# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068606:0113
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068606:0113?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Varia Physica LH 37, 4
# Folio 57r, page id 00068606:0113
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 58v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068606&page=113
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068606/jpgs/default/00000113.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 97 lines, status machine
# Lines: 97 recognised, mean confidence 0.88
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Ex lectis et improbalis in Concilio Constantiensi Wvicleti propositionibus nna est
finem Materemalica continua componitur ex duobus tribus vel quatuor punctis immediatis.
empus est fuit vel erit compositum ex instantibus immediatis
dicit Aristoteles pysthagoram et opratonem posuisse intebussi infinitum in rebus sensi-
abilibus, phys. lib. 3. C. 4
eis
Elutarhus libro NEx Kopret Erropor objicit stoicis consequi ut gutta vini per totum oceaumm
Zenones apud Arist. lib. 6 esys. c. 9. (non stoicu ille, sed prior Eleates) megabat Motum, quod
possit diffundi
infinitae partes intra tempus finitum non possent transirm: Ibedem refertud Argumentu Zemis
dictur Achilles quod Arhilles quantacunque celeritate arrrens non posset testudine assequi
Grolustici des Aristo letem et Mathematicos seculi sunt, excepto johanne Majore,
qui componit otimuum ex punctis infinitis, sed dubius, in 2dif. 2. 4. 1. nam claudit: valeat
hoc paradoxum quantum valere potest.
consideratis circulis concentricis quaeritur an tot sint puncta in majore quot in micore (dicendum est non
ut cum de numero numerorum sumplia et numero quadralorum set cuborum neutrius esse numerum. Nec
 rectam duucere.
Anium sempus comporntur ex instantibus, nam componitur ex iis quae in eo existunt, sola autam in eo existunt
volunt concedere Euctidi a puncto ad punctum a
: instantia, quia sola instantia existunt. Revera nullum est Tompus, nec tempus est ens, non
magis qui motus. Res moventur. Res s sunt, fuere, erunt Tempus Et tot alia suere interjecta
em Et hoc ostimamus actione uniformi, cujus effectus continuus, sibi similis
Tvricelli infinitum solidum. mt
Angulus contactus relelarii, quae vieta de principio
se Bernulli mil teruer spirali.
Archimedis quae contra Hobbius. Da parulohisum in maruro quadritura angu
pe
paralo gisius stegnand
den asymploc
cdinemnin ergo praequale
fussol, paralogismus Albiis brus samicullide Metasysico;
objectiones scepticonm ex sexto Empirico. Jasolubila
suisset de quo scaliger pene mo excessisse rngenii humani
Byiti Monconisio
enonis argunettum erat vlitissim ve lox non posse assequi tardum. Nam quovis instanti unum
Hensiberi.
punctum absolvetur, itaque aequali tempore totdem puncta, id est aequalis linea. Altoqui sequetur vel velax
Re petiio ejusde
simul esse  in plurivus locis, vel tardius non continue moveri, contra ypothesus
inepta; morulae non quomodo ad ves proportiones. (et quid si plura didersa diversae velocitatis inter se
sed quae ausa testri di
conferantur +) Valesius lib. B. controvers c. 8 has mirulas interspergit.
nem proportionem servare docet. sed quia in sed et quia sequetur non posse indefinite augeri celeriorem
nam si restudo centesano quovis momento progrediitur, non sex nisi centuipto abterius cirpus dare. Cum propius
centio agitat remotius; motum movebitur, quaescente movente
tonaum tra ABC, dEF, CsHY, tria corpora conica habere apoliebus P B, H se lungere, sone BaH so languat, videtur lame
ordo quidem manere BEI, qua in quo h est medium inter Bet H. supper recta immotum A B feraunturC
quae silue argulo ad AB recto, quaeitur an in postremo cum ambo perveniunt in B, adhuc inter ea medium sit 
ponams AB ita ajo. Et possumus concipere pro rectis conos, quam aice axes sint rectae; nequis putet rectam nullus
elle. Habemus ergo tria puncta sibi immediata. Caeterum esse  medium sic ostendo quod ponatur 
LM, et se langere  M et B, utique post B taansibunt in A puncta d et F transibunt ad M, neque quicquo
uri modo ostendum tria
ta vel B vel M inter ipsa interjaobit
ubi immedratio, si plares ila ferantur rectae, seu pro
et  ita puncta habemus infinita in seriem disposita,
prinitum qui
iis coni ero inficula, qui in finita com geomebice serefentes atiligi possum
quae tumere simul non distant a se invicem,  quod morum satis, sed et Clegans
sunt qui negant esse in continuo partes. Videatur H. Anylus et digbaus sed pars non est nisi tobius. Pantes indefi-
Arist. lb. 3. c. 6 de anima: punctum et indiasibile manifestatur ut privatio et ab intellecta cognosci, ut malum et nigrum
per sumni contrarium  autus Aresius Episcopus derthonensis comini Nest de Generaot egregre qnuellit it divisibelia
nitae in contonno imaginario definitae in re
positioa apud Bromond. de omn cemp. continui, c. 32. idem Fromonius ita arcumentatur ibid. sit superficies globus
cuus duoromisphaeria unum nigrum abterum album, et medici superficies sit tertii coloris. pinamus mutari et hujus colire
se superficiem mediati nec esse posse, ac tatia
tum et quiesiens  duae partes lineas mea
anigrum  quicquam accellenit hemisphaerio inigro. Respondet nullam
sententia non copulantur medio puncto, sed suum cuius est punctur ex tremuna sed recta secans igquod extremorum cadet
respondeo nec rectam secantem aliter quam terminum esse. itaque in altenitrum incidere: sed quide si nulla sit ratio
ut dicendum est tunc hra puncta continnari. quaero ed meal in a au inb. quaero si d rasit ea, an possit
cenden, ab e versus a an quid ultra opus sit  ut ad B perveniat. Isa est, nam exhemo temporis lm eut in a, et
su et adectaequavis ad qu a quovis puncto ad quodvis 
absurdum, tot idem est de p rectargulo
atur recta, tot emum
duobus circulis cocentrieis
initro temporis np eut in b
si merum dicatuo duns punctis iduo puncta temporitem instantia sibi immedinta utm et n. poterit non solum tempus intellius
selimen esset aggregatum punctoru
uno tantum puncto auctius et er ano solum puncto minus ipso pr, quia possnt quia ut possunt esse status
puncta in oatiodiagomio quot
tempari opposici lm et pn ta et statusippositi in  In et pr. sed nihil hincabsurdum, nam et infinita talia astantia
contnora inet  sib immedrata non ideo faciunt tetemporis partem caeterum ista prantorm moedietas instantram
rini
tlip heic
utiqu par un
flexander piccolominaus negavit corpus perfecte se haer a dho peri poseidem statuit paulus Aresie Eposcopu deratonenss
desendit post nominales planum se globo in parte inde
matilis in qua glactus, non tamen esse assiguabilem partem proximam seu im ava pume
ipose glactum feri in duobu
 ciati
este tur e tin t
utique indiisibilia non dari quae existant per se
Tm, sed et tempus ln
duo punctu glactus globi  plani
 
lo
ex stuncteu immedletate pauci aute ostensa probatur