# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068593:0078
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068593:0078?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 4, 4
# Folio 38v, page id 00068593:0078
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 39r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068593&page=78
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068593/jpgs/default/00000078.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
# Lines: 60 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

est in perfectionis sensu, quem omni voluptati
inesse dubium nullum est, sed voluptates seus quarum
non satis cognita ratio est; possunt tegere majora
inf in futurum mala. Iaque ad liquidas illas
sincerasque voluptates enitendum est,  quae 
Ordinis cognitione consistunte non tantum in perceptione sensu,
sed etiam in intellectu percept perfectionum
consistunt; quas voluptates animi appellamus; inquibus intelligemus mala latere non posse
Ea dinum tutae durabilesu noscuntur; inde
consu
durabilis iucunditas de dla et duraturam
latitiam parere possunt. per has recta ad
Selicitatem via est.
CHA. Utinam quales sapientiae, Felicitatis,
Laetitiae, jucunditatis, definitiones dedisti
tales omnium notionum haberemus. Et vero
pulcherrime ostendig, quem nobis scopum
praefigere debeamus; viam etiam monstras, per
quam ad eum accedi possit appropinquari nonnihil
possit; et paucis complecteris quicquid à
veteribus philosophis praeceptum habetur, ut quam
quam minime infelices simus, sed vereor
ut selicita ne Felicitatem extra nostram potestatem
isse ipsae Tuae definitiones ostendant. Qvis enim mortalium
Sibi durabilem felici laetitiam, et constantem
 jucundi excessum supramolestum polliceatur?
otant
vantimulti casus humana regunte, quoties quam saepe
homines ab hominibus vexantur, quam saepe
naturam inimicam experiuntur quoties a se
et, si ponas quantumvis efferos placari, hostes, arte
placari posse quam saepe naturam ipsam inimicam
experimur, surdam utique et in exorabilem.
quam multi am perpetuae agritudinis seminiis mascuntur, luc publica corripiuntur
hauriuntur aquis, terrae motu opprimuntur. Ut perpetuae aegritudinis seminia nascendo
quid nis prodest scientia felicitatis, nisi ut
Cujus instrumentis destituuntur. Ut si quis
dux callentissimus scientiae militaris exercitu
militem quem ducat non habeat.
HE. Si omnia nostra vita nostra omnis
brevi, quod in teunis conficimus in hoc theatro
stadio conficimus annorum curriculo confice
contineretur; nihil ad tuam animadversionem
reponi posset. probe tamen agnoscis,
ne sic quidem inutilia praecepta praescribi.
saltem enim accedemus ad felicitatem quantum
fas erit, cognitisque felicitatis f laetitiae fontibus,
quorum magna pars est intra nos est, tantum
inde hauriemus quantum externis malis fortuitis
malis opponi fas sit. Et cum ref omnis ab
attentione animi pendeat, putem hominem
quales quae sensibus
externis percipiuntur
possunt instar dulcis veneni
manif estum est,
accepta, aliaque pri abiosque privatorum
matorum foptes nunc non attingam
et externosque incursus, aliosque pricatorum
malorum fontes nune non attongam
4 laetitia vel tristitia