# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068593:0057
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068593:0057?run=617
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 4, 4
# Folio 28r, page id 00068593:0057
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068593&page=57
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068593/jpgs/default/00000057.jpg
# Model: k3-trocr@runs-615-epoch-5, run 617, 2026-10-30T12:51:04Z — 34 lines, status machine
# Lines: 34 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

imas
em
ue
itum
cilliores animas habent, posse acquirere imperium
absolutissimum in omnes suas passiones, si satis industriae ad
hibeant. Quae licet initio molestissima vidiantur, consue
tudine tamen fiunt dulcissima. Utile autem erit, quam
diu nullis passionibus agitamur, ut nos ipsos exerceamus
in considerandis bonis et malis, quae toto vitae nostrae
cursu nobis obtingere possunt, justumque eorum pretium
ponderemus, ut deinceps de illis solida judicia forme
mus, firmiterque statuamus haec fugere et illa quaerere
non obstantibus cogitationibus aut rationibus novis,
quas passiones nobis suggerere possunt. Quia enim
non possumus ad unum et idem animum perpetuo ad
vertere, hinc fit ut quantumcunque clarae et evidentes
fiunt rationes quae aliquam nobis veritatem suaserunt,
mox tamen falsis speciebus ab ea credenda abducamur,
nisi credra méditatione in habitumbanverterimus
Pars III. de Animi tranquilli
tate
Animi tranquillitas est mentis gaudium et satis
factio interna, producens in nobis summam ac solidissi
mam vitae nostrae voluptatem. (
Ut autem discamus bene dirigere cupiditatem, ut ad
ea tantum se extendat quae efficiunt, ut ex omnibus laetitia
percipiatur, sequentes annotationes erunt observandae: 1)
Inter res quas desiderare possumus sunt quae omnino a
nobis pendent quaesi, vera boni cognitione peredant,
et ad nos perfectiores reddendos faciant, non possunt
nimis fervide desiderari, eo quod ea quae ad bonum tan
tum tendunt quo velrementiora eorumeliora, quae vero
nullo