# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068593:0062
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068593:0062?run=617
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 4, 4
# Folio 30v, page id 00068593:0062
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068593&page=62
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068593/jpgs/default/00000062.jpg
# Model: k3-trocr@runs-615-epoch-5, run 617, 2026-10-30T12:51:04Z — 29 lines, status machine
# Lines: 29 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

quod facit ut magis agnoscat perfectionem suam.
Verum cum et voluptates corporis sint, quae imaginatio
ni se confuse offerentes apparent saepe longe majores
quam revera sunt, praesertim antequam possideantur,
quae malorum omnium, omniumque in vita errorum
origo est, observandum (ne specie illarum decipia
mur) voluptatem ex magnitudine perfectionis illam
producentis esse aestimandam. Ut itaque arima nostra
perfecte contenta sit, nihil aliud debet quam virtutem
exacte sectari, quicunque enim ita vixit, ut conscien
tia sua exprobare ei nequeat, ipsum unquam
neglexisse ea facere quae meliora judicavit (quod est
sectari virtutem), inde percipit satisfactionem,
quae tam potens est ad efficiendam felicitatem, ut
violentiores etiam affectuum motus nunquam sat
habeant virium ad turbandam animae tranquilli
tatem
p i 1 o g u s
Haec in habitum conversa generant generositatem, quae efficit
ut homose existimet, quantum potest legitimé.
Haec autem in eo consistit, partim ut norit nihil revera
suum esse, excepta hac libera dispositione suarum volunta
tum, nec se laudari aut vituperari debere, nisi quod illa
bene vel male utatur; partimque quod sentiat in se ipso
firmum ac constans propositum ea bene utendi, id est
nunquam carendi voluntate suscipiendi et exequendi om
nia quae judicaverit meliora esse, quod est perfecte sequi
virtutem. Qui hoc dese norunt, et sentiant illi sibi facili
persvavent. (§. 8)