53
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068593/jpgs/default/00000053.jpg
# Model: k3-trocr@runs-615-epoch-5, run 617, 2026-10-30T12:51:04Z — 38 lines, status machine
# Lines: 38 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

n
in
169
m
pulcatam
eo cogulantes, omnes aliae scientiae, quae ad tres prae
cipuè revocantur Mechanicam, Medicinam, Ethicam.
Utile autem erit hunc observare in studiis modum, ut pau-
cas horas iis studiis demus quae imaginationem exercent;
paucissimas illis quae solo intellectu percipiuntur; reliquum
tempus vitae, et relaxandis sensibus, et corporis exercitiis, et animi quie
ti demus, tantum enim abest ut ingenium nostrum nimio studio
perpoliatur ut contra ab eo obtundatur.
Pars II. de Virtute,
Virtus est vigor quidam mentis quo ad ea quae bona esse
credimus facienda ferimur. (§. 1
Ut vero discamus certo firmare voluntatem nostram ad
dirigendas actiones nostras in eo vitae genere, quod profi
temur, sequentes annotationes observandae: 1)
Cum voluntas non determinetur ad aliquid persequendum vel
fugiendum, nisi quatenus ei ab intellectu exhibetur tanquam bo
num vel malum, sufficiet si semper recte judicemus, ut recte
semper faciamus. (
Quoties circa aliquid quid revera sit optimum agnoscere non
possumus, illud debemus sequi, quod optimum videtur;
vel certe etsi e duobus unum altero verisimilius non appa
reat alterutrum tamen éligere. Nec vero est cur poedi
tentia ducatur, qui illud fecit quod optimum esse judica
vit, eo tempore quo se ad actionem determinare debuit,
quanquam idem postea cum otio secum reputans se
errasse judicet, imo etsi res felicem non sortiatur
successum. Nostrarum enim duntaxat cogitatio
num rei peragi possumus, neque porro natura hominis
à
ea est ut omnia sciat, praeterea etiam optima consilia
non semper felicissima sun
3) Ut abstinamus
2