# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068606:0116
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068606:0116?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Varia Physica LH 37, 4
# Folio 58v, page id 00068606:0116
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 57r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068606&page=116
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068606/jpgs/default/00000116.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 97 lines, status machine
# Lines: 97 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Consequiantem videtur
quals quad intellaqui tiam post cur duo aut plares epligdri pro seliseri
 nbris sigus libeatibus abit
censequitur atem uti spunctum in sua signa, vel simavis simpliciora punctu dividi pett
ita lineam plenam seu Geocultiicam, in le
ductae a signis ad signa. Et quidem nihi 
solineas signales seu metmphysicas
inter se distrugis quad at curo siguo ductae siut ad duo signa quibus alia sunt interjecta veluti ad apice
sphaeram, d reveru tamen oritur perplexitas; et multo magis si intelligas  ab uno sinno ad duo
immediata rectam duci signalem intelligi ductam. Nam cum sphaem tangit planum, vel si mavis
apicem coni, si jam n tertro puncto ad apicem con, et p duae ducantur rectae, una id
apicem e sphaerae, altera ad apicem coni; ea quidem rectae non sunt parallelae, nam concurrum
in puncto tertio, nec coincidunt, ram ducuntur ad duos apices diversos, et tamen nihil interjacet, eum duo
inter duo puncta qua ad quae ducuntur nihil interjaceat
est plus a se diste
lominus B duae recta
sant, quanto magis absunt, a
apices contra hypothesu. nam cente non possunt pontinus sibi non magis
ad moveri. Nec effugies diversas preas ducipesse ab eodem puncto tertio ad duocapices coni et phaet idem
non se perfecte attinu
daeus a puncto tertio duas lectas ad apicem sphaerae AB simul et AD nam cum inter hos unum
tantum punctum intersit  apex sphaerae Ad AC, necesse est tamen ex positis duabus rectis ad hos
duos apices sphaerarum AB, et Ad ex uno puncto tertio ductis, infunta puncta posse interjici
quia duae rectae ex daobus apicibus ad punctum lommune accedentes  magis magi maxisque sibi 
appropiaquant. Jeaque si loqui velungs de punctis et instantibus tanquam de reibus
lineas signales ab uno ad pluna siguo ad duo alia ducibiles negemus
ter extent Etsi enim ponas ab apice sphaerae
sudun est iduas rectas concurrere in eodem
non potess ad ambae lineasule
Unaquaeque scilicet dicenda erit suum extremum signum habete, quo alteram
tanget. Extris intelligitur posse in puncto concipi diversa, et si angulos in puncto intelligas
uites habeant, fore in facie puncti partes; etsi puncti ipsius pars incelligi
facies an quod in facie est, puncto homogeneum aut comparabile non est, non magis
s’in c puncto sint
uam angulus lirteae aut numero comparari potest. Nam et et signa
non debent haberi pro partibus puncti. nam et finita, et  aliquando, interdum eifinita idem implere
um implere intelliguntur. Nam hone tres tantum sphaeras se  ordine intus tangere
blis complebitur punctum A, at si plures interponas, potes autem interponere infinitas, complebilur
capilibus infinitis. An hinc inferemus unum apiceum aliqu. majonem esse. Non equidem, sd inte
iphaerae unam includentis et aliam alteri initusae externum et internum contactum aliquid majus
magnitudo erit
fetum apicem dicas sane aliqua apicis
sciendum est magnitudinem  veram, docum  non habere
ubi no ratio est, vel proportio nec rationem aut proportionem, bi non Uniformuis quaedam generatio intelli
gi potest; ut scilicet aliquid simile sit alteri, aut simuli aequale, itaque non magis hic partem intellius
Pini ad
dici
si dicas quod in circulo ciraa suum centrum moto movetur, onus esse ipso circulo, nam
Circulus ipse centrum suam comprehendit, quod in
movetur centrum excludit. aeru
causa, nam ad Geometriam nihil interest;
quod sijam instantia, intelligamus exisere, cum solu existant, tempus ex instantibus constabit. Ergone
et linea ex punctis; cum sphaera decurvente per planum, quovis instanti unum punctum produtur
ie aliquo, lineae producatur, nec ultra, et sic tamen linea prodeat. Sed dicendum est o in motu aliud
fieri quam contactum, adesse enim cum contacitu intium progressus, jam in quavis instant adest velo
litae seu conatus, seu initium motus. Itaque non quidem linea  prodibit, sed tamen punctum
legem involvat; id est plus quam punctum, qud designat
e quod certam continuationi
tactus quiescentis. Uude sequitur interesse aliquid interto lineam et punctum; quod adei
in
d omaribu
est aliquid conatus datur qui ad delocitatem est, ut  instans ad tempus; e qualis locum
habet, cum est eta est in gravi initio descensus, q aut in eo quod vicentit centarfuuaita
movetur, ubi conatus initio est ad impetum progressute temporis acquisitum, ut instans ad tempus;
Itaque progressus quem instans quod instaus initim facit grave sustam grave producit initio ad
q id quod gravis conatus initio prostat in instanti ad sd quod praestat post descensum
aliquandia continuatum, nullo modo rationem habet. Utrumque tamen inter simplex punctum
seu contacsum quiescentis, et lineam ipsam mediam est. Quodsi haec  rudimenta linece
seu ieinitia pro lineis habeamus sed infinite parvis, hinc sequitur possi posito duabus
pestis quibus cunque asignari se tertiam proportionatem, dan posse nectam infinitas, sed lanem
utrinque terminatam at taler fingimus ajuemptotus quasdam lineas, quasi scilicet, reda et, curva
copeuorant tandem, sed infinito ab hinc, intervallo. Nam revera nihil tale intelligi, potest 
sip (aC neque simulis recta  talis est assignabili, eu ommis recta sit rectae similis, unde nec rectae infinilae parva
finitum a finito distinguaturs. Cur enum potus
controhendo se intelliantur. simicitur praeberea, quid tandem erit
 asu implotus infinitas dicemus, quam hostrns dectas Frans sesefinitatum appellatione in ipsas
anto ante dictas infinite parvas. ita nullum esseloprincipium discernenti finitum ab infinito, sed constarent
respecta solummodo dicerentur. Verumi id sed  hoc non sunt
sequamenim pr percurratut enim erit hujus modi linc recta infinita
in comparaio di stungun
ed terminata sempore etiam infinti berminato; hoc posito necesse Esto sene, sed vide, quod inde ab–
aicum absolvendum
fardam consequatur, nep
cercurrens punctum, ut patiam it splutum
si mo aiqunditis alu ieouae ptolut
tamen cum parum abest a termino, jam habet rationem sed postea fie pars absoluta 
sa tatotius absolutinem erit de aliquando dimidi
psinere rationema
esta  fiat sil trans
is dilichabenda est. st
vel aiq aliaque assignabilem rationem habens. E.
ibilem incipere assignabilem; sei tale punctum
incibibite est Ereatuiia
esta isimtis s
talis motus, adeoque talis linea
terminata Inde sequaem etiam
a tia et