# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068606:0115 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068606:0115?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Varia Physica LH 37, 4 # Folio 58r, page id 00068606:0115 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 57v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068606&page=115 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068606/jpgs/default/00000115.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 110 lines, status machine # Lines: 110 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. latuntur libro Ex) Koproo Errojior clebratur insihotis (rns otesilaiamis faisse qui forte dixerat cuus in mare projectum et puhefactam eo usque posse rareperi e aquo maruo permisceri, ut non solum in eo possent mavigare classe Antiochi sed elia nulle duccenitae perpes) 300 Groca molus navale mire, mo chissippon non verums diceae Egathum aut etiam gutfu siniqus in arare Aereum incidisset posse per totum mediterranem tultia extendi etium in profunditalem Et demonstratio scoei de anjuli qui agaditusque solet Capul inter vntitaquedit sterinus danustavit nuper lib. 3. prp. 10. prax, statie. Ostiturndo totu terroi hanas pulis dari minium naturale Pundus esse in 107 libram ab homine qui ingulis loris 4000 vicibus manabrium Charistis revavent decem amnis terram sede enovenum 10512: 24 10 unius pedis partes suellius apud From: ae conposit. contin. c. 28 Caleuto srubducto se expertum dicil flammam grani unius pulveris pyri 125000 viaibus spatium majus implere quam est gram De punctis aliisque id genus eesi Indivisibilibus cogitandum est, ut de Abstractionibus quibus mens humana nomina imponit ut rebus; indeq se interdum mitice implicat. Ut cum dicimus omne Eas habere Essentiam; jam rurcus ipsa Essentia si reate quiddam est Eus ert, dabiluque essentia essentiae in infinitum, Et calor abstractum calidi est; sed cum res sit, essentia ejus coloreitas quaedam erit. idem similia in punctis eveniunt. Nam his semel admissis nascuntur signa qet facies puncti, quae in uno puncto infinita instausic rescindi possunt f est ergo in puncto sumtocum ui de rebus loquamur, non de conitandi modisi et intelligi possunt. sic angulus primo et per, se iis non est videamus quam mira inde consequantur Aner omnia rem in tempore considemm, et pro fundametito pono, duo linec initio seu elemento Quae at appareant de punctis, non esse simul vera nec simul falsa. Nullum ergo datur instans medium inter statum viventis et statu a mortui, quod possit dici instans mortisi quoquis vel simul vivus it non vivus, vel peu vioq sit nec non vivns. Sed oporte adremi A vitae, et extrem mortis instans esse aggregatum ex duobus extremis, quae simul non sunt, etsi non disten et initio non vitae sint jam duo coni oppositi se ABC, et DEF, ii sibi admoveantur, ut fiaut oppositi, nempe ut se tangant apicibus, axes vero sint in positi in directum. sit alius conus tangens priorem ABC suo apice G tangat autem in recta AC inter A et C, ducatat deinde porro suo api moveatur deinde hic conus ACGHL, sic t suis vestigeis, parallebus, sic ut G ducatur per AC, inde transiens in FE, ab F ducatur versus E. cum ergo C et F duo apices conorum oppositorum se tangant, statim a C transibit G ad F, nec tamen simul erit in C et inF prius enim est in fiac ipsius AC quam inito ipsius FE., nam si fingamus eodem tempore quo in et quo q est in FE esse non non magis G esse simul inc et in F, aut in medio inter C et F, quam quos est in AC vivene aninal aliquod, ut priore exemplo utamur recta ipsi AC opposita, nempe BC ponatur iiter uodem tempore duci alius conus IKM, apice suo n ductus per BC, et inde transiens in FD rita ut simul nubo ind an mul simul esse vivum et mortuum seu non vivum. vivum, manifestum es itinc jam patet quamdin coni mobiles ducuntur ouConum ABC, hanc interji conum DEF hunc alterum interpli, ita ut nunquam semet tangant, neque enim medum inter duos conos immotos. Et fare pesi pro conis A. Et in ipso extremo eoni ABC, ipse: unicem alterntrius honi immot C interjacet inter G et M. postea vero apex F interjacet; nunquam nihil, ita ut si quid moveatur per axem coni KM versus axem coni GHL, eprius transcat per locum apilis sattermtuius coni immoti, quam ab uno moto ad netum et cum ducuntur per medium est punctum simul. Unde etiam intelligitur tono moto ad alium pervenial. Prius non quidem tempe qoidem esse simul, id est quod movetur non simnl in allo, sed tamen non utroque esse. Hinc jam in apice _ ut C plures intelligi possunt facies, quibus tanitur a G et a M, quae sese non tan- igunt. Adeo ut si conus ABC intelligatur moveri circa suum axem faies quiescentibus conis prius motis GHL, a M, apicem 6 contiguorum extrema non tantum non esse unum, sed etiam tangentibus, futurum esse ut una facies quae respexerat G, seu a G tamsentur tangebatur, Transeat ad partes opposita moveatur etsi intra punctum. seu nullam describendo lineam. demque est si quiescente cono ABC, conus GHL, manente enus sita normali ad exem coni ABC, manentequ tactu ad C circandicatu ut transeat in locum coni ikM, nam apextransferetur ex loco priore in locum M, etsi nullam lineam describat si quodam et quodammodo magis etiam appareat quam non se tadu aut a se ainvicem absint G et M, possumus infinilos alios conos simuliter et mox tangatur ab M dem planu olm tangentes, quinterponere, quorum apes sint in e interponendo lorgitura normali. infiniti inquam, si axem ru coni ABC nanente ut ipsorum H GHL, et 1KA ae circulum dispositos circa apicem G non fieri opus sit gat queal, ut ab unius loco ad locum atterius Atque ita factes B apters ita habemus infinitos apices velub erinde secatur ut circulus, et in ejus sectionem celliguntur anguli, quos faciunt inter se apes circumpositorum vases in progressione Geometrica diminuantur GtiL circumduatur versus ixm, ut dixium quidem existentes simul, sed tamen nec dissitos. et abemus ita plura puncta velut in circulum disposita, ordivatim a se dissita, nullo tamen affignabuli inter N Nunc ostendam infinita puncta posse intelligi in eadem recta, quae tannem sint assignabili tempore transeatur, quod sit cum unus lonus iater se diversa, nec tamen di stent intervallo partis rectae. sit sphaera excavt AB, excavata, ut intra eam sit alia sphaet et haec rursuscalia, ut intra ex cavita, ut intra eam sit sphaem AD. et ita porro, sumendo semper axem sphaerae proxime inclusae dimidium prioris; manifestum est, unum sphaeram AB, intus tangi a sphara AC, et hanc in linea assignabilis intervallo chaera a sphaera AC, cum inter aceat sphaera A suum proprium motum tribuendo circa fum axer tangi a sphaera AD, et ita pore nec sphaeram AB, tangi velocitate diversum. Nec magi possumus enim distinu vere sphaera autandum est duas sphaeras AB et A se tangeri se tangere, interjectis licet conis ABC vel DEF jam cum minuendo diametros prgressione Geometrica infinitae tales futurae sint sphaerae, quarum interjecta licet sphoera AC, quam duos conus GHL, iK A AB, a propo proximarum B et a se distirguuntur, ut sphaeri t ipsae, et alterius interje signabili, son ponte rectae a se sint dissita tametsi quot Hiat interponi G patet infinita puncta esse in eadem recta, quae intelligi queant in uno puncto aggregato; cum etiam inter duos apices sphaera apices omnes cadunt in tione; nec tamen ullo intervallo in vella velut spraes AB, et sphaerae AC, rursus infime er apices novarum sphaerarum interpos ibet ind infinita puncta inter duis apices Unde etiam consequens est, posse concipi punctum plenum, in quo insint omnia puncta vel si mavis signa (nam Euclidi punctum dicitur signum, philosophi autem scholastici signum signa plura in eodem instanti vel puncto considerant) quae a se invicem nullo intervallo recto assignabilis distinguuntur. Interim Nec definierim an intelligi possit simplicissimum signum in quo Elimem siquorum in eodem puncto intelligibilium im eleseriou vispo senm e rut. slt ute Gonetr serni est, male dicitur, negligeno. scilicet quicqui ponun be t