# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068593:0060
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068593:0060?run=617
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 4, 4
# Folio 29v, page id 00068593:0060
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068593&page=60
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068593/jpgs/default/00000060.jpg
# Model: k3-trocr@runs-615-epoch-5, run 617, 2026-10-30T12:51:04Z — 30 lines, status machine
# Lines: 30 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Unde simul quisnam Deus sit quantum naturae nostrae fert infir
mitas agnoscemus; ad ideam enim eius ingenitam tantum respi
cientes inveniemus providentiae eius incircumscriptam exten
sionem, per quam una cogitatione quicquid fuit est erit aut
esse poterit intuetur; decretorum infallibilem certitudinem
quae nequacquam mutari possunt potentiae immenses vires,
quas perspectas habebimus, si de De De De Dei operibus digne statuamus,
vastamque illam de idea universi ideam habeamus, quam
praestantes philosophi veteres novique animo concepere;
cogitemusque tantae molis existentiam singulis momentis ab ipso de
pendere. Horum itaque omnium consideratio hominem eorum
probe gnarum tanto gaudio perfundet, ut jam satis se
vixisse arbitraturus sit, ex quo tales ei cogitationes Deus
incluserit. Et quonicem nerum dann objectum est per
fectio; si quando mentem suam ad naturam eius speculan
dam elevat, se ad eius amorem naturaliter tam procli
vem deprehendit, ut ex suis etiam afflictionibus gaudi
um percipiat, reputans voluntatem eius hoc ipso im-
lavi sequ. cum illo voluntate sua conjungens tam per
fecte eum amat ut nihil prius habeat in votis, quam ut Dei
voluntas fiat.) Inde fit ut talia considerans mortem,
dolores, aerumnas, metuere desinat, cum sciat, nihil
posse sibi accidere, quod non Deus decreverit, Divinumque
illud Decretum tam justum ac necessarium existimet, tamque
se illi subjici debere perspectum habeat, ut etiam cum ab
illo mortem aut aliquid mali expectat; etiamsi (quod
im possibile est) supponeretur posse tamen nicht immutu
re. Sed simata calamitatisque non refugit, quippe quae
sibi a providentia immittuntur, certe longe minus bo
repudiat. (§. 21.)