# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068606:0122
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068606:0122?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Varia Physica LH 37, 4
# Folio 61v, page id 00068606:0122
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 62r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068606&page=122
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068606/jpgs/default/00000122.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 80 lines, status machine
# Lines: 80 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Et nirum sane auirma, quad afferimus quolibet momento terporis ab eadem causa
aequalem semper potenliam produci. sit machiina quaelibet in motu constituta, ajo aequali
semper ii adeam distendam esse opus. modo scilicet totam vim suam jam possideat; aliud enim est
si ipsa potentia augeri possit, ut si novem ei pondera appendi possint; aut si inferius possit
dependere; Hinc si copis aliquis a summo ad quantam potest altitudinem descenderit, tunc
si conlimuit suas reciprocationes, aequali semper vi opus erit ad ipsum sistendum; imo non itares
exprimenda ed hoc modo si corpus C ex B, et DE exD, descendentia alicubi aequi valeant, mbilite
aquivalebunt. NNostrum autem axioma taleut, intecligitur, modo nova–
absit actio, hinc ubi grave post descensum in planum sorizontale pervend,
nihil amplius conferet vis gravitatis, adeoque eandem semper vim habebit.
Caeterum si quis nege sant consequentia msi sint A. . A. E. D. et A causa E, et E causa D
E et D, quippe effectus eiusdem causae A. ei ostendendum quod si minor effectus XD
quam E, uti que quia tempus AE, quod inter ff A et Effectum E in tercedet in in fimitas dividi potest
aequipollere
partes posse interponi effectus infinitos miores ipso effectu E. quod si ergo sola pe. se
distatia effectus a causa, diminuit effectum; demonstrari potent, diminui pr portionaliter
prs rationi elongationisti neque rinim ulla alia retatio determinata fingi potest, quia
lic nulla particmlaris consideratio i itaque alterutrum sequeretum vel effectum fore
finitum relatione ad aliquam causam, vel contra. Eodem modoc demonstran potest at
absund itas, si ponatur effectus in proportione qua duplicata ratione elongationums vel in reciprolit
utdisserentiae.  sed nec in reciproca potest esse, foret enim mox alicubi causa intinita
ersi e altrum nunguam. Restant tantam curvae, quae in unam tantum partem
habent asympototori. sed sed secundum quas fingi posset nscrementum vel
secrementum, sed eaae spnioribus utique opus habent raturis. Et generalis sufficir demon
stratio nobis, sine curvarum speciali consideratione; quod scilicet; in summa
generalitate nulla alia potest considratio haberi relatio, quam proportio
simelex. cum t gota distantia temporis sint ullo alio contribuente, dicatur
Est et alia fortissima ratro, quod scilicet
diminuere liffectum  vel augere.
Htici potest, ut idem iffectus longiore pos tempore sequatur sequatur
re si sola temporis dffennera causa est, utique idem sibi ipsi inaequale erit, poterit
multitudinem effectuum interjectorum non ipsumper se tempus esse in causa;
uno non mullitudinem solum sed quantitatem. Aio uti licebu argumento.
ut se vel
nimirum, opus esse quadam incrementi vel diminatio nis uniformitate
in re recte expensa quaentur longiludo ipsarum M. N. p. seu naturaa curvae M.N,
cum ia infinitum retro eadem semper futura sit curva; et, quod demonstrars
poterimus in uA. E. D, pari jure nitio potuorimus dicere dC (A). (E) (D) der
ideo curva a M NP. cumae (M) (V) (B) per omnia congruet: seu prit
recta, ul si alicubi c curva sit erit atique tangens ejus talis, ut certum
aliquem angulum faciat ad AED. item aliter: quonium non est
determinatum, quomodo secuni debeat unus ex rectis, ut AM, et vero
nalla est linearum in ga tunc vero relliu reliquae omnes eN, D p
fiant etiam minores; ottvero nulla sit linea MNB in qua proportionalia
frart omnica quamennque sumas AM, praeter quam si sir recta
ideo necesse est MND esse rectam; eadem non est inclinata ad
 alioquin  ei alicubi occunreret et aliquando effectus foret infinitus
sed tinc idem ausus absundum
vel infinite parvus; quoais ut n
am alio congire sumto M intro, idem  seu effectus infinte parvus
longius diffedretur; ergo necesse est rcctam MN p. esse parallelam
quae mitro
enim ni refere ipsi AQ. ita enim nihril referet
natuo AM. Magni momenti videntur esse hujusmodi universales ratiocinque
certe si inclinatu esset, tunc prus dudum recta ad una ad aliam
imdadum infinite abhini eam attigissset, cum quaelibet causa habea
u de quantitatae viae seu locisuccessivi.  examinandum an aliquid
ante ipsam infinitos
olidi subsit huic ratiocnationi meee ve veteri corpora AA. B. eadem
celeritte sibi ounirum, ajo reditura eadem qua venere celentate supposto
conatum impossibilem evanescere. In momento concursus, A acripit a
celeridatem conatum a D verse C. emudi. p et dat ipsi D. omatura C versus
terii D eundi; habent ergo ambo simul utrumque conatum; eum quea habebant
quem accepere; conatue autem impssibelis effectucaret. Est autem
ct impossibile Aie vertus d., et  irebertus C. ob corporum impenetrabilitatem. Ergo restabit in A. tantum
iaequa
in Bconatus redenini versus. D.
videtur
senqui oanbendis labente
hinc porro
 modo i psa suit aequalia permatitis eant cleptatibus
tamen respondem
1
eff
i
s
li tod
Ecers seu
conatus eundi versi
et