# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068606:0139 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068606:0139?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Varia Physica LH 37, 4 # Folio 66br, page id 00068606:0139 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068606&page=139 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068606/jpgs/default/00000139.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine # Lines: 52 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. aspectabilium Motus congruus universalis, non potest discerm a quiete. Eurine seu fane jum ad omnia eaedem serventur, ergo et anguli omnium ad omnia iidem erunt, ac proinde situs quaque in universum. Jam motum corporum pola situs id est distan- liae angulive ad alia corpeta mutatione ad quiete discernimus Motus incingnui in Mundo aspectabili sibi relicto non potuere esse ab aeterno motuum) Posito semel in Mundo Parallelismos Hiiversalis semel in Mundo psitus parallelismus durabit in aeternum, nisi aut Cum eenim corpora sypathi Mundi assectabilis concutur mad parallelismum contra incongruitatem prop. 4. Pros . conabuntur ad parallelismi conserva- tionem et quia omnia, ided nullus erit conatycontrarius in ipsius opus ergo est in externa ad perturba tiotem. Motus incongruis in toto Mundo tam desjectabili quam Motus incongruus in Mundo affectabili sibi relicto non petest decrescere potest dui durasse, ab, aeterno seu ncongruitatem. Oportebit eum continue decrevisse ab aeterno. Ego vero demonstrabo Cum supra dixerimus un Motum incongruitatisu continuo derreseere non po amferret alic hinc aliquis statim quicquid continue decrescit, id tandem necessario il evarrescers, sed falsa haec positio est, aliaeque machmae adhabendae, constat enim lineas dari continuo accedentes, ad punctum datuu, nec tamen attingentes possent pendula fingi quorum vibrationes continua accederent ad quietem pec tamen unquam quiescerent spatio tantum dibrationis continue deminato, ac proinde motu insensibili redito. Ajo igituot molum cunt posse aliquid continue decrescere ab aeter in aeternum, sed non continue luts i decrevisse ab aecerno. demonstratio haec est: Fingantur duo pendula inaequalium celeritatum vitrasse ab aeterno unt poflyo assectabili sibi relicto + cum oirima jam assicuta ad proinde non potuesse durasse ab aeterno, orec durare in aeter- num