# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068606:0182
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068606:0182?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Varia Physica LH 37, 4
# Folio 89v, page id 00068606:0182
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 90r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068606&page=182
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068606/jpgs/default/00000182.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
# Lines: 47 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

lismum axis terrae
Ejus ratio autem ita reddi potest si cogitemus
omnes fere planetas terri in plano parum a pluno Ecipticae declinante, itaque
cogitum pt quasi annulus, qui sit tanquam aequator motus solaris circa suum centrum
plaretae autem erunt in atmosphaera polari et circa solem feratur, materia
per polos in qualei intelligi debet circa magnetem, et ita in annulo illo
certa quaedam erit dispositiopartium, tanquam utrinque a polis remoto. Nisi
Jam terra proprium haberet Motum partium surcasuum centrum, et magnetismum
coincideret ejus axis cum axe solis, nunc vero certam ad eum lineum servat
angulum, quia nempe 23 graduum. Et prorsus ut magnetes circa nos
nonnihul declinant a terrae magnete. Et fieri pt ut quemadmodum illorum
veclinatio mutatur anniatim, ita terrae declinatio mutetur intra
aliquo annorum millia. Quanquam ad huc difficile sit dicere unde magnetum
gerrionuim consentiens declinatio inter se. eum temporeubiquevarians consennenti quadam
ratione non per saltus videtur ea res iut plane everta Hyporhesin Carlesi, et esse
aliquem oclanum magneticum circa terram non dependentem a maastriata vemente
a fixis circa poten positis, sed potius a causis quibusda particulalibus quaeritur
unde terra orta et suum peculiarem magnetismum nacta. Nempe
punc in annulo Ecsit sem hae quatone solis planetario seu in aequatore solis materiae
certus est cursus,  in lincis inter se parallelis is videtur terram perforasse, et accom
modasse ita iut semper eundem situm teneat. Sed cum interem ter proprium
quam habeat, et ita revem ferra habebit magne tismum et potos Eciplica
sed nobis insensibilem. non potuit enim non a maae cursu perforari. Ita ut opertet.
sed cum sum peculiarem habeat axem, necessario alterius materiae privatae cursus
sequitur per polos terrae Fate autem occanus ille magneticus terrae proprius
reciprocatur inter plos  a polisterra ad potos Eclipticae contribuere
et motus lumae, annuliqus etus in quo movetur cira tenam, qui facit
aestum maris obscrrandum erit posteris, an paulatim magis Ecliptiaa
polis an magis polis ferrae obsequi discat. Terra ipsa sumte
uum axem tam cto non muitat at cunsu nter directio oceam Magnetici
qui facilios obsequitur intra utramque causam fluctuat
solem
vdeo causam reddendam esse, cur ia quae circaterm
moventur non a erra avglent. Nam si sol sua gyratione ea circa
sole
suum centrum provet cur non avolant in paltes mundi
dicemus ad fieri quia
partes minores pertius circumjectae fortius moventur, at cur illae non quotant, quia
vicinae sunt aliae tampades seu fixae similes gyros exirtantes. Tardior autem
quidem motus partiua sumterram remotibrum a sole quam est terra, quam
pattoum circaterram, sed tamen celerior motus earum quam motus terrae
et quae origoterrae Et Concipi pl tanquam aliquando fluida fuerit
et incensa. Ergo astriem P trctamen nihil impedit, quin potuerit simul asse planeta
u
Et pt fieri ulaliquando rursus incendatur. Ia aliquando fuerit fixa dicere
non habeo. Certe aliquanda fieripte ut fina iicidens astrum luminosum
se sol aliquis loco motus in alterius solis orbem incidens, ibi capiatur