# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068606:0087
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068606:0087?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Varia Physica LH 37, 4
# Folio 44r, page id 00068606:0087
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068606&page=87
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068606/jpgs/default/00000087.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 83 lines, status machine
# Lines: 83 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Retsistentia corporum est quantitas virium necessariarum ad continui solutionem
contiguitatis.
Continua sunt contigua cum aliqua consistentia. Contigua sunt inter quae distantia
nulla est.
continua in summa aut senacia sunt aut Dura. Senacia sunt
quae per partes volvi possunt, dura, quae non nisi erca simul iransformantur potius quam
solvuntur, Dura, quae solvuntur potius quadu transformantur
ducil sunt, quaruu nisi partes solm u etsi ad tatum s quaedam a se invicem disce
dunt salva iptaum cochexione cum toto, licet conatus tradat ad totius solutionem
Conta quiercentia contrva nen sunt, sive quod idem est, consistentia carent.
uies non est consistentia cansa consistencia enim definitio atcunque resoluta, oriri
non potest ex definitione Qietis ten regotuta. Eiescere s
esi duo corpora ita contigua sint, ut nullo in eeliversa donatu cieantur, ea corpora
non ideo continua sunt: aC erim omni seu conatiis in diversa resiotentia.
nm enim omnia corpora omnes recipiant conatus diversos, atque ex eonum compositione
qui ipsis imprimuntur, (etsi ob aliorum conatuum concursum i conatus illi non
semper effectum sortiantur) ideo non ideo minus corpora contigua conatus in diversa
recipiunt, quod eos jam non habent; conatus autem in diversa, neexitum nan-
ciscantur aliis oppositis aequalibus conatibus opus est, ergo ad resistentiam
inte
contra conatus in diversa non sufficit eorum aebisentia, praecedens nec proinde
ad confinuitatem contiguitas.
Nemo mirari debet a summi viri Renati carfesi; sententia h (quam nuper
etiam Illustri Nugenio suspectam fuisse video) nobil fuisse abeundum. Nam
ille suam quam affert causam continuitatis à sententin de motu et quiete
dipte
minime probanda derivavit. Cum erim illi corpus quiescens nullo motu
nisi  magis videatur resistere impugenti, quam si contrario motu cieretur,
mirum non est. Sufficert illi quoque corpus quiascens apud aliud corpus, ad
motumi ab eo prchi sive discessum prohibendum. Sed cum principm omnis
scientiae de Motu pariter at Mente principium alibi demonstratum ponam,
Conatus scilicet nullos perire  omnes in universum esse efficaces,
perpetuosqe etsi aliis conatibus super additis mexti non sentiantur, motium
lineis ea compositione lantipare variatis tam multiplici in immensum
variatis.
esse
impressum accepturum, eumque conatum perinde ut alios omnes esse efficacem,
ec poinde si nullus alius in corpore extet, a quo compensetur aut
temperetur, in motum, prorcpturum.
Hoc me, si quis pergat
dubitare neculiare opera in  clara luae positurum spero. interea
ne alienis domestica humus argumenti differantur hypotheseos loco
mihi admitti postuto. Apparebit nihil harmonicum magis concinnumque
dici posse
Idem ita confirmatur: si quies causa consistentiae est primum
nulla consisdentia erit separabilis, et infinite enim distat quies a motu; deinde omnes
consistentiae erunt inter se aequales. (omnes enim quietes sunt aequales.
Corpus unum conetur in alterius locum, ea duo corpora continua sunt
Conatus eum esti mutatio loci, sed per spatium tempusus infinites minus
seusibili quovis dato, se in
momentum per punctum. Est tamen
ejus puncti quantitas quaedam icelibi enim in divisibiliaue, seu partibus carentia
Sive minima exubisi erimus natura rerum Conatus eot initium
motus momento aliquo dato, est ergo imtium loci mutati seu
transitus de loco in locum, simul ergo in loco utro est, cum in
nentro id est nullibi esse non possit. Quod ut claruus pateat intelliga.
tur punctum A ex A unari versus b. id est ex A incipere exire.
momento ergo primo occupat lineam quandamue minorem quidem quavis
assignabili sed tamen mulo majorem modo minorem, prout conatus ipse
seu mitium foitius est debiliusque. Potratur enim ea linea massignabilis
in motu Conutm debili esse ut aC. erit in forti ut ad. Patet
ergo quod conatur jam incipere efficere, etsi effectus unnon sit quovis
sensilili assignabili.
Hinc se quitur quicquid in alterius locuu
Hypothesis mea concur
suum eventus permeras
conatuum compositiones
et hos per corporum diversorum
super impositiones explicand
adeo necessaria est, ut finess et
intelligi non possitaccelera
cum corpus impellitur in plagna
ad quam jam tendit. Ad ho
intelligitur, cum corpus intelli
gitur moberi in corpore jam
moto.
Ego ulequam
hoc de sexgem de ista aue
lerave ipse dubitabam
nam
Si fortius resistet quies
quam motus oppos itous
infinite fortius resistet